Platón. Fedro, 227a - 242d

Platón, Fedro 227a-242d. Pasa el cursor por una palabra, o tócala, para ver su entrada.

ΣΩ.227aὦ φίλε Φαῖδρε, ποῖ δὴ καὶ πόθεν;

ΦΑΙ.παρὰ Λυσίου, ὦ Σώκρατες, τοῦ Κεφάλου, πορεύομαι δὲ πρὸς περίπατον ἔξω τείχους· συχνὸν γὰρ ἐκεῖ διέτριψα χρόνον καθήμενος ἐξ ἑωθινοῦ. τῷ δὲ σῷ καὶ ἐμῷ ἑταίρῳ πειθόμενος Ἀκουμενῷ κατὰ τὰς ὁδοὺς ποιοῦμαι τοὺς περιπάτους· φησὶ γὰρ ἀκοπωτέρους εἶναι τῶν ἐν τοῖς 227bδρόμοις.

ΣΩ.καλῶς γάρ, ὦ ἑταῖρε, λέγει. ἀτὰρ Λυσίας ἦν, ὡς ἔοικεν, ἐν ἄστει.

ΦΑΙ.ναί, παρʼ Ἐπικράτει, ἐν τῇδε τῇ πλησίον τοῦ Ὀλυμπίου οἰκίᾳ τῇ Μορυχίᾳ.

ΣΩ.τίς οὖν δὴ ἦν ἡ διατριβή; ἢ δῆλον ὅτι τῶν λόγων ὑμᾶς Λυσίας εἱστία;

ΦΑΙ.πεύσῃ, εἴ σοι σχολὴ προϊόντι ἀκούειν.

ΣΩ.τί δέ; οὐκ ἂν οἴει με κατὰ Πίνδαρον

καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον πρᾶγμα

ποιήσασθαι τὸ τεήν τε καὶ Λυσίου διατριβὴν ἀκοῦσαι;

ΦΑΙ.227cπρόαγε δή.

ΣΩ.λέγοις ἄν.

ΦΑΙ.καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, προσήκουσα γέ σοι ἡ ἀκοή· ὁ γάρ τοι λόγος ἦν, περὶ ὃν διετρίβομεν, οὐκ οἶδʼ ὅντινα τρόπον ἐρωτικός. γέγραφε γὰρ δὴ ὁ Λυσίας πειρώμενόν τινα τῶν καλῶν, οὐχ ὑπʼ ἐραστοῦ δέ, ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται· λέγει γὰρ ὡς χαριστέον μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι.

ΣΩ.ὢ γενναῖος. εἴθε γράψειεν ὡς χρὴ πένητι μᾶλλον ἢ πλουσίῳ, καὶ πρεσβυτέρῳ ἢ νεωτέρῳ, καὶ ὅσα ἄλλα 227dἐμοί τε πρόσεστι καὶ τοῖς πολλοῖς ἡμῶν· ἦ γὰρ ἂν ἀστεῖοι καὶ δημωφελεῖς εἶεν οἱ λόγοι. ἔγωγʼ οὖν οὕτως ἐπιτεθύμηκα ἀκοῦσαι, ὥστʼ ἐὰν βαδίζων ποιῇ τὸν περίπατον Μέγαράδε καὶ κατὰ Ἡρόδικον προσβὰς τῷ τείχει πάλιν ἀπίῃς, οὐ μή σου ἀπολειφθῶ.

ΦΑΙ.πῶς λέγεις, ὦ βέλτιστε Σώκρατες; οἴει με, ἃ 228aΛυσίας ἐν πολλῷ χρόνῳ κατὰ σχολὴν συνέθηκε, δεινότατος ὢν τῶν νῦν γράφειν, ταῦτα ἰδιώτην ὄντα ἀπομνημονεύσειν ἀξίως ἐκείνου; πολλοῦ γε δέω· καίτοι ἐβουλόμην γʼ ἂν μᾶλλον ἤ μοι πολὺ χρυσίον γενέσθαι.

ΣΩ.ὦ Φαῖδρε, εἰ ἐγὼ Φαῖδρον ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι. ἀλλὰ γὰρ οὐδέτερά ἐστι τούτων· εὖ οἶδα ὅτι Λυσίου λόγον ἀκούων ἐκεῖνος οὐ μόνον ἅπαξ ἤκουσεν, ἀλλὰ πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἐκέλευέν οἱ λέγειν, ὁ δὲ ἐπείθετο 228bπροθύμως. τῷ δὲ οὐδὲ ταῦτα ἦν ἱκανά, ἀλλὰ τελευτῶν παραλαβὼν τὸ βιβλίον ἃ μάλιστα ἐπεθύμει ἐπεσκόπει, καὶ τοῦτο δρῶν ἐξ ἑωθινοῦ καθήμενος ἀπειπὼν εἰς περίπατον ᾔει, ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, νὴ τὸν κύνα, ἐξεπιστάμενος τὸν λόγον, εἰ μὴ πάνυ τι ἦν μακρός. ἐπορεύετο δʼ ἐκτὸς τείχους ἵνα μελετῴη. ἀπαντήσας δὲ τῷ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μέν, ἰδών, ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, 228cκαὶ προάγειν ἐκέλευε. δεομένου δὲ λέγειν τοῦ τῶν λόγων ἐραστοῦ, ἐθρύπτετο ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν· τελευτῶν δὲ ἔμελλε καὶ εἰ μή τις ἑκὼν ἀκούοι βίᾳ ἐρεῖν. σὺ οὖν, ὦ Φαῖδρε, αὐτοῦ δεήθητι ὅπερ τάχα πάντως ποιήσει νῦν ἤδη ποιεῖν.

ΦΑΙ.ἐμοὶ ὡς ἀληθῶς πολὺ κράτιστόν ἐστιν οὕτως ὅπως δύναμαι λέγειν, ὥς μοι δοκεῖς σὺ οὐδαμῶς με ἀφήσειν πρὶν ἂν εἴπω ἁμῶς γέ πως.

ΣΩ.πάνυ γάρ σοι ἀληθῆ δοκῶ.

ΦΑΙ.228dοὑτωσὶ τοίνυν ποιήσω. τῷ ὄντι γάρ, ὦ Σώκρατες, παντὸς μᾶλλον τά γε ῥήματα οὐκ ἐξέμαθον· τὴν μέντοι διάνοιαν σχεδὸν ἁπάντων, οἷς ἔφη διαφέρειν τὰ τοῦ ἐρῶντος ἢ τὰ τοῦ μή, ἐν κεφαλαίοις ἕκαστον ἐφεξῆς δίειμι, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ πρώτου.

ΣΩ.δείξας γε πρῶτον, ὦ φιλότης, τί ἄρα ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχεις ὑπὸ τῷ ἱματίῳ· τοπάζω γάρ σε ἔχειν τὸν λόγον αὐτόν. εἰ δὲ τοῦτό ἐστιν, οὑτωσὶ διανοοῦ περὶ ἐμοῦ, ὡς 228eἐγώ σε πάνυ μὲν φιλῶ, παρόντος δὲ καὶ Λυσίου, ἐμαυτόν σοι ἐμμελετᾶν παρέχειν οὐ πάνυ δέδοκται. ἀλλʼ ἴθι, δείκνυε.

ΦΑΙ.παῦε. ἐκκέκρουκάς με ἐλπίδος, ὦ Σώκρατες, ἣν εἶχον ἐν σοὶ ὡς ἐγγυμνασόμενος. ἀλλὰ ποῦ δὴ βούλει καθιζόμενοι ἀναγνῶμεν;

ΣΩ.229aδεῦρʼ ἐκτραπόμενοι κατὰ τὸν Ἰλισὸν ἴωμεν, εἶτα ὅπου ἂν δόξῃ ἐν ἡσυχίᾳ καθιζησόμεθα.

ΦΑΙ.εἰς καιρόν, ὡς ἔοικεν, ἀνυπόδητος ὢν ἔτυχον· σὺ μὲν γὰρ δὴ ἀεί. ῥᾷστον οὖν ἡμῖν κατὰ τὸ ὑδάτιον βρέχουσι τοὺς πόδας ἰέναι, καὶ οὐκ ἀηδές, ἄλλως τε καὶ τήνδε τὴν ὥραν τοῦ ἔτους τε καὶ τῆς ἡμέρας.

ΣΩ.πρόαγε δή, καὶ σκόπει ἅμα ὅπου καθιζησόμεθα.

ΦΑΙ.ὁρᾷς οὖν ἐκείνην τὴν ὑψηλοτάτην πλάτανον;

ΣΩ.τί μήν;

ΦΑΙ.229bἐκεῖ σκιά τʼ ἐστὶν καὶ πνεῦμα μέτριον, καὶ πόα καθίζεσθαι ἢ ἂν βουλώμεθα κατακλινῆναι.

ΣΩ.προάγοις ἄν.

ΦΑΙ.εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἐνθένδε μέντοι ποθὲν ἀπὸ τοῦ Ἰλισοῦ λέγεται ὁ Βορέας τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαι;

ΣΩ.λέγεται γάρ.

ΦΑΙ.ἆρʼ οὖν ἐνθένδε; χαρίεντα γοῦν καὶ καθαρὰ καὶ διαφανῆ τὰ ὑδάτια φαίνεται, καὶ ἐπιτήδεια κόραις παίζειν παρʼ αὐτά.

ΣΩ.229cοὔκ, ἀλλὰ κάτωθεν ὅσον δύʼ ἢ τρία στάδια, ᾗ πρὸς τὸ ἐν Ἄγρας διαβαίνομεν· καὶ πού τίς ἐστι βωμὸς αὐτόθι Βορέου.

ΦΑΙ.οὐ πάνυ νενόηκα· ἀλλʼ εἰπὲ πρὸς Διός, ὦ Σώκρατες, σὺ τοῦτο τὸ μυθολόγημα πείθῃ ἀληθὲς εἶναι;

ΣΩ.ἀλλʼ εἰ ἀπιστοίην, ὥσπερ οἱ σοφοί, οὐκ ἂν ἄτοπος εἴην, εἶτα σοφιζόμενος φαίην αὐτὴν πνεῦμα Βορέου κατὰ τῶν πλησίον πετρῶν σὺν Φαρμακείᾳ παίζουσαν ὦσαι, καὶ οὕτω δὴ τελευτήσασαν λεχθῆναι ὑπὸ τοῦ Βορέου ἀνάρπαστον 229dγεγονέναι—ἢ ἐξ Ἀρείου πάγου· λέγεται γὰρ αὖ καὶ οὗτος ὁ λόγος, ὡς ἐκεῖθεν ἀλλʼ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη. ἐγὼ δέ, ὦ Φαῖδρε, ἄλλως μὲν τὰ τοιαῦτα χαρίεντα ἡγοῦμαι, λίαν δὲ δεινοῦ καὶ ἐπιπόνου καὶ οὐ πάνυ εὐτυχοῦς ἀνδρός, κατʼ ἄλλο μὲν οὐδέν, ὅτι δʼ αὐτῷ ἀνάγκη μετὰ τοῦτο τὸ τῶν Ἱπποκενταύρων εἶδος ἐπανορθοῦσθαι, καὶ αὖθις τὸ τῆς Χιμαίρας, καὶ ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλος τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ 229eἄλλων ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων· αἷς εἴ τις ἀπιστῶν προσβιβᾷ κατὰ τὸ εἰκὸς ἕκαστον, ἅτε ἀγροίκῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος, πολλῆς αὐτῷ σχολῆς δεήσει.

ΣΩ.ἐμοὶ δὲ πρὸς αὐτὰ οὐδαμῶς ἐστι σχολή· τὸ δὲ αἴτιον, ὦ φίλε, τούτου τόδε. οὐ δύναμαί πω κατὰ τὸ Δελφικὸν γράμμα γνῶναι ἐμαυτόν· γελοῖον δή μοι φαίνεται 230aτοῦτο ἔτι ἀγνοοῦντα τὰ ἀλλότρια σκοπεῖν. ὅθεν δὴ χαίρειν ἐάσας ταῦτα, πειθόμενος δὲ τῷ νομιζομένῳ περὶ αὐτῶν, ὃ νυνδὴ ἔλεγον, σκοπῶ οὐ ταῦτα ἀλλʼ ἐμαυτόν, εἴτε τι θηρίον ὂν τυγχάνω Τυφῶνος πολυπλοκώτερον καὶ μᾶλλον ἐπιτεθυμμένον, εἴτε ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον ζῷον, θείας τινὸς καὶ ἀτύφου μοίρας φύσει μετέχον. ἀτάρ, ὦ ἑταῖρε, μεταξὺ τῶν λόγων, ἆρʼ οὐ τόδε ἦν τὸ δένδρον ἐφʼ ὅπερ ἦγες ἡμᾶς;

ΦΑΙ.230bτοῦτο μὲν οὖν αὐτό.

ΣΩ.νὴ τὴν Ἥραν, καλή γε ἡ καταγωγή. ἥ τε γὰρ πλάτανος αὕτη μάλʼ ἀμφιλαφής τε καὶ ὑψηλή, τοῦ τε ἄγνου τὸ ὕψος καὶ τὸ σύσκιον πάγκαλον, καὶ ὡς ἀκμὴν ἔχει τῆς ἄνθης, ὡς ἂν εὐωδέστατον παρέχοι τὸν τόπον· ἥ τε αὖ πηγὴ χαριεστάτη ὑπὸ τῆς πλατάνου ῥεῖ μάλα ψυχροῦ ὕδατος, ὥστε γε τῷ ποδὶ τεκμήρασθαι. Νυμφῶν τέ τινων καὶ Ἀχελῴου ἱερὸν ἀπὸ τῶν κορῶν τε καὶ ἀγαλμάτων ἔοικεν εἶναι. 230cεἰ δʼ αὖ βούλει, τὸ εὔπνουν τοῦ τόπου ὡς ἀγαπητὸν καὶ σφόδρα ἡδύ· θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ. πάντων δὲ κομψότατον τὸ τῆς πόας, ὅτι ἐν ἠρέμα προσάντει ἱκανὴ πέφυκε κατακλινέντι τὴν κεφαλὴν παγκάλως ἔχειν. ὥστε ἄριστά σοι ἐξενάγηται, ὦ φίλε Φαῖδρε.

ΦΑΙ.σὺ δέ γε, ὦ θαυμάσιε, ἀτοπώτατός τις φαίνῃ. ἀτεχνῶς γάρ, ὃ λέγεις, ξεναγουμένῳ τινὶ καὶ οὐκ ἐπιχωρίῳ 230dἔοικας· οὕτως ἐκ τοῦ ἄστεος οὔτʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἀποδημεῖς, οὔτʼ ἔξω τείχους ἔμοιγε δοκεῖς τὸ παράπαν ἐξιέναι.

ΣΩ.συγγίγνωσκέ μοι, ὦ ἄριστε. φιλομαθὴς γάρ εἰμι· τὰ μὲν οὖν χωρία καὶ τὰ δένδρα οὐδέν μʼ ἐθέλει διδάσκειν, οἱ δʼ ἐν τῷ ἄστει ἄνθρωποι. σὺ μέντοι δοκεῖς μοι τῆς ἐμῆς ἐξόδου τὸ φάρμακον ηὑρηκέναι. ὥσπερ γὰρ οἱ τὰ πεινῶντα θρέμματα θαλλὸν ἤ τινα καρπὸν προσείοντες ἄγουσιν, σὺ ἐμοὶ λόγους οὕτω προτείνων ἐν βιβλίοις τήν τε 230eἈττικὴν φαίνῃ περιάξειν ἅπασαν καὶ ὅποι ἂν ἄλλοσε βούλῃ. νῦν δʼ οὖν ἐν τῷ παρόντι δεῦρʼ ἀφικόμενος ἐγὼ μέν μοι δοκῶ κατακείσεσθαι, σὺ δʼ ἐν ὁποίῳ σχήματι οἴει ῥᾷστα ἀναγνώσεσθαι, τοῦθʼ ἑλόμενος ἀναγίγνωσκε.

ΦΑΙ.ἄκουε δή.

ΦΑΙ.περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι, καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν γενομένων τούτων ἀκήκοας· ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ 231aτοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι, ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὤν σου τυγχάνω. ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται· τοῖς δὲ οὐκ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ μεταγνῶναι προσήκει. οὐ γὰρ ὑπʼ ἀνάγκης ἀλλʼ ἑκόντες, ὡς ἂν ἄριστα περὶ τῶν οἰκείων βουλεύσαιντο, πρὸς τὴν δύναμιν τὴν αὑτῶν εὖ ποιοῦσιν. ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐρῶντες σκοποῦσιν ἅ τε κακῶς διέθεντο τῶν αὑτῶν διὰ τὸν ἔρωτα καὶ ἃ πεποιήκασιν εὖ, καὶ ὃν εἶχον πόνον προστιθέντες 231bἡγοῦνται πάλαι τὴν ἀξίαν ἀποδεδωκέναι χάριν τοῖς ἐρωμένοις· τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὔτε τὴν τῶν οἰκείων ἀμέλειαν διὰ τοῦτο ἔστιν προφασίζεσθαι, οὔτε τοὺς παρεληλυθότας πόνους ὑπολογίζεσθαι, οὔτε τὰς πρὸς τοὺς προσήκοντας διαφορὰς αἰτιάσασθαι· ὥστε περιῃρημένων τοσούτων κακῶν οὐδὲν ὑπολείπεται ἀλλʼ ἢ ποιεῖν προθύμως ὅτι ἂν αὐτοῖς οἴωνται πράξαντες χαριεῖσθαι. ἔτι δὲ εἰ διὰ τοῦτο ἄξιον 231cτοὺς ἐρῶντας περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, ὅτι τούτους μάλιστά φασιν φιλεῖν ὧν ἂν ἐρῶσιν, καὶ ἕτοιμοί εἰσι καὶ ἐκ τῶν λόγων καὶ ἐκ τῶν ἔργων τοῖς ἄλλοις ἀπεχθανόμενοι τοῖς ἐρωμένοις χαρίζεσθαι, ῥᾴδιον γνῶναι, εἰ ἀληθῆ λέγουσιν, ὅτι ὅσων ἂν ὕστερον ἐρασθῶσιν, ἐκείνους αὐτῶν περὶ πλείονος ποιήσονται, καὶ δῆλον ὅτι, ἐὰν ἐκείνοις δοκῇ, καὶ τούτους κακῶς ποιήσουσιν. καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τοιοῦτον πρᾶγμα προέσθαι 231dτοιαύτην ἔχοντι συμφοράν, ἣν οὐδʼ ἂν ἐπιχειρήσειεν οὐδεὶς ἔμπειρος ὢν ἀποτρέπειν; καὶ γὰρ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι νοσεῖν μᾶλλον ἢ σωφρονεῖν, καὶ εἰδέναι ὅτι κακῶς φρονοῦσιν, ἀλλʼ οὐ δύνασθαι αὑτῶν κρατεῖν· ὥστε πῶς ἂν εὖ φρονήσαντες ταῦτα καλῶς ἔχειν ἡγήσαιντο περὶ ὧν οὕτω διακείμενοι βουλεύονται; καὶ μὲν δὴ εἰ μὲν ἐκ τῶν ἐρώντων τὸν βέλτιστον αἱροῖο, ἐξ ὀλίγων ἄν σοι ἡ ἔκλεξις εἴη· εἰ δʼ ἐκ τῶν ἄλλων τὸν σαυτῷ ἐπιτηδειότατον, ἐκ πολλῶν· ὥστε πολὺ 231eπλείων ἐλπὶς ἐν τοῖς πολλοῖς ὄντα τυχεῖν τὸν ἄξιον τῆς σῆς φιλίας.

ΦΑΙ.εἰ τοίνυν τὸν νόμον τὸν καθεστηκότα δέδοικας, μὴ πυθομένων τῶν ἀνθρώπων ὄνειδός σοι γένηται, εἰκός ἐστι 232aτοὺς μὲν ἐρῶντας, οὕτως ἂν οἰομένους καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ζηλοῦσθαι ὥσπερ αὐτοὺς ὑφʼ αὑτῶν, ἐπαρθῆναι τῷ λέγειν καὶ φιλοτιμουμένους ἐπιδείκνυσθαι πρὸς ἅπαντας ὅτι οὐκ ἄλλως αὐτοῖς πεπόνηται· τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας, κρείττους αὑτῶν ὄντας, τὸ βέλτιστον ἀντὶ τῆς δόξης τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων αἱρεῖσθαι. ἔτι δὲ τοὺς μὲν ἐρῶντας πολλοὺς ἀνάγκη πυθέσθαι καὶ ἰδεῖν ἀκολουθοῦντας τοῖς ἐρωμένοις καὶ ἔργον τοῦτο ποιουμένους, ὥστε ὅταν ὀφθῶσι διαλεγόμενοι 232bἀλλήλοις, τότε αὐτοὺς οἴονται ἢ γεγενημένης ἢ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς ἐπιθυμίας συνεῖναι· τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας οὐδʼ αἰτιᾶσθαι διὰ τὴν συνουσίαν ἐπιχειροῦσιν, εἰδότες ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστιν ἢ διὰ φιλίαν τῳ διαλέγεσθαι ἢ διʼ ἄλλην τινὰ ἡδονήν. καὶ μὲν δὴ εἴ σοι δέος παρέστηκεν ἡγουμένῳ χαλεπὸν εἶναι φιλίαν συμμένειν, καὶ ἄλλῳ μὲν τρόπῳ διαφορᾶς γενομένης κοινὴν ἂν ἀμφοτέροις καταστῆναι τὴν 232cσυμφοράν, προεμένου δέ σου ἃ περὶ πλείστου ποιῇ μεγάλην ἄν σοι βλάβην ἂν γενέσθαι, εἰκότως ἂν τοὺς ἐρῶντας μᾶλλον ἂν φοβοῖο· πολλὰ γὰρ αὐτούς ἐστι τὰ λυποῦντα, καὶ πάντʼ ἐπὶ τῇ αὑτῶν βλάβῃ νομίζουσι γίγνεσθαι. διόπερ καὶ τὰς πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ἐρωμένων συνουσίας ἀποτρέπουσιν, φοβούμενοι τοὺς μὲν οὐσίαν κεκτημένους μὴ χρήμασιν αὐτοὺς ὑπερβάλωνται, τοὺς δὲ πεπαιδευμένους μὴ συνέσει κρείττους γένωνται· τῶν δὲ ἄλλο τι κεκτημένων 232dἀγαθὸν τὴν δύναμιν ἑκάστου φυλάττονται. πείσαντες μὲν οὖν ἀπεχθέσθαι σε τούτοις εἰς ἐρημίαν φίλων καθιστᾶσιν, ἐὰν δὲ τὸ σεαυτοῦ σκοπῶν ἄμεινον ἐκείνων φρονῇς, ἥξεις αὐτοῖς εἰς διαφοράν· ὅσοι δὲ μὴ ἐρῶντες ἔτυχον, ἀλλὰ διʼ ἀρετὴν ἔπραξαν ὧν ἐδέοντο, οὐκ ἂν τοῖς συνοῦσι φθονοῖεν, ἀλλὰ τοὺς μὴ ἐθέλοντας μισοῖεν, ἡγούμενοι ὑπʼ ἐκείνων μὲν ὑπερορᾶσθαι, ὑπὸ τῶν συνόντων δὲ ὠφελεῖσθαι, ὥστε πολὺ 232eπλείων ἐλπὶς φιλίαν αὐτοῖς ἐκ τοῦ πράγματος ἢ ἔχθραν γενέσθαι.

ΦΑΙ.καὶ μὲν δὴ τῶν μὲν ἐρώντων πολλοὶ πρότερον τοῦ σώματος ἐπεθύμησαν ἢ τὸν τρόπον ἔγνωσαν καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων ἔμπειροι ἐγένοντο, ὥστε ἄδηλον αὐτοῖς εἰ ἔτι τότε βουλήσονται φίλοι εἶναι, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται· 233aτοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν, οἳ καὶ πρότερον ἀλλήλοις φίλοι ὄντες ταῦτα ἔπραξαν, οὐκ ἐξ ὧν ἂν εὖ πάθωσι ταῦτα εἰκὸς ἐλάττω τὴν φιλίαν αὐτοῖς ποιῆσαι, ἀλλὰ ταῦτα μνημεῖα καταλειφθῆναι τῶν μελλόντων ἔσεσθαι. καὶ μὲν δὴ βελτίονί σοι προσήκει γενέσθαι ἐμοὶ πειθομένῳ ἢ ἐραστῇ. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καὶ παρὰ τὸ βέλτιστον τά τε λεγόμενα καὶ τὰ πραττόμενα ἐπαινοῦσιν, τὰ μὲν δεδιότες μὴ ἀπέχθωνται, τὰ δὲ 233bκαὶ αὐτοὶ χεῖρον διὰ τὴν ἐπιθυμίαν γιγνώσκοντες. τοιαῦτα γὰρ ὁ ἔρως ἐπιδείκνυται· δυστυχοῦντας μέν, ἃ μὴ λύπην τοῖς ἄλλοις παρέχει, ἀνιαρὰ ποιεῖ νομίζειν· εὐτυχοῦντας δὲ καὶ τὰ μὴ ἡδονῆς ἄξια παρʼ ἐκείνων ἐπαίνου ἀναγκάζει τυγχάνειν· ὥστε πολὺ μᾶλλον ἐλεεῖν τοῖς ἐρωμένοις ἢ ζηλοῦν αὐτοὺς προσήκει. ἐὰν δέ μοι πείθῃ, πρῶτον μὲν οὐ τὴν παροῦσαν ἡδονὴν θεραπεύων συνέσομαί σοι, ἀλλὰ καὶ 233cτὴν μέλλουσαν ὠφελίαν ἔσεσθαι, οὐχ ὑπʼ ἔρωτος ἡττώμενος ἀλλʼ ἐμαυτοῦ κρατῶν, οὐδὲ διὰ σμικρὰ ἰσχυρὰν ἔχθραν ἀναιρούμενος ἀλλὰ διὰ μεγάλα βραδέως ὀλίγην ὀργὴν ποιούμενος, τῶν μὲν ἀκουσίων συγγνώμην ἔχων, τὰ δὲ ἑκούσια πειρώμενος ἀποτρέπειν· ταῦτα γάρ ἐστι φιλίας πολὺν χρόνον ἐσομένης τεκμήρια. εἰ δʼ ἄρα σοι τοῦτο παρέστηκεν, ὡς οὐχ οἷόν τε ἰσχυρὰν φιλίαν γενέσθαι ἐὰν μή τις ἐρῶν τυγχάνῃ, 233dἐνθυμεῖσθαι χρὴ ὅτι οὔτʼ ἂν τοὺς ὑεῖς περὶ πολλοῦ ἐποιούμεθα οὔτʼ ἂν τοὺς πατέρας καὶ τὰς μητέρας, οὔτʼ ἂν πιστοὺς φίλους ἐκεκτήμεθα, οἳ οὐκ ἐξ ἐπιθυμίας τοιαύτης γεγόνασιν ἀλλʼ ἐξ ἑτέρων ἐπιτηδευμάτων.

ἔτι δὲ εἰ χρὴ τοῖς δεομένοις μάλιστα χαρίζεσθαι, προσήκει καὶ τοῖς ἄλλοις μὴ τοὺς βελτίστους ἀλλὰ τοὺς ἀπορωτάτους εὖ ποιεῖν· μεγίστων γὰρ ἀπαλλαγέντες κακῶν πλείστην χάριν αὐτοῖς εἴσονται. καὶ μὲν δὴ καὶ ἐν ταῖς 233eἰδίαις δαπάναις οὐ τοὺς φίλους ἄξιον παρακαλεῖν, ἀλλὰ τοὺς προσαιτοῦντας καὶ τοὺς δεομένους πλησμονῆς· ἐκεῖνοι γὰρ καὶ ἀγαπήσουσιν καὶ ἀκολουθήσουσιν καὶ ἐπὶ τὰς θύρας ἥξουσι καὶ μάλιστα ἡσθήσονται καὶ οὐκ ἐλαχίστην χάριν εἴσονται καὶ πολλὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς εὔξονται.

ΦΑΙ.ἀλλʼ ἴσως προσήκει οὐ τοῖς σφόδρα δεομένοις χαρίζεσθαι, ἀλλὰ τοῖς μάλιστα ἀποδοῦναι χάριν δυναμένοις· οὐδὲ τοῖς προσαιτοῦσι 234aμόνον, ἀλλὰ τοῖς τοῦ πράγματος ἀξίοις· οὐδὲ ὅσοι τῆς σῆς ὥρας ἀπολαύσονται, ἀλλʼ οἵτινες πρεσβυτέρῳ γενομένῳ τῶν σφετέρων ἀγαθῶν μεταδώσουσιν· οὐδὲ οἳ διαπραξάμενοι πρὸς τοὺς ἄλλους φιλοτιμήσονται, ἀλλʼ οἵτινες αἰσχυνόμενοι πρὸς ἅπαντας σιωπήσονται· οὐδὲ τοῖς ὀλίγον χρόνον σπουδάζουσιν, ἀλλὰ τοῖς ὁμοίως διὰ παντὸς τοῦ βίου φίλοις ἐσομένοις· οὐδὲ οἵτινες παυόμενοι τῆς ἐπιθυμίας ἔχθρας πρόφασιν ζητήσουσιν, ἀλλʼ οἳ παυσαμένου τῆς ὥρας τότε 234bτὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπιδείξονται. σὺ οὖν τῶν τε εἰρημένων μέμνησο καὶ ἐκεῖνο ἐνθυμοῦ, ὅτι τοὺς μὲν ἐρῶντας οἱ φίλοι νουθετοῦσιν ὡς ὄντος κακοῦ τοῦ ἐπιτηδεύματος, τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὐδεὶς πώποτε τῶν οἰκείων ἐμέμψατο ὡς διὰ τοῦτο κακῶς βουλευομένοις περὶ ἑαυτῶν.

ἴσως ἂν οὖν ἔροιό με εἰ ἅπασίν σοι παραινῶ τοῖς μὴ ἐρῶσι χαρίζεσθαι. ἐγὼ μὲν οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν ἐρῶντα πρὸς ἅπαντάς σε κελεύειν τοὺς ἐρῶντας ταύτην ἔχειν τὴν 234cδιάνοιαν. οὔτε γὰρ τῷ λαμβάνοντι χάριτος ἴσης ἄξιον, οὔτε σοὶ βουλομένῳ τοὺς ἄλλους λανθάνειν ὁμοίως δυνατόν· δεῖ δὲ βλάβην μὲν ἀπʼ αὐτοῦ μηδεμίαν, ὠφελίαν δὲ ἀμφοῖν γίγνεσθαι. ἐγὼ μὲν οὖν ἱκανά μοι νομίζω τὰ εἰρημένα· εἰ δʼ ἔτι τι σὺ ποθεῖς, ἡγούμενος παραλελεῖφθαι, ἐρώτα.

τί σοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες, ὁ λόγος; οὐχ ὑπερφυῶς τά τε ἄλλα καὶ τοῖς ὀνόμασιν εἰρῆσθαι;

ΣΩ.234dδαιμονίως μὲν οὖν, ὦ ἑταῖρε, ὥστε με ἐκπλαγῆναι. καὶ τοῦτο ἐγὼ ἔπαθον διὰ σέ, ὦ Φαῖδρε, πρὸς σὲ ἀποβλέπων, ὅτι ἐμοὶ ἐδόκεις γάνυσθαι ὑπὸ τοῦ λόγου μεταξὺ ἀναγιγνώσκων· ἡγούμενος γὰρ σὲ μᾶλλον ἢ ἐμὲ ἐπαΐειν περὶ τῶν τοιούτων σοὶ εἱπόμην, καὶ ἑπόμενος συνεβάκχευσα μετὰ σοῦ τῆς θείας κεφαλῆς.

ΦΑΙ.εἶεν· οὕτω δὴ δοκεῖ παίζειν;

ΣΩ.δοκῶ γάρ σοι παίζειν καὶ οὐχὶ ἐσπουδακέναι;

ΦΑΙ.234eμηδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς εἰπὲ πρὸς Διὸς φιλίου, οἴει ἄν τινα ἔχειν εἰπεῖν ἄλλον τῶν Ἑλλήνων ἕτερα τούτων μείζω καὶ πλείω περὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματος;

ΣΩ.τί δέ; καὶ ταύτῃ δεῖ ὑπʼ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ τὸν λόγον ἐπαινεθῆναι, ὡς τὰ δέοντα εἰρηκότος τοῦ ποιητοῦ, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνῃ μόνον, ὅτι σαφῆ καὶ στρογγύλα, καὶ ἀκριβῶς ἕκαστα τῶν ὀνομάτων ἀποτετόρνευται; εἰ γὰρ δεῖ, συγχωρητέον χάριν σήν, ἐπεὶ ἐμέ γε ἔλαθεν ὑπὸ τῆς ἐμῆς 235aοὐδενίας· τῷ γὰρ ῥητορικῷ αὐτοῦ μόνῳ τὸν νοῦν προσεῖχον, τοῦτο δὲ οὐδʼ ἂν αὐτὸν ᾤμην Λυσίαν οἴεσθαι ἱκανὸν εἶναι. καὶ οὖν μοι ἔδοξεν, ὦ Φαῖδρε, εἰ μή τι σὺ ἄλλο λέγεις, δὶς καὶ τρὶς τὰ αὐτὰ εἰρηκέναι, ὡς οὐ πάνυ εὐπορῶν τοῦ πολλὰ λέγειν περὶ τοῦ αὐτοῦ, ἢ ἴσως οὐδὲν αὐτῷ μέλον τοῦ τοιούτου· καὶ ἐφαίνετο δή μοι νεανιεύεσθαι ἐπιδεικνύμενος ὡς οἷός τε ὢν ταὐτὰ ἑτέρως τε καὶ ἑτέρως λέγων ἀμφοτέρως εἰπεῖν ἄριστα.

ΦΑΙ.235bοὐδὲν λέγεις, ὦ Σώκρατες· αὐτὸ γὰρ τοῦτο καὶ μάλιστα ὁ λόγος ἔχει. τῶν γὰρ ἐνόντων ἀξίως ῥηθῆναι ἐν τῷ πράγματι οὐδὲν παραλέλοιπεν, ὥστε παρὰ τὰ ἐκείνῳ εἰρημένα μηδένʼ ἄν ποτε δύνασθαι εἰπεῖν ἄλλα πλείω καὶ πλείονος ἄξια.

ΣΩ.τοῦτο ἐγώ σοι οὐκέτι οἷός τʼ ἔσομαι πιθέσθαι· παλαιοὶ γὰρ καὶ σοφοὶ ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες περὶ αὐτῶν εἰρηκότες καὶ γεγραφότες ἐξελέγξουσί με, ἐάν σοι χαριζόμενος συγχωρῶ.

ΦΑΙ.235cτίνες οὗτοι; καὶ ποῦ σὺ βελτίω τούτων ἀκήκοας;

ΣΩ.νῦν μὲν οὕτως οὐκ ἔχω εἰπεῖν· δῆλον δὲ ὅτι τινῶν ἀκήκοα, ἤ που Σαπφοῦς τῆς καλῆς ἢ Ἀνακρέοντος τοῦ σοφοῦ ἢ καὶ συγγραφέων τινῶν. πόθεν δὴ τεκμαιρόμενος λέγω; πλῆρές πως, ὦ δαιμόνιε, τὸ στῆθος ἔχων αἰσθάνομαι παρὰ ταῦτα ἂν ἔχειν εἰπεῖν ἕτερα μὴ χείρω. ὅτι μὲν οὖν παρά γε ἐμαυτοῦ οὐδὲν αὐτῶν ἐννενόηκα, εὖ οἶδα, συνειδὼς ἐμαυτῷ ἀμαθίαν· λείπεται δὴ οἶμαι ἐξ ἀλλοτρίων ποθὲν 235dναμάτων διὰ τῆς ἀκοῆς πεπληρῶσθαί με δίκην ἀγγείου. ὑπὸ δὲ νωθείας αὖ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐπιλέλησμαι, ὅπως τε καὶ ὧντινων ἤκουσα.

ΦΑΙ.ἀλλʼ, ὦ γενναιότατε, κάλλιστα εἴρηκας. σὺ γὰρ ἐμοὶ ὧντινων μὲν καὶ ὅπως ἤκουσας μηδʼ ἂν κελεύω εἴπῃς, τοῦτο δὲ αὐτὸ ὃ λέγεις ποίησον· τῶν ἐν τῷ βιβλίῳ βελτίω τε καὶ μὴ ἐλάττω ἕτερα ὑπέσχησαι εἰπεῖν τούτων ἀπεχόμενος, καί σοι ἐγώ, ὥσπερ οἱ ἐννέα ἄρχοντες, ὑπισχνοῦμαι χρυσῆν εἰκόνα ἰσομέτρητον εἰς Δελφοὺς ἀναθήσειν, οὐ 235eμόνον ἐμαυτοῦ ἀλλὰ καὶ σήν.

ΣΩ.φίλτατος εἶ καὶ ὡς ἀληθῶς χρυσοῦς, ὦ Φαῖδρε, εἴ με οἴει λέγειν ὡς Λυσίας τοῦ παντὸς ἡμάρτηκεν, καὶ οἷόν τε δὴ παρὰ πάντα ταῦτα ἄλλα εἰπεῖν· τοῦτο δὲ οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν φαυλότατον παθεῖν συγγραφέα. αὐτίκα περὶ οὗ ὁ λόγος, τίνα οἴει λέγοντα ὡς χρὴ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι χαρίζεσθαι, παρέντα τοῦ μὲν τὸ φρόνιμον ἐγκωμιάζειν, 236aτοῦ δὲ τὸ ἄφρον ψέγειν, ἀναγκαῖα γοῦν ὄντα, εἶτʼ ἄλλʼ ἄττα ἕξειν λέγειν; ἀλλʼ οἶμαι τὰ μὲν τοιαῦτα ἐατέα καὶ συγγνωστέα λέγοντι· καὶ τῶν μὲν τοιούτων οὐ τὴν εὕρεσιν ἀλλὰ τὴν διάθεσιν ἐπαινετέον, τῶν δὲ μὴ ἀναγκαίων τε καὶ χαλεπῶν εὑρεῖν πρὸς τῇ διαθέσει καὶ τὴν εὕρεσιν.

ΦΑΙ.συγχωρῶ ὃ λέγεις· μετρίως γάρ μοι δοκεῖς εἰρηκέναι. ποιήσω οὖν καὶ ἐγὼ οὕτως· τὸ μὲν τὸν ἐρῶντα 236bτοῦ μὴ ἐρῶντος μᾶλλον νοσεῖν δώσω σοι ὑποτίθεσθαι, τῶν δὲ λοιπῶν ἕτερα πλείω καὶ πλείονος ἄξια εἰπὼν τῶνδε Λυσίου παρὰ τὸ Κυψελιδῶν ἀνάθημα σφυρήλατος ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι.

ΣΩ.ἐσπούδακας, ὦ Φαῖδρε, ὅτι σου τῶν παιδικῶν ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε, καὶ οἴει δή με ὡς ἀληθῶς ἐπιχειρήσειν εἰπεῖν παρὰ τὴν ἐκείνου σοφίαν ἕτερόν τι ποικιλώτερον;

ΦΑΙ.περὶ μὲν τούτου, ὦ φίλε, εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς 236cἐλήλυθας. ῥητέον μὲν γάρ σοι παντὸς μᾶλλον οὕτως ὅπως οἷός τε εἶ, ἵνα μὴ τὸ τῶν κωμῳδῶν φορτικὸν πρᾶγμα ἀναγκαζώμεθα ποιεῖν ἀνταποδιδόντες ἀλλήλοις εὐλαβήθητι, καὶ μὴ βούλου με ἀναγκάσαι λέγειν ἐκεῖνο τὸ εἰ ἐγώ, ὦ Σώκρατες, Σωκράτην ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι, καὶ ὅτι ἐπεθύμει μὲν λέγειν, ἐθρύπτετο δέ· ἀλλὰ διανοήθητι ὅτι ἐντεῦθεν οὐκ ἄπιμεν πρὶν ἂν σὺ εἴπῃς ἃ ἔφησθα ἐν τῷ στήθει ἔχειν. ἐσμὲν δὲ μόνω ἐν ἐρημίᾳ, 236dἰσχυρότερος δʼ ἐγὼ καὶ νεώτερος, ἐκ δὲ ἁπάντων τούτων σύνες ὅ τοι λέγω, καὶ μηδαμῶς πρὸς βίαν βουληθῇς μᾶλλον ἢ ἑκὼν λέγειν.

ΣΩ.ἀλλʼ, ὦ μακάριε Φαῖδρε, γελοῖος ἔσομαι παρʼ ἀγαθὸν ποιητὴν ἰδιώτης αὐτοσχεδιάζων περὶ τῶν αὐτῶν.

ΦΑΙ.οἶσθʼ ὡς ἔχει; παῦσαι πρός με καλλωπιζόμενος· σχεδὸν γὰρ ἔχω ὃ εἰπὼν ἀναγκάσω σε λέγειν.

ΣΩ.μηδαμῶς τοίνυν εἴπῃς.

ΦΑΙ.οὔκ, ἀλλὰ καὶ δὴ λέγω· ὁ δέ μοι λόγος ὅρκος ἔσται. ὄμνυμι γάρ σοι—τίνα μέντοι, τίνα θεῶν; ἢ βούλει 236eτὴν πλάτανον ταυτηνί; —ἦ μήν, ἐάν μοι μὴ εἴπῃς τὸν λόγον ἐναντίον αὐτῆς ταύτης, μηδέποτέ σοι ἕτερον λόγον μηδένα μηδενὸς μήτε ἐπιδείξειν μήτε ἐξαγγελεῖν.

ΣΩ.βαβαῖ, ὦ μιαρέ, ὡς εὖ ἀνηῦρες τὴν ἀνάγκην ἀνδρὶ φιλολόγῳ ποιεῖν ὃ ἂν κελεύῃς.

ΦΑΙ.τί δῆτα ἔχων στρέφῃ;

ΣΩ.οὐδὲν ἔτι, ἐπειδὴ σύ γε ταῦτα ὀμώμοκας. πῶς γὰρ ἂν οἷός τʼ εἴην τοιαύτης θοίνης ἀπέχεσθαι;

ΦΑΙ.237aλέγε δή.

ΣΩ.οἶσθʼ οὖν ὡς ποιήσω;

ΦΑΙ.τοῦ πέρι;

ΣΩ.ἐγκαλυψάμενος ἐρῶ, ἵνʼ ὅτι τάχιστα διαδράμω τὸν λόγον καὶ μὴ βλέπων πρὸς σὲ ὑπʼ αἰσχύνης διαπορῶμαι.

ΦΑΙ.λέγε μόνον, τὰ δʼ ἄλλα ὅπως βούλει ποίει.

ΣΩ.ἄγετε δή, ὦ Μοῦσαι, εἴτε διʼ ᾠδῆς εἶδος λίγειαι, εἴτε διὰ γένος μουσικὸν τὸ Λιγύων ταύτην ἔσχετʼ ἐπωνυμίαν, ξύμ μοι λάβεσθε τοῦ μύθου, ὅν με ἀναγκάζει ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ λέγειν, ἵνʼ ὁ ἑταῖρος αὐτοῦ, καὶ πρότερον 237bδοκῶν τούτῳ σοφὸς εἶναι, νῦν ἔτι μᾶλλον δόξῃ.

ἦν οὕτω δὴ παῖς, μᾶλλον δὲ μειρακίσκος, μάλα καλός· τούτῳ δὲ ἦσαν ἐρασταὶ πάνυ πολλοί. εἷς δέ τις αὐτῶν αἱμύλος ἦν, ὃς οὐδενὸς ἧττον ἐρῶν ἐπεπείκει τὸν παῖδα ὡς οὐκ ἐρῴη. καί ποτε αὐτὸν αἰτῶν ἔπειθεν τοῦτʼ αὐτό, ὡς μὴ ἐρῶντι πρὸ τοῦ ἐρῶντος δέοι χαρίζεσθαι, ἔλεγέν τε ὧδε—

περὶ παντός, ὦ παῖ, μία ἀρχὴ τοῖς μέλλουσι καλῶς 237cβουλεύσεσθαι· εἰδέναι δεῖ περὶ οὗ ἂν ᾖ ἡ βουλή, ἢ παντὸς ἁμαρτάνειν ἀνάγκη. τοὺς δὲ πολλοὺς λέληθεν ὅτι οὐκ ἴσασι τὴν οὐσίαν ἑκάστου. ὡς οὖν εἰδότες οὐ διομολογοῦνται ἐν ἀρχῇ τῆς σκέψεως, προελθόντες δὲ τὸ εἰκὸς ἀποδιδόασιν· οὔτε γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις ὁμολογοῦσιν. ἐγὼ οὖν καὶ σὺ μὴ πάθωμεν ὃ ἄλλοις ἐπιτιμῶμεν, ἀλλʼ ἐπειδὴ σοὶ καὶ ἐμοὶ ὁ λόγος πρόκειται πότερα ἐρῶντι ἢ μὴ μᾶλλον εἰς φιλίαν ἰτέον, περὶ ἔρωτος οἷόν τʼ ἔστι καὶ ἣν ἔχει δύναμιν, 237dὁμολογίᾳ θέμενοι ὅρον, εἰς τοῦτο ἀποβλέποντες καὶ ἀναφέροντες τὴν σκέψιν ποιώμεθα εἴτε ὠφελίαν εἴτε βλάβην παρέχει. ὅτι μὲν οὖν δὴ ἐπιθυμία τις ὁ ἔρως, ἅπαντι δῆλον· ὅτι δʼ αὖ καὶ μὴ ἐρῶντες ἐπιθυμοῦσι τῶν καλῶν, ἴσμεν. τῷ δὴ τὸν ἐρῶντά τε καὶ μὴ κρινοῦμεν; δεῖ αὖ νοῆσαι ὅτι ἡμῶν ἐν ἑκάστῳ δύο τινέ ἐστον ἰδέα ἄρχοντε καὶ ἄγοντε, οἷν ἑπόμεθα ᾗ ἂν ἄγητον, ἡ μὲν ἔμφυτος οὖσα ἐπιθυμία ἡδονῶν, ἄλλη δὲ ἐπίκτητος δόξα, ἐφιεμένη τοῦ ἀρίστου. τούτω δὲ ἐν ἡμῖν τοτὲ μὲν ὁμονοεῖτον, 237eἔστι δὲ ὅτε στασιάζετον· καὶ τοτὲ μὲν ἡ ἑτέρα, ἄλλοτε δὲ ἡ ἑτέρα κρατεῖ.

ΣΩ.δόξης μὲν οὖν ἐπὶ τὸ ἄριστον λόγῳ ἀγούσης καὶ κρατούσης τῷ κράτει σωφροσύνη ὄνομα· 238aἐπιθυμίας δὲ ἀλόγως ἑλκούσης ἐπὶ ἡδονὰς καὶ ἀρξάσης ἐν ἡμῖν τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη. ὕβρις δὲ δὴ πολυώνυμον —πολυμελὲς γὰρ καὶ πολυμερές—καὶ τούτων τῶν ἰδεῶν ἐκπρεπὴς ἣ ἂν τύχῃ γενομένη, τὴν αὑτῆς ἐπωνυμίαν ὀνομαζόμενον τὸν ἔχοντα παρέχεται, οὔτε τινὰ καλὴν οὔτʼ ἐπαξίαν κεκτῆσθαι. περὶ μὲν γὰρ ἐδωδὴν κρατοῦσα τοῦ λόγου τε τοῦ ἀρίστου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιθυμιῶν ἐπιθυμία 238bγαστριμαργία τε καὶ τὸν ἔχοντα ταὐτὸν τοῦτο κεκλημένον παρέξεται· περὶ δʼ αὖ μέθας τυραννεύσασα, τὸν κεκτημένον ταύτῃ ἄγουσα, δῆλον οὗ τεύξεται προσρήματος· καὶ τἆλλα δὴ τὰ τούτων ἀδελφὰ καὶ ἀδελφῶν ἐπιθυμιῶν ὀνόματα τῆς ἀεὶ δυναστευούσης ᾗ προσήκει καλεῖσθαι πρόδηλον. ἧς δʼ ἕνεκα πάντα τὰ πρόσθεν εἴρηται, σχεδὸν μὲν ἤδη φανερόν, λεχθὲν δὲ ἢ μὴ λεχθὲν πάντως σαφέστερον· ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξης ἐπὶ τὸ ὀρθὸν ὁρμώσης κρατήσασα ἐπιθυμία 238cπρὸς ἡδονὴν ἀχθεῖσα κάλλους, καὶ ὑπὸ αὖ τῶν ἑαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιῶν ἐπὶ σωμάτων κάλλος ἐρρωμένως ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγῇ, ἀπʼ αὐτῆς τῆς ῥώμης ἐπωνυμίαν λαβοῦσα, ἔρως ἐκλήθη.

ἀτάρ, ὦ φίλε Φαῖδρε, δοκῶ τι σοί, ὥσπερ ἐμαυτῷ, θεῖον πάθος πεπονθέναι;

ΦΑΙ.πάνυ μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, παρὰ τὸ εἰωθὸς εὔροιά τίς σε εἴληφεν.

ΣΩ.σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε. τῷ ὄντι γὰρ θεῖος ἔοικεν 238dὁ τόπος εἶναι, ὥστε ἐὰν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος προϊόντος τοῦ λόγου γένωμαι, μὴ θαυμάσῃς· τὰ νῦν γὰρ οὐκέτι πόρρω διθυράμβων φθέγγομαι.

ΦΑΙ.ἀληθέστατα λέγεις.

ΣΩ.τούτων μέντοι σὺ αἴτιος. ἀλλὰ τὰ λοιπὰ ἄκουε· ἴσως γὰρ κἂν ἀποτράποιτο τὸ ἐπιόν. ταῦτα μὲν οὖν θεῷ μελήσει, ἡμῖν δὲ πρὸς τὸν παῖδα πάλιν τῷ λόγῳ ἰτέον.

εἶεν, ὦ φέριστε· ὃ μὲν δὴ τυγχάνει ὂν περὶ οὗ βουλευτέον, εἴρηταί τε καὶ ὥρισται, βλέποντες δὲ δὴ πρὸς αὐτὸ 238eτὰ λοιπὰ λέγωμεν τίς ὠφελία ἢ βλάβη ἀπό τε ἐρῶντος καὶ μὴ τῷ χαριζομένῳ ἐξ εἰκότος συμβήσεται. τῷ δὴ ὑπὸ ἐπιθυμίας ἀρχομένῳ δουλεύοντί τε ἡδονῇ ἀνάγκη που τὸν ἐρώμενον ὡς ἥδιστον ἑαυτῷ παρασκευάζειν· νοσοῦντι δὲ πᾶν ἡδὺ τὸ μὴ ἀντιτεῖνον, κρεῖττον δὲ καὶ ἴσον ἐχθρόν.

ΣΩ.239aοὔτε δὴ κρείττω οὔτε ἰσούμενον ἑκὼν ἐραστὴς παιδικὰ ἀνέξεται, ἥττω δὲ καὶ ὑποδεέστερον ἀεὶ ἀπεργάζεται· ἥττων δὲ ἀμαθὴς σοφοῦ, δειλὸς ἀνδρείου, ἀδύνατος εἰπεῖν ῥητορικοῦ, βραδὺς ἀγχίνου. τοσούτων κακῶν καὶ ἔτι πλειόνων κατὰ τὴν διάνοιαν ἐραστὴν ἐρωμένῳ ἀνάγκη γιγνομένων τε καὶ φύσει ἐνόντων τῶν μὲν ἥδεσθαι, τὰ δὲ παρασκευάζειν, ἢ στέρεσθαι τοῦ παραυτίκα ἡδέος. 239bεἶναι, καὶ πολλῶν μὲν ἄλλων συνουσιῶν ἀπείργοντα καὶ ὠφελίμων ὅθεν ἂν μάλιστʼ ἀνὴρ γίγνοιτο, μεγάλης αἴτιον εἶναι βλάβης, μεγίστης δὲ τῆς ὅθεν ἂν φρονιμώτατος εἴη. τοῦτο δὲ ἡ θεία φιλοσοφία τυγχάνει ὄν, ἧς ἐραστὴν παιδικὰ ἀνάγκη πόρρωθεν εἴργειν, περίφοβον ὄντα τοῦ καταφρονηθῆναι· τά τε ἄλλα μηχανᾶσθαι ὅπως ἂν ᾖ πάντα ἀγνοῶν καὶ πάντα ἀποβλέπων εἰς τὸν ἐραστήν, οἷος ὢν τῷ μὲν ἥδιστος, ἑαυτῷ δὲ βλαβερώτατος ἂν εἴη. τὰ μὲν οὖν κατὰ 239cδιάνοιαν ἐπίτροπός τε καὶ κοινωνὸς οὐδαμῇ λυσιτελὴς ἀνὴρ ἔχων ἔρωτα.

τὴν δὲ τοῦ σώματος ἕξιν τε καὶ θεραπείαν οἵαν τε καὶ ὡς θεραπεύσει οὗ ἂν γένηται κύριος, ὃς ἡδὺ πρὸ ἀγαθοῦ ἠνάγκασται διώκειν, δεῖ μετὰ ταῦτα ἰδεῖν. ὀφθήσεται δὴ μαλθακόν τινα καὶ οὐ στερεὸν διώκων, οὐδʼ ἐν ἡλίῳ καθαρῷ τεθραμμένον ἀλλὰ ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ, πόνων μὲν ἀνδρείων καὶ ἱδρώτων ξηρῶν ἄπειρον, ἔμπειρον δὲ ἁπαλῆς καὶ ἀνάνδρου 239dδιαίτης, ἀλλοτρίοις χρώμασι καὶ κόσμοις χήτει οἰκείων κοσμούμενον, ὅσα τε ἄλλα τούτοις ἕπεται πάντα ἐπιτηδεύοντα, ἃ δῆλα καὶ οὐκ ἄξιον περαιτέρω προβαίνειν, ἀλλὰ ἓν κεφάλαιον ὁρισαμένους ἐπʼ ἄλλο ἰέναι· τὸ γὰρ τοιοῦτον σῶμα ἐν πολέμῳ τε καὶ ἄλλαις χρείαις ὅσαι μεγάλαι οἱ μὲν ἐχθροὶ θαρροῦσιν, οἱ δὲ φίλοι καὶ αὐτοὶ οἱ ἐρασταὶ φοβοῦνται.

τοῦτο μὲν οὖν ὡς δῆλον ἐατέον, τὸ δʼ ἐφεξῆς ῥητέον, 239eτίνα ἡμῖν ὠφελίαν ἢ τίνα βλάβην περὶ τὴν κτῆσιν ἡ τοῦ ἐρῶντος ὁμιλία τε καὶ ἐπιτροπεία παρέξεται.

ΣΩ.σαφὲς δὴ τοῦτό γε παντὶ μέν, μάλιστα δὲ τῷ ἐραστῇ, ὅτι τῶν φιλτάτων τε καὶ εὐνουστάτων καὶ θειοτάτων κτημάτων ὀρφανὸν πρὸ παντὸς εὔξαιτʼ ἂν εἶναι τὸν ἐρώμενον· πατρὸς γὰρ καὶ μητρὸς καὶ συγγενῶν καὶ φίλων στέρεσθαι ἂν αὐτὸν δέξαιτο, 240aδιακωλυτὰς καὶ ἐπιτιμητὰς ἡγούμενος τῆς ἡδίστης πρὸς αὐτὸν ὁμιλίας. ἀλλὰ μὴν οὐσίαν γʼ ἔχοντα χρυσοῦ ἤ τινος ἄλλης κτήσεως οὔτε εὐάλωτον ὁμοίως οὔτε ἁλόντα εὐμεταχείριστον ἡγήσεται· ἐξ ὧν πᾶσα ἀνάγκη ἐραστὴν παιδικοῖς φθονεῖν μὲν οὐσίαν κεκτημένοις, ἀπολλυμένης δὲ χαίρειν. ἔτι τοίνυν ἄγαμον, ἄπαιδα, ἄοικον ὅτι πλεῖστον χρόνον παιδικὰ ἐραστὴς εὔξαιτʼ ἂν γενέσθαι, τὸ αὑτοῦ γλυκὺ ὡς πλεῖστον χρόνον καρποῦσθαι ἐπιθυμῶν.

ἔστι μὲν δὴ καὶ ἄλλα κακά, ἀλλά τις δαίμων ἔμειξε τοῖς 240bπλείστοις ἐν τῷ παραυτίκα ἡδονήν, οἷον κόλακι, δεινῷ θηρίῳ καὶ βλάβῃ μεγάλῃ, ὅμως ἐπέμειξεν ἡ φύσις ἡδονήν τινα οὐκ ἄμουσον, καί τις ἑταίραν ὡς βλαβερὸν ψέξειεν ἄν, καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν τοιουτοτρόπων θρεμμάτων τε καὶ ἐπιτηδευμάτων, οἷς τό γε καθʼ ἡμέραν ἡδίστοισιν εἶναι ὑπάρχει· παιδικοῖς δὲ ἐραστὴς πρὸς τῷ βλαβερῷ καὶ εἰς τὸ συνημερεύειν πάντων 240cἀηδέστατον. ἥλικα γὰρ δὴ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος τέρπειν τὸν ἥλικα—ἡ γὰρ οἶμαι χρόνου ἰσότης ἐπʼ ἴσας ἡδονὰς ἄγουσα διʼ ὁμοιότητα φιλίαν παρέχεται—ἀλλʼ ὅμως κόρον γε καὶ ἡ τούτων συνουσία ἔχει. καὶ μὴν τό γε ἀναγκαῖον αὖ βαρὺ παντὶ περὶ πᾶν λέγεται· ὃ δὴ πρὸς τῇ ἀνομοιότητι μάλιστα ἐραστὴς πρὸς παιδικὰ ἔχει. νεωτέρῳ γὰρ πρεσβύτερος συνὼν οὔθʼ ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἑκὼν ἀπολείπεται, ἀλλʼ ὑπʼ 240dἀνάγκης τε καὶ οἴστρου ἐλαύνεται, ὃς ἐκείνῳ μὲν ἡδονὰς ἀεὶ διδοὺς ἄγει, ὁρῶντι, ἀκούοντι, ἁπτομένῳ, καὶ πᾶσαν αἴσθησιν αἰσθανομένῳ τοῦ ἐρωμένου, ὥστε μεθʼ ἡδονῆς ἀραρότως αὐτῷ ὑπηρετεῖν· τῷ δὲ δὴ ἐρωμένῳ ποῖον παραμύθιον ἢ τίνας ἡδονὰς διδοὺς ποιήσει τὸν ἴσον χρόνον συνόντα μὴ οὐχὶ ἐπʼ ἔσχατον ἐλθεῖν ἀηδίας—ὁρῶντι μὲν ὄψιν πρεσβυτέραν καὶ οὐκ ἐν ὥρᾳ, ἑπομένων δὲ τῶν ἄλλων ταύτῃ, ἃ καὶ λόγῳ 240eἐστὶν ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές, μὴ ὅτι δὴ ἔργῳ ἀνάγκης ἀεὶ προσκειμένης μεταχειρίζεσθαι, φυλακάς τε δὴ καχυποτόπους φυλαττομένῳ διὰ παντὸς καὶ πρὸς ἅπαντας, ἀκαίρους τε ἐπαίνους καὶ ὑπερβάλλοντας ἀκούοντι, ὡς δʼ αὕτως ψόγους νήφοντος μὲν οὐκ ἀνεκτούς, εἰς δὲ μέθην ἰόντος πρὸς τῷ μὴ ἀνεκτῷ ἐπαισχεῖς, παρρησίᾳ κατακορεῖ καὶ ἀναπεπταμένῃ χρωμένου;

ΣΩ.καὶ ἐρῶν μὲν βλαβερός τε καὶ ἀηδής, λήξας δὲ τοῦ ἔρωτος εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἄπιστος, εἰς ὃν πολλὰ καὶ μετὰ πολλῶν ὅρκων τε καὶ δεήσεων ὑπισχνούμενος μόγις 241aκατεῖχε τήν γʼ ἐν τῷ τότε συνουσίαν ἐπίπονον οὖσαν φέρειν διʼ ἐλπίδα ἀγαθῶν. τότε δὴ δέον ἐκτίνειν, μεταβαλὼν ἄλλον ἄρχοντα ἐν αὑτῷ καὶ προστάτην, νοῦν καὶ σωφροσύνην ἀντʼ ἔρωτος καὶ μανίας, ἄλλος γεγονὼς λέληθεν τὰ παιδικά. καὶ ὁ μὲν αὐτὸν χάριν ἀπαιτεῖ τῶν τότε, ὑπομιμνῄσκων τὰ πραχθέντα καὶ λεχθέντα, ὡς τῷ αὐτῷ διαλεγόμενος· ὁ δὲ ὑπʼ αἰσχύνης οὔτε εἰπεῖν τολμᾷ ὅτι ἄλλος γέγονεν, οὔθʼ ὅπως τὰ τῆς προτέρας ἀνοήτου ἀρχῆς ὁρκωμόσιά τε καὶ ὑποσχέσεις 241bἐμπεδώσῃ ἔχει, νοῦν ἤδη ἐσχηκὼς καὶ σεσωφρονηκώς, ἵνα μὴ πράττων ταὐτὰ τῷ πρόσθεν ὅμοιός τε ἐκείνῳ καὶ ὁ αὐτὸς πάλιν γένηται. φυγὰς δὴ γίγνεται ἐκ τούτων, καὶ ἀπεστερηκὼς ὑπʼ ἀνάγκης ὁ πρὶν ἐραστής, ὀστράκου μεταπεσόντος, ἵεται φυγῇ μεταβαλών· ὁ δὲ ἀναγκάζεται διώκειν ἀγανακτῶν καὶ ἐπιθεάζων, ἠγνοηκὼς τὸ ἅπαν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι οὐκ ἄρα ἔδει ποτὲ ἐρῶντι καὶ ὑπʼ ἀνάγκης ἀνοήτῳ χαρίζεσθαι, 241cἀλλὰ πολὺ μᾶλλον μὴ ἐρῶντι καὶ νοῦν ἔχοντι· εἰ δὲ μή, ἀναγκαῖον εἴη ἐνδοῦναι αὑτὸν ἀπίστῳ, δυσκόλῳ, φθονερῷ, ἀηδεῖ, βλαβερῷ μὲν πρὸς οὐσίαν, βλαβερῷ δὲ πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἕξιν, πολὺ δὲ βλαβερωτάτῳ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς παίδευσιν, ἧς οὔτε ἀνθρώποις οὔτε θεοῖς τῇ ἀληθείᾳ τιμιώτερον οὔτε ἔστιν οὔτε ποτὲ ἔσται. ταῦτά τε οὖν χρή, ὦ παῖ, συννοεῖν, καὶ εἰδέναι τὴν ἐραστοῦ φιλίαν ὅτι οὐ μετʼ εὐνοίας γίγνεται, ἀλλὰ σιτίου τρόπον, χάριν πλησμονῆς, 241dὡς λύκοι ἄρνας ἀγαπῶσιν, ὣς παῖδα φιλοῦσιν ἐρασταί.

τοῦτʼ ἐκεῖνο, ὦ Φαῖδρε. οὐκέτʼ ἂν τὸ πέρα ἀκούσαις ἐμοῦ λέγοντος, ἀλλʼ ἤδη σοι τέλος ἐχέτω ὁ λόγος.

ΦΑΙ.καίτοι ᾤμην γε μεσοῦν αὐτόν, καὶ ἐρεῖν τὰ ἴσα περὶ τοῦ μὴ ἐρῶντος, ὡς δεῖ ἐκείνῳ χαρίζεσθαι μᾶλλον, λέγων ὅσα αὖ ἔχει ἀγαθά· νῦν δὲ δή, ὦ Σώκρατες, τί ἀποπαύῃ;

ΣΩ.241eοὐκ ᾔσθου, ὦ μακάριε, ὅτι ἤδη ἔπη φθέγγομαι ἀλλʼ οὐκέτι διθυράμβους, καὶ ταῦτα ψέγων; ἐὰν δʼ ἐπαινεῖν τὸν ἕτερον ἄρξωμαι, τί με οἴει ποιήσειν; ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι ὑπὸ τῶν Νυμφῶν, αἷς με σὺ προύβαλες ἐκ προνοίας, σαφῶς ἐνθουσιάσω; λέγω οὖν ἑνὶ λόγῳ ὅτι ὅσα τὸν ἕτερον λελοιδορήκαμεν, τῷ ἑτέρῳ τἀναντία τούτων ἀγαθὰ πρόσεστιν. καὶ τί δεῖ μακροῦ λόγου; περὶ γὰρ ἀμφοῖν ἱκανῶς εἴρηται.

ΣΩ.καὶ οὕτω δὴ ὁ μῦθος ὅτι πάσχειν προσήκει αὐτῷ, τοῦτο 242aπείσεται· κἀγὼ τὸν ποταμὸν τοῦτον διαβὰς ἀπέρχομαι πρὶν ὑπὸ σοῦ τι μεῖζον ἀναγκασθῆναι.

ΦΑΙ.μήπω γε, ὦ Σώκρατες, πρὶν ἂν τὸ καῦμα παρέλθῃ. ἢ οὐχ ὁρᾷς ὡς σχεδὸν ἤδη μεσημβρία ἵσταται ἡ δὴ καλουμένη σταθερά; ἀλλὰ περιμείναντες καὶ ἅμα περὶ τῶν εἰρημένων διαλεχθέντες, τάχα ἐπειδὰν ἀποψυχῇ ἴμεν.

ΣΩ.θεῖός γʼ εἶ περὶ τοὺς λόγους, ὦ Φαῖδρε, καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος. οἶμαι γὰρ ἐγὼ τῶν ἐπὶ τοῦ σοῦ βίου γεγονότων 242bλόγων μηδένα πλείους ἢ σὲ πεποιηκέναι γεγενῆσθαι ἤτοι αὐτὸν λέγοντα ἢ ἄλλους ἑνί γέ τῳ τρόπῳ προσαναγκάζοντα —Σιμμίαν Θηβαῖον ἐξαιρῶ λόγου· τῶν δὲ ἄλλων πάμπολυ κρατεῖς—καὶ νῦν αὖ δοκεῖς αἴτιός μοι γεγενῆσθαι λόγῳ τινὶ ῥηθῆναι.

ΦΑΙ.οὐ πόλεμόν γε ἀγγέλλεις. ἀλλὰ πῶς δὴ καὶ τίνι τούτῳ;

ΣΩ.ἡνίκʼ ἔμελλον, ὠγαθέ, τὸν ποταμὸν διαβαίνειν, τὸ δαιμόνιόν τε καὶ τὸ εἰωθὸς σημεῖόν μοι γίγνεσθαι ἐγένετο 242c—ἀεὶ δέ με ἐπίσχει ὃ ἂν μέλλω πράττειν—καί τινα φωνὴν ἔδοξα αὐτόθεν ἀκοῦσαι, ἥ με οὐκ ἐᾷ ἀπιέναι πρὶν ἂν ἀφοσιώσωμαι, ὡς δή τι ἡμαρτηκότα εἰς τὸ θεῖον. εἰμὶ δὴ οὖν μάντις μέν, οὐ πάνυ δὲ σπουδαῖος, ἀλλʼ ὥσπερ οἱ τὰ γράμματα φαῦλοι, ὅσον μὲν ἐμαυτῷ μόνον ἱκανός· σαφῶς οὖν ἤδη μανθάνω τὸ ἁμάρτημα. ὡς δή τοι, ὦ ἑταῖρε, μαντικόν γέ τι καὶ ἡ ψυχή· ἐμὲ γὰρ ἔθραξε μέν τι καὶ πάλαι λέγοντα τὸν λόγον, καί πως ἐδυσωπούμην κατʼ Ἴβυκον, μή τι παρὰ θεοῖς 242dἀμβλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω·

Ibycus Frag. 24, Bergk.νῦν δʼ ᾔσθημαι τὸ ἁμάρτημα.

ΦΑΙ.λέγεις δὲ δὴ τί;

ΣΩ.δεινόν, ὦ Φαῖδρε, δεινὸν λόγον αὐτός τε ἐκόμισας ἐμέ τε ἠνάγκασας εἰπεῖν.

ΦΑΙ.πῶς δή;

ΣΩ.εὐήθη καὶ ὑπό τι ἀσεβῆ· οὗ τίς ἂν εἴη δεινότερος;

ΦΑΙ.οὐδείς, εἴ γε σὺ ἀληθῆ λέγεις.

ΣΩ.τί οὖν; τὸν ἔρωτα οὐκ Ἀφροδίτης καὶ θεόν τινα ἡγῇ;

ΦΑΙ.λέγεταί γε δή.

Vocabulario del texto · 991 palabras
  1. ἀγαθός, -ή, -όν bueno; καλὸς κἀγαθός: hombre de bien; τὸ ἀγαθόν: el bien 3 terminaciones
  2. τὸ ἄγαλμα, -ατος estatua (de un dios) n. · 3.ª decl.
  3. ἄγαμος, -ον soltero, no casado 2 terminaciones
  4. ἀγανακτέω, aor. ἠγανάκτησα irritarse, indignarse contracto en -έω
  5. ἀγαπάω amar, estimar; contentarse con contracto en -άω
  6. ἀγαπητός, -ή, -όν amado, querido; ἀγαπητόν: deseable, con lo que uno se contenta 3 terminaciones
  7. τὸ ἀγγεῖον, -ου vasija, recipiente n. · 2.ª decl.
  8. ἀγγέλλω, fut. ἀγγελῶ (ép. ἀγγελέω) anunciar, llevar la noticia en -ω
  9. ἀγνοέω, aor. ἠγνόησα ignorar, no saber contracto en -έω
  10. ἡ ἄγνος, -ου sauzgatillo (arbusto, vitex agnus-castus) f. · 2.ª decl.
  11. αἱ Ἄγραι, -ῶν Agras (demo junto al Iliso, con santuario de Ártemis Agrotera) nombre propio
  12. ἄγροικος, -ον campesino, rústico 2 terminaciones
  13. ἀγχίνοος, -ον (át. ἀγχίνους) sagaz, de mente despierta 2 terminaciones
  14. ἄγω, fut. ἄξω, aor. ἤγαγον llevar, conducir; ἄγε: ¡vamos! en -ω
  15. ἡ ἀγωγή, -ῆς conducción, impulso; modo de vida, educación f. · 1.ª decl.
  16. ὁ ἀδελφός, -οῦ hermano m. · 2.ª decl.
  17. ἄδηλος, -ον oscuro, incierto, invisible 2 terminaciones
  18. ἀδύνατος, -ον incapaz, impotente; imposible 2 terminaciones
  19. ἀεί (ép. αἰεί) siempre adverbio
  20. ἀηδής, -ές desagradable, molesto 2 terminaciones
  21. ἡ ἀηδία, -ας disgusto, fastidio, cosa desagradable f. · 1.ª decl.
  22. αἱμύλος, -η, -ον zalamero, astuto, adulador 3 terminaciones
  23. αἱρέω, aor. εἷλον; med. αἱρέομαι, aor. εἱλόμην med.: elegir en -ω
  24. αἰσθάνομαι, aor. ᾐσθόμην percibir, darse cuenta deponente
  25. ἡ αἴσθησις, -εως percepción, sensación f. · 3.ª decl.
  26. ἡ αἰσχύνη, -ης vergüenza, deshonra f. · 1.ª decl.
  27. αἰσχύνομαι, aor. ᾐσχύνθην avergonzarse deponente
  28. αἰτέω, aor. ᾔτησα pedir contracto en -έω
  29. αἰτιάομαι, aor. ᾐτιασάμην acusar, culpar; alegar como causa deponente contracto
  30. αἴτιος, -α, -ον causante, responsable 3 terminaciones
  31. ἄκαιρος, -ον inoportuno, intempestivo 2 terminaciones
  32. ἡ ἀκμή, -ῆς punta; plenitud, apogeo, sazón f. · 1.ª decl.
  33. ἡ ἀκοή, -ῆς oído; lo que se oye, noticia f. · 1.ª decl.
  34. ἀκολουθέω, aor. ἠκολούθησα (+ dat.) seguir, acompañar contracto en -έω
  35. ἄκοπος, -ον que no fatiga; que quita el cansancio, reparador 2 terminaciones
  36. ὁ Ἀκουμενός, -οῦ Acúmeno (médico ateniense, padre de Erixímaco) nombre propio
  37. ἀκούσιος, -ον (jón. ἀεκούσιος) involuntario, forzoso 2 terminaciones
  38. ἀκούω, fut. ἀκούσομαι, aor. ἤκουσα oír en -ω
  39. ἀκριβής, -ές exacto, cuidadoso 2 terminaciones
  40. ἡ ἀλήθεια, -ας verdad f. · 1.ª decl.
  41. ἀληθής, -ές verdadero 2 terminaciones
  42. ἁλίσκομαι, fut. ἁλώσομαι, aor. ἑάλων ser capturado, ser sorprendido; ser condenado deponente
  43. ἀλλά pero, sino conjunción
  44. ἀλλήλων unos a otros (recíproco) pronombre
  45. ἄλλος, -η, -ο otro pronombre
  46. ἀλλότριος, -α, -ον ajeno 3 terminaciones
  47. ἄλογος, -ον irracional, sin razón; adv. ἀλόγως: sin motivo, irracionalmente 2 terminaciones
  48. ἅμα a la vez; (+ dat.) junto con adverbio y preposición
  49. ἀμαθής, -ές ignorante 2 terminaciones
  50. ἡ ἀμαθία, -ας ignorancia f. · 1.ª decl.
  51. ἁμαρτάνω, aor. ἥμαρτον errar, pecar en -ω
  52. τὸ ἁμάρτημα, -ατος falta, delito n. · 3.ª decl.
  53. ἀμείβω, aor. ἤμειψα cambiar, intercambiar en -ω
  54. ἀμείνων, ἄμεινον mejor (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
  55. ἡ ἀμέλεια, -ας negligencia, descuido f. · 1.ª decl.
  56. ἀμήχανος, -ον sin recursos, impotente; imposible, irremediable 2 terminaciones
  57. ἄμουσος, -ον ajeno a las Musas, sin gracia 2 terminaciones
  58. ἀμπλακίσκω, aor. ἤμπλακον (part. ἀμπλακών; poét. ἀμβλακών) errar, faltar (poét.) en -ω
  59. ἀμφιλαφής, -ές (dór. ἀμφιλαής) frondoso, espeso 2 terminaciones
  60. ἀμφότερος, -α, -ον ambos, uno y otro 3 terminaciones
  61. ἄμφω ambos pronombre
  62. ἁμῶς de algún modo; ἁμῶς γέ πως: de una u otra manera adverbio
  63. ἄν partícula modal (potencial, irreal, eventual) partícula
  64. ἀναγιγνώσκω, aor. ἀνέγνων leer; reconocer en -ω
  65. ἀναγκάζω, aor. ἠνάγκασα obligar, forzar en -ω
  66. ἀναγκαῖος, -α, -ον necesario 3 terminaciones
  67. ἡ ἀνάγκη, -ης necesidad, fuerza f. · 1.ª decl.
  68. τὸ ἀνάθημα, -ατος ofrenda n. · 3.ª decl.
  69. ἀναιρέω, aor. ἀνεῖλον matar, eliminar; levantar en -ω
  70. ὁ Ἀνακρέων, -οντος Anacreonte (poeta lírico de Teos) nombre propio
  71. ἄνανδρος, -ον cobarde, afeminado 2 terminaciones
  72. ἀναπετάννυμι, pf. pas. ἀναπέπταμαι desplegar, abrir de par en par; pf. pas.: estar abierto, expuesto en -μι
  73. ἀνάρπαστος, -ον arrebatado, raptado 2 terminaciones
  74. ἀνατίθημι, fut. ἀναθήσω consagrar, dedicar (una ofrenda) en -μι
  75. ἀναφέρω, fut. ἀνοίσω remitir, atribuir en -ω
  76. ἀνδρεῖος, -α, -ον valiente, varonil 3 terminaciones
  77. ἀνεκτός, -όν soportable 2 terminaciones
  78. ἄνευ (+ gen.) sin preposición
  79. ἀνευρίσκω, aor. ἀνηῦρον descubrir, encontrar en -ω
  80. ἀνέχω, aor. ἀνέσχον (ép. ἀνεσχέθον) levantar; ἀνεσχέθομεν: sostuvimos, aguantamos en -ω
  81. ὁ ἀνήρ, ἀνδρός hombre, varón; marido m. · 3.ª decl.
  82. ἡ ἄνθη, -ης floración, plena flor f. · 1.ª decl.
  83. ὁ ἄνθρωπος, -ου hombre, ser humano m. · 2.ª decl.
  84. ἀνιαρός, -ά, -όν penoso, molesto, que causa pena 3 terminaciones
  85. ἀνόητος, -ον insensato, necio 2 terminaciones
  86. ἡ ἀνομοιότης, -ητος desemejanza, diferencia f. · 3.ª decl.
  87. ἀνταποδίδωμι devolver a cambio, corresponder en -μι
  88. ἀντί (+ gen.) en lugar de, a cambio de preposición
  89. ἀντιτείνω resistir, oponerse en -ω
  90. ἀνυπόδητος, -ον descalzo 2 terminaciones
  91. ἡ ἀξία, -ας valor, mérito; lo merecido f. · 1.ª decl.
  92. ἄξιος, -α, -ον digno 3 terminaciones
  93. ἀξιόω, aor. ἠξίωσα considerar digno; pedir, reclamar contracto en -όω
  94. ἄοικος, -ον sin casa, sin hogar 2 terminaciones
  95. ἀπαγορεύω prohibir en -ω
  96. ἄπαις, -αιδος sin hijos 2 terminaciones
  97. ἀπαιτέω, aor. ἀπῄτησα reclamar, pedir la devolución contracto en -έω
  98. ἀπαλλάττω, aor. pas. ἀπηλλάγην apartar, librar; pas.: irse, marcharse en -ω
  99. ἁπαλός, -ή, -όν tierno, blando 3 terminaciones
  100. ἀπαντάω, aor. ἀπήντησα (+ dat.) encontrarse con contracto en -άω
  101. ἅπαξ una vez adverbio
  102. ἅπας, ἅπασα, ἅπαν todo, todo entero 3 terminaciones
  103. ἄπειμι (εἶμι), impf. ἀπῇα irse, marcharse en -μι
  104. ἀπείργω apartar, impedir en -ω
  105. ἄπειρος, -ον (+ gen.) inexperto 2 terminaciones
  106. ἀπεργάζομαι producir, llevar a cabo, convertir en deponente
  107. ἀπέρχομαι, aor. ἀπῆλθον marcharse deponente
  108. ἀπεχθάνομαι, aor. ἀπηχθόμην (+ dat.) hacerse odioso a deponente
  109. ἀπέχω, aor. ἀπέσχον distar, estar lejos en -ω
  110. ἀπιστέω desconfiar, no creer contracto en -έω
  111. ἄπιστος, -ον increíble; desleal 2 terminaciones
  112. ἁπλοῦς, -ῆ, -οῦν simple, sencillo; ἁπλῶς: simplemente 3 terminaciones
  113. ἀπό (+ gen.) de, desde preposición
  114. ἀποβλέπω mirar atentamente (εἰς / πρός), fijar la vista en en -ω
  115. ἀποδημέω, aor. ἀπεδήμησα irse de viaje, emigrar contracto en -έω
  116. ἀποδίδωμι, aor. ἀπέδωκα devolver, entregar en -μι
  117. ἀπολαύω, aor. ἀπέλαυσα (+ gen.) disfrutar de en -ω
  118. ἀπολείπω, aor. ἀπέλιπον abandonar, dejar en -ω
  119. ἀπόλλυμι, aor. ἀπώλεσα, perf. ἀπόλωλα perder, destruir; med. y perf.: perecer, estar perdido en -μι
  120. ἀπομνημονεύω, fut. ἀπομνημονεύσω recordar, repetir de memoria en -ω
  121. ἀποπαύω hacer cesar; med.: cesar, desistir en -ω
  122. ἄπορος, -ον sin recursos, pobre; difícil, sin salida 2 terminaciones
  123. ἀποστερέω, pf. ἀπεστέρηκα privar, despojar (de: gen.) en -ω
  124. ἀποτορνεύω, pf. pas. ἀποτετόρνευμαι tornear, redondear, pulir (cada palabra) en -ω
  125. ἀποτρέπω desviar, disuadir; med.: apartarse, evitar en -ω
  126. ἀποψύχω dejar de respirar, desmayarse; enfriar; (del día) refrescar en -ω
  127. ἅπτω, aor. ἧψα; med. ἅπτομαι atar; med. (+ gen.): tocar, emprender en -ω
  128. ἄρα entonces, por tanto partícula
  129. ἆρα ¿acaso? (interrogativa) partícula
  130. ἀραρότως firmemente, sólidamente (de ἀραρίσκω) adverbio
  131. ἄρειος, -α, -ον (ép. ἀρήιος) guerrero, de Ares 3 terminaciones
  132. ἡ ἀρετή, -ῆς virtud, excelencia f. · 1.ª decl.
  133. ἀριστερός, -ά, -όν izquierdo; ἐν ἀριστερᾷ: a la izquierda 3 terminaciones
  134. ἄριστος, -η, -ον el mejor (superl. de ἀγαθός) 3 terminaciones
  135. ὁ/ἡ ἀρνός (gen.; sin nom.), ac. pl. ἄρνας cordero m./f. · 3.ª decl.
  136. ἁρπάζω, aor. ἥρπασα arrebatar, raptar en -ω
  137. ἡ ἀρχή, -ῆς principio; mando, cargo, provincia f. · 1.ª decl.
  138. ἄρχω, aor. ἦρξα; med. ἄρχομαι (+ gen.) mandar; med.: empezar en -ω
  139. ἀσεβής, -ές impío 2 terminaciones
  140. ἀστεῖος, -α, -ον urbano, ingenioso, fino 3 terminaciones
  141. τὸ ἄστυ, -εως ciudad n. · 3.ª decl.
  142. ἡ ἀσχολία, -ας ocupación, falta de tiempo f. · 1.ª decl.
  143. ἀτάρ (ép. αὐτάρ) pero, y además, entonces conjunción
  144. ἅτε (+ part.) puesto que, como partícula
  145. ἀτεχνῶς sencillamente, totalmente adverbio
  146. ἡ ἀτοπία, -ας rareza, carácter extraordinario f. · 1.ª decl.
  147. ἄτοπος, -ον extraño, insólito, absurdo; anómalo, malsano 2 terminaciones
  148. ἄττα (át. = τινά) algunas cosas, unas cuantas pronombre
  149. ἡ Ἀττική, -ῆς el Ática nombre propio
  150. ἄτυφος, -ον sin humos, sencillo, modesto 2 terminaciones
  151. ἀτυχέω ser desgraciado, fracasar en -ω
  152. αὖ a su vez, de nuevo adverbio
  153. αὖθις de nuevo, otra vez adverbio
  154. αὐτίκα al punto, enseguida adverbio
  155. αὐτός, -ή, -ό él; mismo; ὁ αὐτός: el mismo pronombre
  156. αὐτοσχεδιάζω improvisar, hablar sin preparación en -ω
  157. αὔτως así, de este modo; en vano adverbio
  158. ἀφίημι, aor. ἀφῆκα soltar, dejar, renunciar a en -μι
  159. ἀφικνέομαι, aor. ἀφικόμην llegar deponente contracto
  160. ἀφοσιόω purificar; med.: cumplir un deber religioso contracto en -όω
  161. ἡ Ἀφροδίτη, -ης Afrodita nombre propio
  162. ἄφρων, -ον insensato, necio 2 terminaciones
  163. ὁ Ἀχελῷος, -ου el Aqueloo (río) nombre propio
  164. βαβαί ¡vaya!, ¡caramba! (sorpresa) interjección
  165. βαδίζω, aor. ἐβάδισα caminar, ir en -ω
  166. βαρύς, -εῖα, -ύ pesado, grave 3 terminaciones
  167. βέλτιστος, -η, -ον el mejor (superl. de ἀγαθός); ὦ βέλτιστε: buen amigo 3 terminaciones
  168. βελτίων, βέλτιον mejor (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
  169. ἡ βία, -ας fuerza, violencia f. · 1.ª decl.
  170. τὸ βιβλίον, -ου libro n. · 2.ª decl.
  171. ὁ βίος, -ου vida; medios de vida, hacienda m. · 2.ª decl.
  172. βλαβερός, -ά, -όν dañino, perjudicial 3 terminaciones
  173. τὸ βλάβος, -ους (át. ἡ βλάβη) daño n. · 3.ª decl.
  174. βλέπω, aor. ἔβλεψα mirar, ver en -ω
  175. Βορέας (ép. Βορέης), -ου Bóreas (viento del norte) nombre propio
  176. βουλεύω, aor. ἐβούλευσα; med. βουλεύομαι deliberar; med.: decidir, tramar en -ω
  177. ἡ βουλή, -ῆς consejo, plan, designio f. · 1.ª decl.
  178. βούλομαι, aor. ἐβουλήθην querer deponente
  179. βραδύς, -εῖα, -ύ lento 3 terminaciones
  180. βρέχω mojar, regar en -ω
  181. ὁ βωμός, -οῦ altar m. · 2.ª decl.
  182. γάνυμαι alegrarse, regocijarse deponente
  183. γάρ pues, porque partícula
  184. ἡ γαστριμαργία, -ας glotonería f. · 1.ª decl.
  185. γε al menos, por cierto (enfática) partícula
  186. γέλοιος, -α, -ον ridículo, gracioso 3 terminaciones
  187. γενναῖος, -α, -ον noble, generoso; (irón.) ¡qué bien!, ¡excelente! 3 terminaciones
  188. τὸ γένος, -ους linaje, estirpe, raza n. · 3.ª decl.
  189. γίγνομαι (γίνομαι), fut. γενήσομαι, aor. ἐγενόμην, perf. γέγονα llegar a ser, nacer, suceder deponente
  190. γιγνώσκω (γινώσκω), fut. γνώσομαι, aor. ἔγνων conocer; (+ inf.) decidir en -ω
  191. γλυκύς, -εῖα, -ύ (ép. comp. γλυκερώτερος) dulce 3 terminaciones
  192. ἡ Γοργώ, -οῦς; pl. αἱ Γοργόνες, -ων Gorgona, las Gorgonas nombre propio
  193. γοῦν al menos, en todo caso partícula
  194. τὸ γράμμα, -ατος letra; pl.: inscripción, escrito n. · 3.ª decl.
  195. γράφω, aor. ἔγραψα escribir; pintar en -ω
  196. ἡ γυνή, γυναικός mujer, esposa f. · 3.ª decl.
  197. δαιμόνιος, -α, -ον divino, prodigioso; ὦ δαιμόνιε: ¡amigo mío!, ¡hombre admirable!; adv. δαιμονίως: maravillosamente 3 terminaciones
  198. ὁ δαίμων, -ονος divinidad, genio m. · 3.ª decl.
  199. ἡ δαπάνη, -ης gasto, dispendio f. · 1.ª decl.
  200. δέ y, pero (correlativa de μέν) partícula
  201. ἡ δέησις, -εως súplica, petición f. · 3.ª decl.
  202. δεῖ, fut. δεήσει, impf. ἔδει es necesario, hay que (impersonal) impersonal
  203. δείδω, aor. ἔδεισα, perf. δέδοικα temer en -ω
  204. δείκνυμι, aor. ἔδειξα mostrar en -μι
  205. δειλός, -ή, -όν miserable, desdichado 3 terminaciones
  206. δεινός, -ή, -όν terrible; hábil 3 terminaciones
  207. Δελφικός, -ή, -όν délfico, de Delfos 3 terminaciones
  208. οἱ Δελφοί, -ῶν Delfos nombre propio
  209. τὸ δένδρον, -ου (ép. δένδρεον) árbol n. · 2.ª decl.
  210. δέομαι, aor. ἐδεήθην (+ gen.) necesitar; pedir, rogar deponente contracto
  211. τὸ δέος, -ους temor n. · 3.ª decl.
  212. δεῦρο aquí, hacia aquí adverbio
  213. δέχομαι, aor. ἐδεξάμην preferir, aceptar deponente
  214. δέω, aor. ἔδησα atar contracto en -έω
  215. δή pues bien, precisamente (enfática) partícula
  216. δῆλος, -η, -ον claro, evidente 3 terminaciones
  217. δημωφελής, -ές útil al pueblo, de provecho público 2 terminaciones
  218. δῆτα ciertamente, por supuesto partícula
  219. διά (+ gen.) a través de, por medio de; (+ ac.) a causa de preposición
  220. διαβαίνω cruzar, atravesar en -ω
  221. ἡ διάθεσις, -εως disposición, estado; composición (de un discurso) f. · 3.ª decl.
  222. ἡ δίαιτα, -ης modo de vida, régimen f. · 1.ª decl.
  223. διάκειμαι estar en cierta disposición, hallarse deponente
  224. ὁ διακωλυτής, -οῦ el que impide, estorbo m. · 1.ª decl.
  225. διαλέγομαι, aor. διελέχθην (+ dat.) conversar deponente
  226. διανοέομαι, aor. διενοήθην pensar, proponerse deponente contracto
  227. ἡ διάνοια, -ας pensamiento, intención, mente f. · 1.ª decl.
  228. διαπορέω estar en duda, no saber qué hacer en -ω
  229. διαπράττομαι, aor. διεπραξάμην llevar a cabo, conseguir deponente
  230. διατίθημι, aor. διέθηκα disponer; organizar; pas.: quedar en cierta disposición en -μι
  231. διατρέχω, aor. διέδραμον (dór. διαθρέξας) recorrer corriendo en -ω
  232. ἡ διατριβή, -ῆς pasatiempo, ocupación; manera de pasar el tiempo f. · 1.ª decl.
  233. διατρίβω pasar el tiempo, entretenerse en -ω
  234. διαφανής, -ές transparente, diáfano 2 terminaciones
  235. διαφέρω, aor. διήνεγκον (+ gen.) diferenciarse de en -ω
  236. ἡ διαφορά, -ᾶς diferencia; desacuerdo, disputa f. · 1.ª decl.
  237. διδάσκω, aor. ἐδίδαξα enseñar en -ω
  238. δίδωμι, fut. δώσω, aor. ἔδωκα dar en -μι
  239. δίειμι (de εἶμι) recorrer, exponer de principio a fin en -μι
  240. ὁ διθύραμβος, -ου ditirambo m. · 2.ª decl.
  241. ἡ δίκη, -ης juicio, sentencia; pena f. · 1.ª decl.
  242. διομολογέω convenir, ponerse de acuerdo contracto en -έω
  243. διόπερ precisamente por eso conjunción
  244. δίς dos veces adverbio
  245. διώκω, aor. ἐδίωξα perseguir en -ω
  246. δοκέω, aor. ἔδοξα parecer; creer contracto en -έω
  247. ἡ δόξα, -ης opinión; fama, gloria f. · 1.ª decl.
  248. δουλεύω, aor. ἐδούλευσα (+ dat.) servir, ser esclavo en -ω
  249. δράω, aor. ἔδρασα hacer, obrar contracto en -άω
  250. ὁ δρόμος, -ου carrera m. · 2.ª decl.
  251. δύναμαι, aor. ἐδυνήθην poder deponente
  252. ἡ δύναμις, -εως fuerza; tropas f. · 3.ª decl.
  253. δυναστεύω tener el poder, dominar en -ω
  254. δυνατός, -ή, -όν posible; capaz 3 terminaciones
  255. δύο dos numeral
  256. δύσκολος, -ον difícil de contentar, malhumorado 2 terminaciones
  257. δυστυχέω ser desgraciado, tener mala suerte en -ω
  258. δυσωπέω avergonzar; med./pas.: sentir reparo, avergonzarse contracto en -έω
  259. ἐάν (ἄν, ἤν; κἄν = καὶ ἐάν) si (+ subj.) conjunción
  260. ἐατέος, -α, -ον que hay que dejar (de ἐάω) 3 terminaciones
  261. ἑαυτοῦ, -ῆς, -οῦ de sí mismo (reflexivo) pronombre
  262. ἐάω, aor. εἴασα dejar, permitir; χαίρειν ἐᾶν: mandar a paseo contracto en -άω
  263. ἐγγυμνάζω ejercitar en; med.: ejercitarse con en -ω
  264. ἐγκαλύπτω cubrir; med.: cubrirse (la cabeza), taparse en -ω
  265. ἐγκωμιάζω elogiar, ensalzar en -ω
  266. ἐγώ, ἐμοῦ / μου; pl. ἡμεῖς yo; nosotros pronombre
  267. ἡ ἐδωδή, -ῆς comida, alimento f. · 1.ª decl.
  268. ἐθέλω (θέλω), aor. ἠθέλησα querer en -ω
  269. εἰ si conjunción
  270. τὸ εἶδος, -ους aspecto, belleza n. · 3.ª decl.
  271. εἶεν bien, sea interjección
  272. εἴθε ojalá partícula
  273. εἰκός, -ότος (part. de ἔοικα) verosímil, razonable; εἰκότως: con razón 2 terminaciones
  274. ἡ εἰκών, -όνος imagen f. · 3.ª decl.
  275. εἰμί, fut. ἔσομαι, impf. ἦν ser, estar, existir en -μι
  276. εἶμι, impf. ᾖα, inf. ἰέναι, part. ἰών ir (en ático, futuro de ἔρχομαι) en -μι
  277. εἴργω apartar, impedir, mantener alejado en -ω
  278. εἰς (ἐς) (+ ac.) a, hacia, hasta preposición
  279. εἷς, μία, ἕν uno numeral
  280. εἶτα luego, después; ¿y entonces? adverbio
  281. εἴτε... εἴτε ya... ya, sea... sea conjunción
  282. εἴωθα (perf.) soler, tener costumbre perfecto-presente
  283. ἐκ, ἐξ (+ gen.) de, desde, fuera de preposición
  284. ἕκαστος, -η, -ον cada uno pronombre
  285. ἐκεῖ allí adverbio
  286. ἐκεῖθεν de allí, desde allí adverbio
  287. ἐκεῖνος, -η, -ο aquel pronombre
  288. ἐκκρούω, pf. ἐκκέκρουκα hacer salir a golpes; desbaratar, frustrar en -ω
  289. ἡ ἔκλεξις, -εως elección, selección f. · 3.ª decl.
  290. ἐκμανθάνω, aor. ἐξέμαθον aprender a fondo, aprender de memoria en -ω
  291. ἑκούσιος, -α, -ον voluntario 3 terminaciones
  292. ἐκπλήττω, aor. pas. ἐξεπλάγην asustar; pas.: quedarse aterrado en -ω
  293. ἐκπρεπής, -ές destacado, insigne, magnífico 2 terminaciones
  294. ἐκτίνω pagar, saldar (una deuda o pena) en -ω
  295. ἐκτός fuera; fuera de (+ gen.) adverbio
  296. ἐκτρέπω, aor. med. ἐξετραπόμην desviar; med.: desviarse, apartarse del camino en -ω
  297. ἑκών, -οῦσα, -όν de buen grado, voluntariamente 3 terminaciones
  298. ἐλάττων, ἔλαττον (ἐλάσσων) menor; ἐλάττω (adv.): menos 2 terminaciones
  299. ἐλαύνω, aor. ἤλασα conducir, llevar (el ganado); empujar; remar en -ω
  300. ἐλάχιστος, -η, -ον mínimo, el más pequeño 3 terminaciones
  301. ἐλεέω, aor. ἠλέησα compadecer, tener piedad contracto en -έω
  302. ἕλκω arrastrar, tirar de en -ω
  303. ὁ Ἕλλην, -ηνος griego nombre propio
  304. ἡ ἐλπίς, -ίδος esperanza f. · 3.ª decl.
  305. ἐμαυτοῦ, -ῆς de mí mismo (reflexivo) pronombre
  306. ἐμμελετάω ejercitarse en, practicar con contracto en -άω
  307. ἐμός, -ή, -όν mío 3 terminaciones
  308. ἐμπεδόω confirmar, mantener firme contracto en -όω
  309. ἔμπειρος, -ον experto 2 terminaciones
  310. ἔμφυτος, -ον innato, natural 2 terminaciones
  311. ἐν (+ dat.) en preposición
  312. ἐναντίος, -α, -ον contrario; enfrente 3 terminaciones
  313. ἐνδίδωμι entregar; provocar en -μι
  314. ἔνειμι (εἰμί), impf. ép. ἐνέην estar dentro en -μι
  315. ἕνεκα (+ gen., pospuesta) por causa de, por preposición
  316. ἐνθένδε de aquí adverbio
  317. ἐνθουσιάζω estar inspirado, poseído por un dios en -ω
  318. ἐνθυμέομαι, aor. ἐνεθυμήθην reflexionar deponente contracto
  319. ἐννέα nueve numeral
  320. ἐννοέω, aor. ἐνενόησα comprender, darse cuenta contracto en -έω
  321. ἐντεῦθεν desde aquí, a partir de entonces adverbio
  322. ἐξαγγέλλω, fut. ἐξαγγελῶ anunciar, divulgar, contar en -ω
  323. ἐξαιρέω, aor. ἐξεῖλον sacar en -ω
  324. ἔξειμι (εἶμι) salir en -μι
  325. ἐξελέγχω refutar por completo en -ω
  326. ἐξεπίσταμαι saber bien deponente
  327. ἡ ἕξις, -εως estado, disposición, hábito f. · 3.ª decl.
  328. ἡ ἔξοδος, -ου salida f. · 2.ª decl.
  329. ἔξω fuera; (+ gen.) fuera de adverbio y preposición
  330. ἔοικα (perf.); εἰκός parecer; τὸ εἰκός: lo probable perfecto-presente
  331. ἐπαινέω, aor. ἐπῄνεσα elogiar contracto en -έω
  332. ὁ ἔπαινος, -ου elogio m. · 2.ª decl.
  333. ἐπαίρω levantar; incitar en -ω
  334. ἐπαισχής, -ές vergonzoso 2 terminaciones
  335. ἐπαΐω entender de, ser entendido en en -ω
  336. ἐπαναλαμβάνω volver a tomar, repetir en -ω
  337. ἐπανορθόω enderezar, corregir contracto en -όω
  338. ἐπάξιος, -α, -ον digno, merecido 3 terminaciones
  339. ἐπεί cuando, después de que; puesto que conjunción
  340. ἐπειδή (ἐπειδάν + subj.) cuando, después de que; puesto que conjunción
  341. ἔπειτα después, luego adverbio
  342. ἐπί (+ gen.) sobre, en; (+ dat.) sobre, en poder de; (+ ac.) hacia, contra preposición
  343. ἐπιδείκνυμι, aor. ἐπέδειξα mostrar, exhibir en -μι
  344. ἐπιθεάζω invocar a los dioses, conjurar en -ω
  345. ἐπιθυμέω, aor. ἐπεθύμησα desear contracto en -έω
  346. ἡ ἐπιθυμία, -ας deseo f. · 1.ª decl.
  347. ὁ Ἐπικράτης, -ους Epícrates (político ateniense) nombre propio
  348. ἐπίκτητος, -ον adquirido (frente a innato) 2 terminaciones
  349. ἐπιλαμβάνω coger, atacar, sobrevenir en -ω
  350. ἐπιλανθάνομαι, aor. ἐπελαθόμην (+ gen.) olvidarse de deponente
  351. ἐπιμίγνυμι, aor. ἐπέμειξα mezclar con, añadir en -μι
  352. ἐπίπονος, -ον penoso, fatigoso 2 terminaciones
  353. ἐπιρρέω afluir, fluir encima en -ω
  354. ἐπισκοπέω vigilar, observar contracto en -έω
  355. ἐπίσταμαι, impf. ἠπιστάμην saber, conocer deponente
  356. ἐπίσχω detener; intr.: detenerse, esperar en -ω
  357. ἐπιτερπής, -ές agradable, deleitoso 2 terminaciones
  358. ἐπιτήδειος, -α, -ον οἱ ἐπιτήδειοι: los amigos, allegados 3 terminaciones
  359. τὸ ἐπιτήδευμα, -ατος ocupación, costumbre, práctica n. · 3.ª decl.
  360. ἐπιτηδεύω ocuparse en, practicar en -ω
  361. ἐπιτιμάω censurar, reprochar contracto en -άω
  362. ὁ ἐπιτιμητής, -οῦ censor, crítico; castigador m. · 1.ª decl.
  363. ἡ ἐπιτροπεία, -ας tutela f. · 1.ª decl.
  364. ὁ ἐπίτροπος, -ου tutor, administrador m. · 2.ª decl.
  365. ἐπιτύφομαι, pf. ἐπιτέθυμμαι arder, inflamarse; pf.: ser presa de la vanidad, estar envanecido deponente
  366. ἐπιχειρέω, aor. ἐπεχείρησα intentar, emprender en -ω
  367. ἐπιχώριος, -α, -ον del país, local 3 terminaciones
  368. ἕπομαι (+ dat.) seguir, acompañar deponente
  369. ἐπονομάζω dar nombre, llamar en -ω
  370. τὸ ἔπος, -ους ὡς ἔπος εἰπεῖν: por así decir n. · 3.ª decl.
  371. ἡ ἐπωνυμία, -ας sobrenombre f. · 1.ª decl.
  372. ὁ ἐραστής, -οῦ amante, enamorado m. · 1.ª decl.
  373. ἐράω, aor. ἠράσθην (+ gen.) amar, enamorarse de contracto en -άω
  374. τὸ ἔργον, -ου obra, hecho, trabajo n. · 2.ª decl.
  375. ἐρεσχηλέω bromear, tomar el pelo contracto en -έω
  376. ἡ ἐρημία, -ας soledad, lugar solitario f. · 1.ª decl.
  377. ἔρομαι (aor. ἠρόμην) preguntar deponente
  378. ἐρρωμένος, -η, -ον (pf. pas. de ῥώννυμι) vigoroso, fuerte; adv. ἐρρωμένως: con fuerza, vigorosamente 3 terminaciones
  379. ἔρχομαι, fut. εἶμι / ἐλεύσομαι, aor. ἦλθον ir, venir deponente
  380. ὁ ἔρως, -ωτος amor; Ἔρως: Eros m. · 3.ª decl.
  381. ἐρωτάω, aor. ἠρώτησα preguntar contracto en -άω
  382. ἐρωτικός, -ή, -όν amoroso 3 terminaciones
  383. ἑστιάω, aor. εἱστίασα agasajar, dar un banquete contracto en -άω
  384. ἔσχατος, -η, -ον último, extremo 3 terminaciones
  385. ἡ ἑταίρα, -ας (jon. ἑταίρη) compañera, amiga f. · 1.ª decl.
  386. ὁ ἑταῖρος, -ου compañero, amigo m. · 2.ª decl.
  387. ἕτερος, -α, -ον (θάτερον = τὸ ἕτερον) el otro (de dos), otro pronombre
  388. ἔτι todavía, aún adverbio
  389. ἕτοιμος, -η, -ον dispuesto, preparado 3 terminaciones
  390. τὸ ἔτος, -ους año n. · 3.ª decl.
  391. εὖ bien; εὖ ποιεῖν: hacer bien a adverbio
  392. εὐάλωτος, -ον fácil de capturar, fácil presa 2 terminaciones
  393. εὐήθης, -ες ingenuo, simple, necio 2 terminaciones
  394. εὐλαβέομαι tener cuidado, guardarse de deponente contracto
  395. εὐμεταχείριστος, -ον fácil de manejar 2 terminaciones
  396. ἡ εὔνοια, -ας benevolencia, buena disposición f. · 1.ª decl.
  397. εὔνοος, -ον (át. εὔνους) benévolo, bien dispuesto 2 terminaciones
  398. εὔπνοος, -ον (át. εὔπνους) bien aireado, de aire fresco 2 terminaciones
  399. εὐπορέω tener recursos, abundar; encontrar salida o recursos, tener facilidad (para hablar) en -ω
  400. ἡ εὕρεσις, -εως hallazgo, invención f. · 3.ª decl.
  401. εὑρίσκω, aor. εὗρον, aor. pas. εὑρέθην encontrar en -ω
  402. ἡ εὔροια, -ας curso fácil, fluidez f. · 1.ª decl.
  403. εὐτυχέω tener suerte, prosperar en -ω
  404. εὐτυχής, -ές afortunado, feliz 2 terminaciones
  405. εὔχομαι rogar, suplicar; jactarse, proclamarse deponente
  406. εὐώδης, -ες fragante, perfumado 2 terminaciones
  407. ἐφεξῆς a continuación, por orden adverbio
  408. ἐφίημι; med. ἐφίεμαι lanzar; med. (+ gen.): aspirar a en -μι
  409. ἡ ἔχθρα, -ας enemistad, odio f. · 1.ª decl.
  410. ὁ ἐχθρός, -οῦ enemigo m. · 2.ª decl.
  411. ἔχω, fut. ἕξω, aor. ἔσχον, impf. εἶχον tener; (+ adv.) estar; (+ inf.) poder en -ω
  412. ἑωθινός, -ή, -όν matinal; ἐξ ἑωθινοῦ: desde el amanecer 3 terminaciones
  413. ὁ Ζεύς, Διός Zeus nombre propio
  414. ζηλόω tener envidia, ser celoso contracto en -όω
  415. ζητέω, aor. ἐζήτησα buscar contracto en -έω
  416. τὸ ζῷον, -ου animal, ser vivo n. · 2.ª decl.
  417. ἤ o; que (tras comparativo) conjunción
  418. ἦ en verdad; ¿acaso?; ἦ μήν: sin duda (en juramentos) partícula
  419. ἡγέομαι, aor. ἡγησάμην guiar, ir delante; considerar, creer deponente contracto
  420. ἤδη ya adverbio
  421. ἥδομαι, aor. ἥσθην (+ dat.) alegrarse, complacerse deponente
  422. ἡ ἡδονή, -ῆς placer f. · 1.ª decl.
  423. ἡδύς, -εῖα, -ύ (comp. ἡδίων, sup. ἥδιστος) dulce, agradable 3 terminaciones
  424. ἥκω, fut. ἥξω haber llegado, estar aquí en -ω
  425. ἧλιξ, -ικος de la misma edad; sust.: coetáneo 2 terminaciones
  426. ὁ ἥλιος, -ου sol m. · 2.ª decl.
  427. ἡ ἡμέρα, -ας día f. · 1.ª decl.
  428. ἥμερος, -ον manso, domesticado, civilizado 2 terminaciones
  429. ἡνίκα (dór. ἁνίκα) cuando adverbio
  430. ἡ Ἥρα, -ας Hera nombre propio
  431. ἠρέμα tranquilamente, suavemente; un poco, ligeramente adverbio
  432. ὁ Ἡρόδικος, -ου Heródico (médico y maestro de gimnasia) nombre propio
  433. ἡ ἡσυχία, -ας (jón. -ίη) ἡσυχίαν ἄγειν: estarse quieto f. · 1.ª decl.
  434. ἤτοι o bien; ciertamente conjunción
  435. ἡττάομαι ser vencido deponente contracto
  436. ἥττων, ἧττον (ἥσσων) ἧττον (adv.): menos 2 terminaciones
  437. ὁ θαλλός, -οῦ rama verde, retoño m. · 2.ª decl.
  438. θαρσέω tener valor, confiar contracto en -έω
  439. θαυμάζω, aor. ἐθαύμασα admirar, asombrarse en -ω
  440. θαυμάσιος, -α, -ον admirable, maravilloso; ὦ θαυμάσιε: ¡mi admirable amigo! 3 terminaciones
  441. θεῖος, -α, -ον divino; τὸ θεῖον: la divinidad 3 terminaciones
  442. ὁ θεός, -οῦ dios m. · 2.ª decl.
  443. ἡ θεραπεία, -ας cuidado, atención; tratamiento médico f. · 1.ª decl.
  444. θεραπεύω, aor. ἐθεράπευσα cuidar, atender en -ω
  445. θερινός, -ή, -όν de verano, estival 3 terminaciones
  446. Θηβαῖος, -α, -ον tebano 3 terminaciones
  447. τὸ θηρίον, -ου animal, fiera n. · 2.ª decl.
  448. ἡ θοίνη, -ης banquete, festín f. · 1.ª decl.
  449. θράσσω, aor. ἔθραξα perturbar, inquietar en -ω
  450. τὸ θρέμμα, -ατος criatura, animal de cría, ganado n. · 3.ª decl.
  451. θρύπτω desmenuzar; med.: hacerse el melindroso, hacerse de rogar en -ω
  452. ἡ θύρα, -ας (jón. θύρη) puerta f. · 1.ª decl.
  453. ὁ Ἴβυκος, -ου Íbico (poeta lírico de Regio) nombre propio
  454. ἡ ἰδέα, -ας forma, aspecto; clase f. · 1.ª decl.
  455. ἴδιος, -α, -ον propio; τὰ ἴδια: lo suyo, su casa 3 terminaciones
  456. ὁ ἰδιώτης, -ου particular, ciudadano corriente m. · 1.ª decl.
  457. ὁ ἱδρώς, -ῶτος sudor m. · 3.ª decl.
  458. ἱερός, -ά, -όν (ép. ἱρός) sagrado; τὰ ἱερά: los sacrificios 3 terminaciones
  459. ἵημι, aor. ἧκα lanzar, arrojar, emitir en -μι
  460. ἱκανός, -ή, -όν capaz, suficiente 3 terminaciones
  461. ὁ Ἰλισός, -οῦ Iliso (río de Atenas) nombre propio
  462. τὸ ἱμάτιον, -ου manto; pl.: ropa n. · 2.ª decl.
  463. ἵνα para que (+ subj.) conjunción
  464. ὁ ἱπποκένταυρος, -ου hipocentauro, centauro m. · 2.ª decl.
  465. ἰσομέτρητος, -ον de igual medida, del mismo tamaño 2 terminaciones
  466. ἴσος, -η, -ον ἐξ ἴσου: en pie de igualdad 3 terminaciones
  467. ἡ ἰσότης, -ητος igualdad f. · 3.ª decl.
  468. ἰσόω igualar; pas.: equipararse contracto en -όω
  469. ἵστημι, aor. ἔστησα / ἔστην, perf. ἕστηκα colocar; intr.: colocarse, estar de pie en -μι
  470. ἰσχυρός, -ά, -όν fuerte, intenso 3 terminaciones
  471. καθαρός, -ά, -όν puro, limpio; claro, transparente (del agua) 3 terminaciones
  472. κάθημαι estar sentado deponente
  473. καθιζάνω, fut. καθιζήσομαι sentarse en -ω
  474. καθίζω sentar; sentarse en -ω
  475. καθίστημι, aor. κατέστησα / κατέστην establecer, nombrar; intr.: establecerse en -μι
  476. καί y; también, incluso conjunción
  477. ὁ καιρός, -οῦ ocasión, momento oportuno m. · 2.ª decl.
  478. καίτοι y sin embargo, ahora bien partícula
  479. κακός, -ή, -όν malo; κακὰ ἐργάζεσθαι: hacer daño 3 terminaciones
  480. καλέω, aor. ἐκάλεσα, aor. pas. ἐκλήθην llamar contracto en -έω
  481. τὸ κάλλος, -ους belleza n. · 3.ª decl.
  482. καλλωπίζω; med. καλλωπίζομαι med.: ufanarse, presumir en -ω
  483. καλός, -ή, -όν (sup. κάλλιστος) hermoso, bueno 3 terminaciones
  484. ὁ καρπός, -οῦ fruto m. · 2.ª decl.
  485. καρπόω dar fruto; med.: recoger el fruto, disfrutar de contracto en -όω
  486. κατά (+ gen.) contra, hacia abajo; (+ ac.) por, según, a lo largo de preposición
  487. ἡ καταγωγή, -ῆς albergue, lugar de descanso f. · 1.ª decl.
  488. κατάκειμαι estar echado, tumbado deponente
  489. κατακλίνω acostar; pas.: recostarse (a la mesa) en -ω
  490. κατακορέω saciar, hartar en -ω
  491. καταλείπω, aor. κατέλιπον dejar, abandonar en -ω
  492. καταφρονέω, aor. κατεφρόνησα (+ gen.) despreciar contracto en -έω
  493. κατέχω retener; pas.: estar dominado por en -ω
  494. κάτωθεν desde abajo adverbio
  495. τὸ καῦμα, -ατος calor ardiente n. · 3.ª decl.
  496. καχυπότοπος, -ον suspicaz, receloso 2 terminaciones
  497. κελεύω, aor. ἐκέλευσα ordenar, mandar en -ω
  498. τὸ κεφάλαιον, -ου lo principal, punto capital; ἐν κεφαλαίοις: en resumen n. · 2.ª decl.
  499. ἡ κεφαλή, -ῆς cabeza f. · 1.ª decl.
  500. ὁ Κέφαλος, -ου Céfalo (padre de Lisias y Polemarco) nombre propio
  501. κοινός, -ή, -όν τὸ κοινόν: la comunidad, el Estado 3 terminaciones
  502. ὁ κοινωνός, -οῦ compañero, partícipe, socio m. · 2.ª decl.
  503. ὁ κόλαξ, -ακος adulador m. · 3.ª decl.
  504. κομίζω, fut. κομιῶ, aor. ἐκόμισα traer, llevar en -ω
  505. κομψεύω, pf. pas. κεκόμψευμαι refinar, hablar con ingenio; pas.: estar ingeniosamente hecho en -ω
  506. κομψός, -ή, -όν elegante, refinado, ingenioso; agradable, encantador 3 terminaciones
  507. ἡ κόρη, -ης muchacha f. · 1.ª decl.
  508. κοσμέω, aor. pas. ἐκοσμήθην ordenar; pas.: formarse contracto en -έω
  509. ὁ κόσμος, -ου mundo; orden m. · 2.ª decl.
  510. ὁ κοῦρος, -ου (dór. κῶρος) muchacho, joven m. · 2.ª decl.
  511. κρατέω, aor. ἐκράτησα (+ gen.) dominar, ser dueño de contracto en -έω
  512. κράτιστος, -η, -ον el más fuerte, el mejor 3 terminaciones
  513. τὸ κράτος, -εος fuerza, poder n. · 3.ª decl.
  514. κρείττων, -ον (κρείσσων) mejor, superior (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
  515. κρίνω, aor. ἔκρινα juzgar, decidir en -ω
  516. κτάομαι, aor. ἐκτησάμην, perf. κέκτημαι adquirir; perf.: poseer deponente contracto
  517. τὸ κτῆμα, -ατος bien, posesión n. · 3.ª decl.
  518. ἡ κτῆσις, -εως posesión, hacienda f. · 3.ª decl.
  519. κύριος, -α, -ον que tiene autoridad, válido, firme 3 terminaciones
  520. οἱ Κυψελίδαι, -ῶν los Cipsélidas (tiranos de Corinto) nombre propio
  521. ὁ, ἡ κύων, κυνός perro m./f. · 3.ª decl.
  522. ὁ κωμῳδός, -οῦ comediante, poeta cómico m. · 2.ª decl.
  523. ἡ λαβή, -ῆς asa, asidero; pretexto, motivo f. · 1.ª decl.
  524. λαμβάνω, fut. λήψομαι, aor. ἔλαβον coger, tomar, recibir en -ω
  525. λανθάνω, aor. ἔλαθον pasar inadvertido, hacer algo a escondidas en -ω
  526. λέγω, fut. ἐρῶ, aor. εἶπον, perf. pas. εἴρημαι decir en -ω
  527. λείπω, aor. ἔλιπον dejar, abandonar en -ω
  528. λήγω, aor. ἔληξα cesar, terminar en -ω
  529. λίαν muy, demasiado adverbio
  530. λιγυρός, -ά, -όν sonoro, de voz clara y aguda 3 terminaciones
  531. ὁ Λίγυς, -υος ligur (pueblo de canto célebre) nombre propio
  532. λιγύς, λίγεια, λιγύ de voz clara, melodioso 3 terminaciones
  533. ὁ λόγος, -ου palabra, discurso, razón; ἑνὶ λόγῳ: en una palabra m. · 2.ª decl.
  534. λοιδορέω insultar, injuriar en -ω
  535. λοιπός, -ή, -όν restante; οἱ λοιποί: los demás 3 terminaciones
  536. ὁ λύκος, -ου lobo m. · 2.ª decl.
  537. λυπέω, aor. ἐλύπησα afligir; pas.: estar triste contracto en -έω
  538. ἡ λύπη, -ης pena, dolor, tristeza f. · 1.ª decl.
  539. ὁ Λυσίας, -ου Lisias (orador, hijo de Céfalo) nombre propio
  540. λυσιτελής, -ές provechoso, ventajoso 2 terminaciones
  541. μακάριος, -α, -ον dichoso, feliz; ὦ μακάριε: ¡mi buen amigo! 3 terminaciones
  542. μακρός, -ά, -όν (adv. μακράν) largo, lejano; μακράν: lejos 3 terminaciones
  543. μάλα muy, mucho adverbio
  544. μαλθακός, -ή, -όν blando, suave (poét.) 3 terminaciones
  545. μάλιστα sobre todo, lo más adverbio
  546. μᾶλλον más adverbio
  547. μανθάνω, aor. ἔμαθον aprender, enterarse en -ω
  548. ἡ μανία, -ας locura, delirio f. · 1.ª decl.
  549. μαντικός, -ή, -όν profético, adivinatorio 3 terminaciones
  550. ὁ μάντις, -εως adivino m. · 3.ª decl.
  551. Μέγαράδε a Mégara nombre propio
  552. μέγας, μεγάλη, μέγα grande 3 terminaciones
  553. ἡ μέθη, -ης embriaguez f. · 1.ª decl.
  554. μείζων, -ον mayor (comp. de μέγας) 2 terminaciones
  555. ὁ μειρακίσκος, -ου mozalbete m. · 2.ª decl.
  556. μελετάω, aor. ἐμελέτησα ejercitarse, practicar contracto en -άω
  557. μέλλω, impf. ἔμελλον estar a punto de, ir a en -ω
  558. μέλει (impers.) (+ dat. y gen.) importar impersonal
  559. μέμφομαι, fut. μέμψομαι reprochar, censurar deponente
  560. μέν por una parte (correlativa de δέ) partícula
  561. μέντοι sin embargo; desde luego partícula
  562. ἡ μεσημβρία, -ας mediodía f. · 1.ª decl.
  563. μεσόω estar en medio, llegar a la mitad (μεσοῦν θέρος: pleno verano) contracto en -όω
  564. μετά (+ gen.) con; (+ ac.) después de preposición
  565. μεταβάλλω, aor. μετέβαλον cambiar, transformar; intr.: cambiar en -ω
  566. μεταγιγνώσκω, aor. μετέγνων cambiar de opinión, arrepentirse en -ω
  567. μεταδίδωμι, aor. μετέδωκα (+ gen.) dar parte de, compartir en -μι
  568. μεταμέλει (impers.) arrepentirse (con dat. de persona: μεταμέλει μοι) en -ω
  569. μεταξύ entretanto, en medio adverbio
  570. μεταπίπτω, aor. μετέπεσον cambiar, sufrir un cambio en -ω
  571. μεταχειρίζω; med. μεταχειρίζομαι tener entre manos, ocuparse de, tratar en -ω
  572. μετέχω participar de en -ω
  573. μέτριος, -α, -ον moderado 3 terminaciones
  574. μή no (negación subjetiva) adverbio
  575. μηδαμῶς de ningún modo adverbio
  576. μηδέ ni, ni siquiera conjunción
  577. μηδείς, μηδεμία, μηδέν nadie, ninguno, nada pronombre
  578. μηδέποτε nunca adverbio
  579. μήν ciertamente; καὶ μήν: y además; γε μήν: sin embargo partícula
  580. μήπω todavía no adverbio
  581. μήτε... μήτε ni... ni conjunción
  582. ἡ μήτηρ, μητρός madre f. · 3.ª decl.
  583. μηχανάομαι, fut. μηχανήσομαι ingeniar, tramar deponente contracto
  584. μιαρός, -ά, -όν abominable; (en broma) ¡bribón! 3 terminaciones
  585. μίγνυμι (μείγνυμι), aor. ἔμιξα mezclar; pas.: unirse (a una mujer) en -μι
  586. μικρός, -ά, -όν (σμικρός) pequeño 3 terminaciones
  587. μιμνῄσκω; perf. μέμνημαι recordar; pas.: acordarse de en -ω
  588. μισέω odiar contracto en -έω
  589. τὸ μνημεῖον, -ου monumento, recuerdo n. · 2.ª decl.
  590. μόγις apenas, con dificultad adverbio
  591. ἡ μοῖρα, -ας parte, consideración (ἐν μείζονι μοίρᾳ: en mayor estima) f. · 1.ª decl.
  592. μόνος, -η, -ον (adv. μόνον) solo, único 3 terminaciones
  593. Μορύχιος, -α, -ον de Mórico (ἡ Μορυχία οἰκία: la casa de Mórico) 3 terminaciones
  594. ἡ Μοῦσα, -ης (dór. Μοῖσα) Musa; (en Teócrito) canto, poesía nombre propio
  595. μουσικός, -ή, -όν culto, entendido en las Musas, músico 3 terminaciones
  596. τὸ μυθολόγημα, -ατος relato mítico, fábula n. · 3.ª decl.
  597. ὁ μῦθος, -ου palabra, discurso; relato m. · 2.ª decl.
  598. ναί sí adverbio
  599. τὸ νᾶμα, -ατος corriente, manantial n. · 3.ª decl.
  600. νεανιεύομαι actuar como un joven, fanfarronear deponente
  601. νέος, -α, -ον (comp. νεώτερος) joven, nuevo; comp.: el menor 3 terminaciones
  602. νή sí, por (+ ac., en juramentos): νὴ Δία partícula
  603. νήφω estar sobrio, estar sereno en -ω
  604. νικάω, aor. ἐνίκησα vencer contracto en -άω
  605. νοέω, aor. ἐνόησα darse cuenta, notar contracto en -έω
  606. νομίζω, aor. ἐνόμισα creer, considerar en -ω
  607. ὁ νόμος, -ου ley m. · 2.ª decl.
  608. νοσέω, aor. ἐνόσησα estar enfermo contracto en -έω
  609. νουθετέω amonestar, aconsejar contracto en -έω
  610. ὁ νοῦς, νοῦ (jón. νόος) ἐν νῷ ἔχειν: tener intención; νοῦν ἔχειν: tener juicio m. · 2.ª decl.
  611. ἡ νύμφη, -ης ninfa; novia f. · 1.ª decl.
  612. νυμφόληπτος, -ον arrebatado por las ninfas, en trance 2 terminaciones
  613. νῦν ahora adverbio
  614. νυνδή hace un momento, justo ahora adverbio
  615. ἡ νύξ, νυκτός noche f. · 3.ª decl.
  616. ἡ νώθεια, -ας torpeza, lentitud f. · 1.ª decl.
  617. ξεναγέω guiar a un forastero, hacer de guía contracto en -έω
  618. ξηρός, -ά, -όν seco 3 terminaciones
  619. ὁ, ἡ, τό el, la, lo; ὁ μέν... ὁ δέ: uno... otro artículo
  620. ὅδε, ἥδε, τόδε este (de aquí) pronombre
  621. ἡ ὁδός, -οῦ camino f. · 2.ª decl.
  622. ὅθεν de donde; por lo cual adverbio
  623. οἶδα, fut. εἴσομαι, plusc. ᾔδη saber perfecto-presente
  624. οἰκεῖος, -α, -ον τὰ οἰκεῖα: los asuntos propios 3 terminaciones
  625. ἡ οἰκία, -ας casa f. · 1.ª decl.
  626. οἴομαι (οἶμαι), aor. ᾠήθην creer, suponer deponente
  627. οἷος, -α, -ον cual, tal como pronombre
  628. ὁ οἶστρος, -ου tábano m. · 2.ª decl.
  629. ὀλίγος, -η, -ον poco; κατ᾽ ὀλίγον: poco a poco; μετ᾽ ὀλίγον: dentro de poco 3 terminaciones
  630. τὰ Ὀλύμπια, -ων los Juegos Olímpicos nombre propio
  631. ἡ ὁμιλία, -ας trato, compañía f. · 1.ª decl.
  632. ὄμνυμι, fut. ὀμοῦμαι jurar en -μι
  633. ὅμοιος, -α, -ον (+ dat.) semejante 3 terminaciones
  634. ἡ ὁμοιότης, -ητος semejanza f. · 3.ª decl.
  635. ὁμολογέω, aor. ὡμολόγησα convenir, acordar; reconocer contracto en -έω
  636. ἡ ὁμολογία, -ας acuerdo, pacto f. · 1.ª decl.
  637. ὁμονοέω estar de acuerdo, pensar igual contracto en -έω
  638. ὅμως sin embargo adverbio
  639. τὸ ὄνειδος, -ους reproche, deshonra n. · 3.ª decl.
  640. τὸ ὄνομα, -ατος nombre n. · 3.ª decl.
  641. ὀνομάζω, aor. ὠνόμασα nombrar, llamar en -ω
  642. ὅποι adonde adverbio
  643. ὁποῖος, -α, -ον cual, de la clase que pronombre
  644. ὅπου donde adverbio
  645. ὅπως para que; cómo conjunción
  646. ὁράω, fut. ὄψομαι, aor. εἶδον, perf. ἑώρακα ver contracto en -άω
  647. ἡ ὀργή, -ῆς cólera, ira; carácter f. · 1.ª decl.
  648. ὀρθός, -ή, -όν recto, correcto 3 terminaciones
  649. ὁρίζω delimitar, definir en -ω
  650. ὁ ὅρκος, -ου juramento m. · 2.ª decl.
  651. ὁρκωμόσιος, -ον (τὰ ὁρκωμόσια) de juramento; τὰ ὁρκωμόσια: juramentos, palabras juradas 2 terminaciones
  652. ὁρμάω; med. ὁρμάομαι impulsar; med.: partir, tener su base en contracto en -άω
  653. ὁ ὅρος, -ου límite, término; definición m. · 2.ª decl.
  654. ὀρφανός, -ή, -όν huérfano, privado de 3 terminaciones
  655. ὅς, ἥ, ὅ que, el cual (relativo) pronombre
  656. ὅσος, -η, -ον cuanto, cuan grande pronombre
  657. ὅσπερ, ἥπερ, ὅπερ precisamente el que, el mismo que pronombre
  658. ὅστις, ἥτις, ὅ τι quienquiera que, el que; qué (interr. indirecto) pronombre
  659. τὸ ὄστρακον, -ου concha n. · 2.ª decl.
  660. ὅταν cuando conjunción
  661. ὅτε cuando conjunción
  662. ὅτι que; porque; (+ superl.) lo más... posible; ὅτι μή: salvo que conjunción
  663. οὐ, οὐκ, οὐχ no adverbio
  664. οὗ, οἷ, ἕ de sí, a sí (reflexivo de 3.ª pers.) pronombre
  665. οὐδαμῇ de ningún modo, en ninguna parte adverbio
  666. οὐδαμῶς de ningún modo adverbio
  667. οὐδέ ni, ni siquiera conjunción
  668. οὐδείς, οὐδεμία, οὐδέν nadie, ninguno, nada pronombre
  669. ἡ οὐδένεια, -ας nulidad, insignificancia f. · 1.ª decl.
  670. οὐδέτερος, -α, -ον ninguno de los dos pronombre
  671. οὐκέτι ya no adverbio
  672. οὖν así pues, por tanto partícula
  673. ἡ οὐσία, -ας hacienda, bienes f. · 1.ª decl.
  674. οὔτε ni conjunción
  675. οὗτος, αὕτη, τοῦτο este, ese pronombre
  676. οὕτως, οὕτω así adverbio
  677. ὁ ὄχλος, -ου multitud, muchedumbre; molestia m. · 2.ª decl.
  678. ἡ ὄψις, -εως vista, ojos; aspecto f. · 3.ª decl.
  679. πάγκαλος, -η, -ον hermosísimo, excelente; adv. παγκάλως: perfectamente 3 terminaciones
  680. ὁ πάγος, -ου colina, roca; ὁ Ἄρειος πάγος: el Areópago m. · 2.ª decl.
  681. τὸ πάθος, -ους lo que a uno le pasa, experiencia, afección n. · 3.ª decl.
  682. παιδεύω, aor. ἐπαίδευσα educar en -ω
  683. τὰ παιδικά, -ῶν el amado, el joven favorito n. pl. · 2.ª decl.
  684. παίζω, aor. ἔπαισα jugar en -ω
  685. ὁ, ἡ παῖς, παιδός niño, hijo; criado m./f. · 3.ª decl.
  686. πάλαι hace tiempo adverbio
  687. παλαιός, -ά, -όν antiguo 3 terminaciones
  688. πάλιν de nuevo; de vuelta adverbio
  689. πάμπολυς, -πόλλη, -πολυ muchísimo 3 terminaciones
  690. πάνυ muy, del todo adverbio
  691. παρά (+ gen.) de parte de; (+ dat.) junto a, en casa de; (+ ac.) junto a, hacia preposición
  692. παραινέω aconsejar, exhortar contracto en -έω
  693. παρακαλέω, aor. παρεκάλεσα rogar, exhortar contracto en -έω
  694. παραλαμβάνω, aor. παρέλαβον recibir, acoger en -ω
  695. παραλείπω omitir, pasar por alto en -ω
  696. τὸ παραμύθιον, -ου consuelo, alivio n. · 2.ª decl.
  697. παράπαν (τὸ παράπαν) del todo, en absoluto adverbio
  698. παρασκευάζω, aor. παρεσκεύασα preparar, disponer en -ω
  699. παραυτίκα al momento adverbio
  700. πάρειμι (εἰμί) estar presente; τὸ παρόν: el presente en -μι
  701. παρέρχομαι, aor. παρῆλθον pasar de largo; transgredir deponente
  702. παρέχω, fut. παρέξω, aor. παρέσχον proporcionar, ofrecer; πράγματα παρέχειν: causar molestias en -ω
  703. παρίημι dejar pasar, dejar atrás en -μι
  704. παρίστημι, aor. παρέστην colocar junto a; intr. (+ dat.): ponerse junto a en -μι
  705. ἡ παρρησία, -ας franqueza, libertad de palabra f. · 1.ª decl.
  706. πᾶς, πᾶσα, πᾶν todo, cada 3 terminaciones
  707. πάσχω, fut. πείσομαι, aor. ἔπαθον, perf. πέπονθα experimentar, sufrir, pasarle a uno algo en -ω
  708. ὁ πατήρ, πατρός padre m. · 3.ª decl.
  709. παύω, aor. ἔπαυσα hacer cesar; med.: cesar en -ω
  710. πείθω, aor. ἔπεισα; med. πείθομαι persuadir; med.: obedecer, creer en -ω
  711. πεινάω tener hambre contracto en -άω
  712. πειράω; med. πειράομαι intentar, probar contracto en -άω
  713. πένης, -ητος pobre 2 terminaciones
  714. πέρα (ép. πέρην) más allá, al otro lado de adverbio
  715. περί (+ gen.) acerca de; (+ ac.) en torno a, respecto a preposición
  716. περιάγω, aor. περιήγαγον llevar alrededor, volver hacia atrás en -ω
  717. περιαιρέω quitar (de alrededor) en -ω
  718. περιμένω, aor. περιέμεινα esperar en -ω
  719. ὁ περίπατος, -ου paseo m. · 2.ª decl.
  720. περίφοβος, -ον muy temeroso, asustado 2 terminaciones
  721. ἡ πέτρα, -ας roca f. · 1.ª decl.
  722. ὁ Πήγασος, -ου Pegaso nombre propio
  723. ἡ πηγή, -ῆς fuente f. · 1.ª decl.
  724. ὁ Πίνδαρος, -ου Píndaro nombre propio
  725. πίνω, fut. πίομαι, aor. ἔπιον beber en -ω
  726. πιστός, -ή, -όν fiel, digno de confianza 3 terminaciones
  727. ἡ πλάτανος, -ου plátano (árbol) f. · 2.ª decl.
  728. πλεῖστος, -η, -ον muchísimo, el mayor número (superl. de πολύς) 3 terminaciones
  729. πλείων, πλέον (πλέων) más (comp. de πολύς); τὸ πλέον: en su mayor parte 2 terminaciones
  730. τὸ πλῆθος, -ους el pueblo, el partido democrático n. · 3.ª decl.
  731. πλήρης, -ες (+ gen.) lleno 2 terminaciones
  732. πληρόω llenar contracto en -όω
  733. πλησίον cerca adverbio
  734. ἡ πλησμονή, -ῆς saciedad, hartazgo f. · 1.ª decl.
  735. πλούσιος, -α, -ον rico 3 terminaciones
  736. τὸ πνεῦμα, -ατος viento, soplo n. · 3.ª decl.
  737. ἡ πόα (ép. ποίη), -ας hierba f. · 3.ª decl.
  738. πόθεν ¿de dónde? adverbio
  739. ποθέω, aor. ἐπόθησα añorar, desear contracto en -έω
  740. ποι (enclít.) a algún lugar adverbio
  741. ποιέω, aor. ἐποίησα hacer contracto en -έω
  742. ὁ ποιητής, -οῦ poeta m. · 1.ª decl.
  743. ποικίλος, -η, -ον variado, de muchos colores 3 terminaciones
  744. ποῖος, -α, -ον ¿qué?, ¿cuál?, ¿de qué clase? pronombre
  745. ὁ πόλεμος, -ου guerra m. · 2.ª decl.
  746. πολλάκις muchas veces adverbio
  747. πολυμελής, -ές de muchos miembros, complejo 2 terminaciones
  748. πολυμερής, -ές de muchas partes, variado 2 terminaciones
  749. πολύπλοκος, -ον muy enredado, complicado 2 terminaciones
  750. πολύς, πολλή, πολύ mucho; ὡς τὰ πολλά: la mayoría de las veces 3 terminaciones
  751. πολυώνυμος, -ον de muchos nombres 2 terminaciones
  752. πονέω, aor. ἐπόνησα esforzarse, trabajar contracto en -έω
  753. ὁ πόνος, -ου trabajo, fatiga m. · 2.ª decl.
  754. πορεύομαι, aor. ἐπορεύθην ir, marchar deponente
  755. πορεύω; med. πορεύομαι llevar; med.: ir, marchar en -ω
  756. πόρρω lejos; avanzado adverbio
  757. πόρρωθεν de lejos, desde lejos adverbio
  758. ὁ ποταμός, -οῦ río m. · 2.ª decl.
  759. ποτε (enclít.) una vez, alguna vez adverbio
  760. πότερον... ἤ si... o (interr. doble) conjunción
  761. που (enclít.) en alguna parte; supongo, quizá adverbio
  762. ποῦ ¿dónde?; ¿cómo? adverbio
  763. ὁ πούς, ποδός pie m. · 3.ª decl.
  764. τὸ πρᾶγμα, -ατος asunto, cosa; pl.: molestias n. · 3.ª decl.
  765. πράττω (-σσω), aor. ἔπραξα hacer, llevar a cabo en -ω
  766. ὁ πρέσβυς, -εως anciano; comp. πρεσβύτερος: mayor m. · 3.ª decl.
  767. πρίν antes de, antes de que conjunción
  768. πρό (+ gen.) delante de, antes de preposición
  769. προάγω conducir adelante; intr.: avanzar, ir delante en -ω
  770. προβαίνω avanzar, adelantarse en -ω
  771. προβάλλω, aor. προὔβαλον echar delante, proponer; tender (un cebo) en -ω
  772. πρόδηλος, -ον evidente, manifiesto 2 terminaciones
  773. πρόειμι (εἶμι), impf. προῇα avanzar; (del tiempo) transcurrir en -μι
  774. προέρχομαι, aor. προῆλθον avanzar deponente
  775. πρόθυμος, -ον dispuesto, celoso 2 terminaciones
  776. προΐημι; med. προΐεμαι soltar, dejar salir en -μι
  777. πρόκειμαι estar expuesto; estar propuesto deponente
  778. ἡ πρόνοια, -ας previsión, prudencia f. · 1.ª decl.
  779. πρός (+ ac.) hacia, a, ante, respecto a preposición
  780. προσαιτέω pedir además, mendigar contracto en -έω
  781. προσαναγκάζω obligar, forzar en -ω
  782. προσαντάω (jón. προσαντέω) salir al encuentro; ser desfavorable contracto en -άω
  783. προσβαίνω, aor. προσέβην acercarse, llegar a en -ω
  784. προσβιβάζω (fut. át. προσβιβῶ) acercar, inducir, convencer en -ω
  785. πρόσειμι (εἶμι) acercarse en -μι
  786. προσέχω, aor. προσέσχον aplicar; arribar (una nave); τὸν νοῦν π.: prestar atención en -ω
  787. προσήκω convenir, corresponder en -ω
  788. πρόσθεν antes; delante adverbio
  789. πρόσκειμαι estar unido a; estar dedicado a deponente
  790. τὸ πρόσρημα, -ατος saludo, denominación n. · 3.ª decl.
  791. προσσείω agitar delante (para atraer) en -ω
  792. ὁ προστάτης, -ου protector, jefe, patrono m. · 1.ª decl.
  793. προστίθημι, aor. προσέθηκα poner junto a; (de una puerta) cerrar, arrimar en -μι
  794. προτείνω tender, extender hacia delante en -ω
  795. πρότερος, -α, -ον (adv. πρότερον) anterior, primero (de dos) 3 terminaciones
  796. προφασίζομαι poner pretextos, excusarse deponente
  797. ἡ πρόφασις, -εως pretexto f. · 3.ª decl.
  798. πρῶτος, -η, -ον (adv. πρῶτον) primero 3 terminaciones
  799. πυνθάνομαι, aor. ἐπυθόμην preguntar, informarse deponente
  800. πω (tras negación) todavía, aún; οὔ πω: todavía no adverbio
  801. πώποτε jamás adverbio
  802. πως (enclít.) de algún modo; εἴ πως: por si acaso adverbio
  803. πῶς ¿cómo? adverbio
  804. ῥᾴδιος, -α, -ον (ép. adv. ῥηιδίως) fácil; ῥηιδίως: fácilmente 3 terminaciones
  805. ῥέω, aor. ἐρρύην fluir en -ω
  806. τὸ ῥῆμα, -ατος palabra, dicho n. · 3.ª decl.
  807. ῥητορικός, -ή, -όν retórico, oratorio 3 terminaciones
  808. ἡ ῥώμη, -ης fuerza, vigor f. · 1.ª decl.
  809. ῥώννυμι, aor. pas. ἐρρώσθην fortalecer; pas.: hacerse fuerte en -μι
  810. ἡ Σαπφώ, -οῦς Safo (poetisa de Lesbos) nombre propio
  811. σαφής, -ές claro, evidente 2 terminaciones
  812. σεαυτοῦ, -ῆς (σαυτοῦ) de ti mismo (reflexivo) pronombre
  813. τὸ σημεῖον, -ου señal, indicio n. · 2.ª decl.
  814. ἡ σιγή, -ῆς silencio; σιγῇ: en silencio f. · 1.ª decl.
  815. ὁ Σιμμίας, -ου Simmias (tebano, discípulo de Sócrates) nombre propio
  816. τὸ σιτίον, -ου (pl. σιτία) comida, víveres n. · 2.ª decl.
  817. σιωπάω callar contracto en -άω
  818. ἡ σκέψις, -εως examen, consideración f. · 3.ª decl.
  819. ἡ σκιά, -ᾶς sombra f. · 1.ª decl.
  820. σκοπέω examinar, considerar contracto en -έω
  821. σός, σή, σόν tuyo 3 terminaciones
  822. ἡ σοφία, -ας sabiduría f. · 1.ª decl.
  823. σοφίζω; med. σοφίζομαι med.: sutilizar, hacerse el sabio, razonar ingeniosamente en -ω
  824. σοφός, -ή, -όν sabio 3 terminaciones
  825. σπουδάζω, aor. ἐσπούδασα afanarse, buscar con empeño en -ω
  826. σπουδαῖος, -α, -ον serio, importante 3 terminaciones
  827. τὸ στάδιον, -ου (pl. στάδιοι / στάδια) estadio (unos 180 m) n. · 2.ª decl.
  828. σταθερός, -ά, -όν fijo, estable; (del mediodía) en su punto más alto 3 terminaciones
  829. στασιάζω sublevarse, estar en discordia en -ω
  830. στερεός, -ά, -όν firme, sólido 3 terminaciones
  831. στέρομαι estar privado de, carecer de deponente
  832. τὸ στῆθος, -εος pecho n. · 3.ª decl.
  833. στρέφω, aor. ἔστρεψα volver, girar; pas.: dar vueltas en -ω
  834. στρογγύλος, -η, -ον redondo, torneado, conciso 3 terminaciones
  835. σύ, σοῦ / σου; pl. ὑμεῖς tú; vosotros pronombre
  836. συγγενής, -ές pariente 2 terminaciones
  837. συγγιγνώσκω perdonar, ser indulgente; reconocer en -ω
  838. ἡ συγγνώμη, -ης perdón f. · 1.ª decl.
  839. συγγνωστέος, -α, -ον perdonable, disculpable 3 terminaciones
  840. ὁ συγγραφεύς, -έως escritor, historiador m. · 3.ª decl.
  841. συγκορυβαντιάω participar en el delirio coribántico con alguien contracto en -άω
  842. συγχωρέω ceder, conceder, admitir en -ω
  843. συμβαίνω ocurrir, suceder en -ω
  844. συμβακχεύω, aor. συνεβάκχευσα celebrar juntos los ritos báquicos, compartir el delirio en -ω
  845. συμμένω permanecer unidos, perdurar en -ω
  846. συμμιγής, -ές mezclado, mixto 2 terminaciones
  847. συμφέρω convenir, ser útil en -ω
  848. ἡ συμφορά, -ᾶς desgracia, calamidad f. · 1.ª decl.
  849. σύν (+ dat.) con preposición
  850. σύνειμι (εἰμί), fut. συνέσομαι (+ dat.) estar con, convivir en -μι
  851. ἡ σύνεσις, -εως inteligencia, comprensión f. · 3.ª decl.
  852. συνημερεύω pasar los días juntos en -ω
  853. συνίημι comprender en -μι
  854. συννοέω reflexionar, comprender contracto en -έω
  855. σύνοιδα, plusc. συνῄδη (+ dat. reflexivo) tener conciencia de perfecto-presente
  856. ἡ συνουσία, -ας trato, reunión f. · 1.ª decl.
  857. συντίθημι, aor. συνέθηκα; med. συνεθέμην med.: pactar, convenir en -μι
  858. σύσκιος, -ον sombreado, umbrío 2 terminaciones
  859. συχνός, -ή, -όν numeroso, mucho 3 terminaciones
  860. σφέτερος, -α, -ον suyo (de ellos) 3 terminaciones
  861. σφόδρα mucho, muy adverbio
  862. σφυρήλατος, -ον batido a martillo, forjado 2 terminaciones
  863. σχεδόν casi adverbio
  864. τὸ σχῆμα, -ατος postura, figura n. · 3.ª decl.
  865. ἡ σχολή, -ῆς tiempo libre, ocio f. · 1.ª decl.
  866. ὁ Σωκράτης, -ους Sócrates (el aqueo) nombre propio
  867. τὸ σῶμα, -ατος cuerpo n. · 3.ª decl.
  868. σωφρονέω ser sensato, estar en su sano juicio, ser moderado contracto en -έω
  869. ἡ σωφροσύνη, -ης templanza, moderación f. · 1.ª decl.
  870. τάχα pronto, rápidamente adverbio
  871. ταχύς, -εῖα, -ύ (adv. ταχύ) rápido 3 terminaciones
  872. τε (enclít.) y; τε... καί: tanto... como conjunción
  873. τὸ τεῖχος, -ους muralla, muro n. · 3.ª decl.
  874. τεκμαίρομαι conjeturar, juzgar por indicios deponente
  875. τὸ τεκμήριον, -ου prueba, indicio n. · 2.ª decl.
  876. τελευτάω, aor. ἐτελεύτησα morir; terminar contracto en -άω
  877. τὸ τέλος, -ους fin, término n. · 3.ª decl.
  878. τεός, -ή, -όν (át. σός) tu, tuyo pronombre
  879. τερατολόγος, -ον que cuenta prodigios; sust.: narrador de portentos 2 terminaciones
  880. τέρπω deleitar, alegrar en -ω
  881. ὁ τέττιξ, -ιγος cigarra m. · 3.ª decl.
  882. τίθημι, fut. θήσω, aor. ἔθηκα poner, colocar en -μι
  883. ἡ τιμή, -ῆς honor, honra f. · 1.ª decl.
  884. τίμιος, -α, -ον valioso, digno de honra 3 terminaciones
  885. τίς, τί ¿quién?, ¿qué?; τί: ¿por qué? pronombre
  886. τις, τι (enclít.) alguien, alguno, algo, un cierto pronombre
  887. τοίνυν pues bien, así pues partícula
  888. τοιοῦτος, -αύτη, -οῦτο tal, semejante pronombre
  889. τοιουτότροπος, -ον de tal índole, semejante 2 terminaciones
  890. τολμάω, aor. ἐτόλμησα atreverse contracto en -άω
  891. τοπάζω conjeturar, suponer en -ω
  892. ὁ τόπος, -ου lugar m. · 2.ª decl.
  893. τοσοῦτος, -αύτη, -οῦτο tan grande, tanto pronombre
  894. τότε entonces adverbio
  895. τρεῖς, τρία tres numeral
  896. τρέφω, fut. θρέψω, aor. ἔθρεψα, aor. pas. ἐτράφην criar, alimentar, mantener en -ω
  897. τρίς tres veces adverbio
  898. ὁ τρόπος, -ου modo, manera m. · 2.ª decl.
  899. τυγχάνω, fut. τεύξομαι, aor. ἔτυχον (+ gen.) conseguir; (+ part.) encontrarse, hallarse por casualidad; τυχόν: quizá en -ω
  900. τυραννεύω ser tirano, dominar en -ω
  901. ὁ τυφών, -ῶνος torbellino, huracán m. · 3.ª decl.
  902. ἡ ὕβρις, -εως desmesura, ultraje f. · 3.ª decl.
  903. τὸ ὑδάτιον, -ου agüita, arroyuelo n. · 2.ª decl.
  904. τὸ ὕδωρ, ὕδατος agua n. · 3.ª decl.
  905. ὁ υἱός, -οῦ hijo m. · 2.ª decl.
  906. ὑπάρχω, aor. ὑπῆρξα (+ dat.) estar de parte de, apoyar; existir en -ω
  907. ὑπερβάλλω sobrepasar, superar en -ω
  908. ὑπεροράω despreciar, desdeñar contracto en -άω
  909. ἡ ὑπερορία, -ας país extranjero, el extranjero f. · 1.ª decl.
  910. ὑπέρτερος, -α, -ον superior 3 terminaciones
  911. ὑπερφυής, -ές extraordinario, prodigioso; adv. ὑπερφυῶς: extraordinariamente 2 terminaciones
  912. ὑπηρετέω servir, estar al servicio de contracto en -έω
  913. ὑπηχέω resonar, hacer eco en -ω
  914. ὑπισχνέομαι, aor. ὑπεσχόμην prometer deponente contracto
  915. ὑπό (+ gen.) por (agente); (+ dat.) bajo; (+ ac.) bajo, debajo de preposición
  916. ὑποδεής, -ές algo inferior, más pobre 2 terminaciones
  917. ὑπολείπω dejar atrás; pas.: quedar en -ω
  918. ὑπολογίζομαι tener en cuenta, calcular deponente
  919. ὑπομιμνῄσκω recordar, hacer recordar en -ω
  920. ἡ ὑπόσχεσις, -εως promesa f. · 3.ª decl.
  921. ὑποτίθημι poner debajo; med.: sugerir, aconsejar en -μι
  922. ὕστερον después, más tarde adverbio
  923. ὑψηλός, -ή, -όν alto 3 terminaciones
  924. τὸ ὕψος, -ους altura n. · 3.ª decl.
  925. ὁ Φαῖδρος, -ου Fedro nombre propio
  926. φαίνω, aor. ἔφηνα; med. φαίνομαι mostrar, brillar; med.: aparecer, parecer en -ω
  927. φανερός, -ά, -όν visible, manifiesto 3 terminaciones
  928. ἡ Φαρμάκεια, -ας Farmacea (ninfa compañera de Oritía) nombre propio
  929. τὸ φάρμακον, -ου droga, remedio n. · 2.ª decl.
  930. φαῦλος, -η, -ον vulgar, de poco valor 3 terminaciones
  931. φέριστος, -η, -ον el mejor; ὦ φέριστε: amigo mío 3 terminaciones
  932. φέρω, fut. οἴσω, aor. ἤνεγκον llevar, traer; conducir en -ω
  933. φημί, impf. ἔφην decir, afirmar en -μι
  934. φθέγγομαι, aor. ἐφθεγξάμην emitir un sonido, sonar deponente
  935. φθονερός, -ά, -όν envidioso 3 terminaciones
  936. φθονέω envidiar contracto en -έω
  937. φιλέω, aor. ἐφίλησα querer; besar contracto en -έω
  938. ἡ φιλία, -ας amistad f. · 1.ª decl.
  939. φίλιος, -α, -ον amistoso 3 terminaciones
  940. φιλόλογος, -ον amante de los discursos, aficionado a la palabra 2 terminaciones
  941. φιλομαθής, -ές deseoso de aprender 2 terminaciones
  942. φίλος, -η, -ον / ὁ φίλος, -ου querido; amigo 3 terminaciones
  943. ἡ φιλοσοφία, -ας filosofía; cultura intelectual f. · 1.ª decl.
  944. ἡ φιλότης, -ητος amor, amistad; unión amorosa f. · 3.ª decl.
  945. φιλοτιμέομαι ambicionar, esforzarse por deponente contracto
  946. φίλτατος, -η, -ον queridísimo (superl. de φίλος) 3 terminaciones
  947. φοβέομαι, aor. ἐφοβήθην temer deponente contracto
  948. φορτικός, -ή, -όν vulgar, pesado, grosero 3 terminaciones
  949. φρονέω, aor. ἐφρόνησα pensar, tener juicio contracto en -έω
  950. φρόνιμος, -ον sensato, prudente 2 terminaciones
  951. ἡ φυγή, -ῆς huida; destierro f. · 1.ª decl.
  952. ἡ φυλακή, -ῆς guarnición, guardia f. · 1.ª decl.
  953. φυλάσσω (át. -ττω) vigilar, guardar; conservar, observar (una costumbre); med.: guardarse en -ω
  954. ἡ φύσις, -εως naturaleza f. · 3.ª decl.
  955. φύω, perf. πέφυκα perf. πέφυκα: ser por naturaleza en -ω
  956. ἡ φωνή, -ῆς voz, sonido f. · 1.ª decl.
  957. χαίρω, aor. ἐχάρην alegrarse en -ω
  958. χαλεπός, -ή, -όν difícil 3 terminaciones
  959. χαρίεις, -εσσα, -εν gracioso, agradable 3 terminaciones
  960. χαρίζομαι, aor. ἐχαρισάμην (+ dat.) obsequiar, complacer deponente
  961. ἡ χάρις, -ιτος gracia, favor f. · 3.ª decl.
  962. χείρων, -ον peor (comp. de κακός) 2 terminaciones
  963. τὸ χῆτος, -ους falta, carencia; χήτει: por falta de n. · 3.ª decl.
  964. ἡ χίμαιρα, -ας cabra f. · 1.ª decl.
  965. ὁ χορός, -οῦ danza, coro m. · 2.ª decl.
  966. χράομαι, aor. ἐχρησάμην (+ dat.) usar, servirse de deponente contracto
  967. ἡ χρεία, -ας necesidad, uso; asunto f. · 1.ª decl.
  968. χρή, impf. ἐχρῆν es preciso, hay que (impersonal) impersonal
  969. τὸ χρῆμα, -ατος (pl. χρήματα) cosa; pl.: dinero n. · 3.ª decl.
  970. ὁ χρόνος, -ου tiempo m. · 2.ª decl.
  971. χρύσεος, -η, -ον de oro, dorado 3 terminaciones
  972. τὸ χρυσίον, -ου oro, dinero en oro n. · 2.ª decl.
  973. ὁ χρυσός, -οῦ oro m. · 2.ª decl.
  974. τὸ χρῶμα, -ατος color n. · 3.ª decl.
  975. τὸ χωρίον, -ου lugar, plaza, territorio n. · 2.ª decl.
  976. ψέγω censurar, criticar en -ω
  977. ὁ ψόγος, -ου censura, reproche m. · 2.ª decl.
  978. ἡ ψυχή, -ῆς alma f. · 1.ª decl.
  979. ψυχρός, -ά, -όν frío 3 terminaciones
  980. ὦ ¡oh! (con vocativo) interjección
  981. ὧδε así; aquí adverbio
  982. ἡ ᾠδή, -ῆς (dór. ᾠδά) canto, canción f. · 1.ª decl.
  983. ὠθέω, aor. ἔωσα empujar contracto en -έω
  984. ἡ ὥρα, -ας hora, momento; ὥρα (ἐστί): es hora de f. · 1.ª decl.
  985. ἡ Ὠρείθυια, -ας Oritía (hija de Erecteo, raptada por Bóreas) nombre propio
  986. ὡς como; que; cuando; (+ part.) en la idea de que; (+ opt.) para que conjunción y adverbio
  987. ὥσπερ como, como si adverbio
  988. ὥστε de modo que conjunción
  989. ἡ ὠφέλεια, -ας provecho, beneficio f. · 1.ª decl.
  990. ὠφελέω, aor. ὠφέλησα ayudar, ser útil contracto en -έω
  991. ὠφέλιμος, -ον útil, provechoso 2 terminaciones

Entradas populares de este blog

Evangelio de Juan 1, 1-18

Esopo: El vendedor de estatuas

Jenofonte, Anábasis I 1