Platón. Fedro, 227a - 242d
Platón, Fedro 227a-242d. Pasa el cursor por una palabra, o tócala, para ver su entrada.
ΣΩ.227aὦ φίλε Φαῖδρε, ποῖ δὴ καὶ πόθεν;
ΦΑΙ.παρὰ Λυσίου, ὦ Σώκρατες, τοῦ Κεφάλου, πορεύομαι δὲ πρὸς περίπατον ἔξω τείχους· συχνὸν γὰρ ἐκεῖ διέτριψα χρόνον καθήμενος ἐξ ἑωθινοῦ. τῷ δὲ σῷ καὶ ἐμῷ ἑταίρῳ πειθόμενος Ἀκουμενῷ κατὰ τὰς ὁδοὺς ποιοῦμαι τοὺς περιπάτους· φησὶ γὰρ ἀκοπωτέρους εἶναι τῶν ἐν τοῖς 227bδρόμοις.
ΣΩ.καλῶς γάρ, ὦ ἑταῖρε, λέγει. ἀτὰρ Λυσίας ἦν, ὡς ἔοικεν, ἐν ἄστει.
ΦΑΙ.ναί, παρʼ Ἐπικράτει, ἐν τῇδε τῇ πλησίον τοῦ Ὀλυμπίου οἰκίᾳ τῇ Μορυχίᾳ.
ΣΩ.τίς οὖν δὴ ἦν ἡ διατριβή; ἢ δῆλον ὅτι τῶν λόγων ὑμᾶς Λυσίας εἱστία;
ΦΑΙ.πεύσῃ, εἴ σοι σχολὴ προϊόντι ἀκούειν.
ΣΩ.τί δέ; οὐκ ἂν οἴει με κατὰ Πίνδαρον
καὶ ἀσχολίας ὑπέρτερον πρᾶγμα
ποιήσασθαι τὸ τεήν τε καὶ Λυσίου διατριβὴν ἀκοῦσαι;
ΦΑΙ.227cπρόαγε δή.
ΣΩ.λέγοις ἄν.
ΦΑΙ.καὶ μήν, ὦ Σώκρατες, προσήκουσα γέ σοι ἡ ἀκοή· ὁ γάρ τοι λόγος ἦν, περὶ ὃν διετρίβομεν, οὐκ οἶδʼ ὅντινα τρόπον ἐρωτικός. γέγραφε γὰρ δὴ ὁ Λυσίας πειρώμενόν τινα τῶν καλῶν, οὐχ ὑπʼ ἐραστοῦ δέ, ἀλλʼ αὐτὸ δὴ τοῦτο καὶ κεκόμψευται· λέγει γὰρ ὡς χαριστέον μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι.
ΣΩ.ὢ γενναῖος. εἴθε γράψειεν ὡς χρὴ πένητι μᾶλλον ἢ πλουσίῳ, καὶ πρεσβυτέρῳ ἢ νεωτέρῳ, καὶ ὅσα ἄλλα 227dἐμοί τε πρόσεστι καὶ τοῖς πολλοῖς ἡμῶν· ἦ γὰρ ἂν ἀστεῖοι καὶ δημωφελεῖς εἶεν οἱ λόγοι. ἔγωγʼ οὖν οὕτως ἐπιτεθύμηκα ἀκοῦσαι, ὥστʼ ἐὰν βαδίζων ποιῇ τὸν περίπατον Μέγαράδε καὶ κατὰ Ἡρόδικον προσβὰς τῷ τείχει πάλιν ἀπίῃς, οὐ μή σου ἀπολειφθῶ.
ΦΑΙ.πῶς λέγεις, ὦ βέλτιστε Σώκρατες; οἴει με, ἃ 228aΛυσίας ἐν πολλῷ χρόνῳ κατὰ σχολὴν συνέθηκε, δεινότατος ὢν τῶν νῦν γράφειν, ταῦτα ἰδιώτην ὄντα ἀπομνημονεύσειν ἀξίως ἐκείνου; πολλοῦ γε δέω· καίτοι ἐβουλόμην γʼ ἂν μᾶλλον ἤ μοι πολὺ χρυσίον γενέσθαι.
ΣΩ.ὦ Φαῖδρε, εἰ ἐγὼ Φαῖδρον ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι. ἀλλὰ γὰρ οὐδέτερά ἐστι τούτων· εὖ οἶδα ὅτι Λυσίου λόγον ἀκούων ἐκεῖνος οὐ μόνον ἅπαξ ἤκουσεν, ἀλλὰ πολλάκις ἐπαναλαμβάνων ἐκέλευέν οἱ λέγειν, ὁ δὲ ἐπείθετο 228bπροθύμως. τῷ δὲ οὐδὲ ταῦτα ἦν ἱκανά, ἀλλὰ τελευτῶν παραλαβὼν τὸ βιβλίον ἃ μάλιστα ἐπεθύμει ἐπεσκόπει, καὶ τοῦτο δρῶν ἐξ ἑωθινοῦ καθήμενος ἀπειπὼν εἰς περίπατον ᾔει, ὡς μὲν ἐγὼ οἶμαι, νὴ τὸν κύνα, ἐξεπιστάμενος τὸν λόγον, εἰ μὴ πάνυ τι ἦν μακρός. ἐπορεύετο δʼ ἐκτὸς τείχους ἵνα μελετῴη. ἀπαντήσας δὲ τῷ νοσοῦντι περὶ λόγων ἀκοήν, ἰδὼν μέν, ἰδών, ἥσθη ὅτι ἕξοι τὸν συγκορυβαντιῶντα, 228cκαὶ προάγειν ἐκέλευε. δεομένου δὲ λέγειν τοῦ τῶν λόγων ἐραστοῦ, ἐθρύπτετο ὡς δὴ οὐκ ἐπιθυμῶν λέγειν· τελευτῶν δὲ ἔμελλε καὶ εἰ μή τις ἑκὼν ἀκούοι βίᾳ ἐρεῖν. σὺ οὖν, ὦ Φαῖδρε, αὐτοῦ δεήθητι ὅπερ τάχα πάντως ποιήσει νῦν ἤδη ποιεῖν.
ΦΑΙ.ἐμοὶ ὡς ἀληθῶς πολὺ κράτιστόν ἐστιν οὕτως ὅπως δύναμαι λέγειν, ὥς μοι δοκεῖς σὺ οὐδαμῶς με ἀφήσειν πρὶν ἂν εἴπω ἁμῶς γέ πως.
ΣΩ.πάνυ γάρ σοι ἀληθῆ δοκῶ.
ΦΑΙ.228dοὑτωσὶ τοίνυν ποιήσω. τῷ ὄντι γάρ, ὦ Σώκρατες, παντὸς μᾶλλον τά γε ῥήματα οὐκ ἐξέμαθον· τὴν μέντοι διάνοιαν σχεδὸν ἁπάντων, οἷς ἔφη διαφέρειν τὰ τοῦ ἐρῶντος ἢ τὰ τοῦ μή, ἐν κεφαλαίοις ἕκαστον ἐφεξῆς δίειμι, ἀρξάμενος ἀπὸ τοῦ πρώτου.
ΣΩ.δείξας γε πρῶτον, ὦ φιλότης, τί ἄρα ἐν τῇ ἀριστερᾷ ἔχεις ὑπὸ τῷ ἱματίῳ· τοπάζω γάρ σε ἔχειν τὸν λόγον αὐτόν. εἰ δὲ τοῦτό ἐστιν, οὑτωσὶ διανοοῦ περὶ ἐμοῦ, ὡς 228eἐγώ σε πάνυ μὲν φιλῶ, παρόντος δὲ καὶ Λυσίου, ἐμαυτόν σοι ἐμμελετᾶν παρέχειν οὐ πάνυ δέδοκται. ἀλλʼ ἴθι, δείκνυε.
ΦΑΙ.παῦε. ἐκκέκρουκάς με ἐλπίδος, ὦ Σώκρατες, ἣν εἶχον ἐν σοὶ ὡς ἐγγυμνασόμενος. ἀλλὰ ποῦ δὴ βούλει καθιζόμενοι ἀναγνῶμεν;
ΣΩ.229aδεῦρʼ ἐκτραπόμενοι κατὰ τὸν Ἰλισὸν ἴωμεν, εἶτα ὅπου ἂν δόξῃ ἐν ἡσυχίᾳ καθιζησόμεθα.
ΦΑΙ.εἰς καιρόν, ὡς ἔοικεν, ἀνυπόδητος ὢν ἔτυχον· σὺ μὲν γὰρ δὴ ἀεί. ῥᾷστον οὖν ἡμῖν κατὰ τὸ ὑδάτιον βρέχουσι τοὺς πόδας ἰέναι, καὶ οὐκ ἀηδές, ἄλλως τε καὶ τήνδε τὴν ὥραν τοῦ ἔτους τε καὶ τῆς ἡμέρας.
ΣΩ.πρόαγε δή, καὶ σκόπει ἅμα ὅπου καθιζησόμεθα.
ΦΑΙ.ὁρᾷς οὖν ἐκείνην τὴν ὑψηλοτάτην πλάτανον;
ΣΩ.τί μήν;
ΦΑΙ.229bἐκεῖ σκιά τʼ ἐστὶν καὶ πνεῦμα μέτριον, καὶ πόα καθίζεσθαι ἢ ἂν βουλώμεθα κατακλινῆναι.
ΣΩ.προάγοις ἄν.
ΦΑΙ.εἰπέ μοι, ὦ Σώκρατες, οὐκ ἐνθένδε μέντοι ποθὲν ἀπὸ τοῦ Ἰλισοῦ λέγεται ὁ Βορέας τὴν Ὠρείθυιαν ἁρπάσαι;
ΣΩ.λέγεται γάρ.
ΦΑΙ.ἆρʼ οὖν ἐνθένδε; χαρίεντα γοῦν καὶ καθαρὰ καὶ διαφανῆ τὰ ὑδάτια φαίνεται, καὶ ἐπιτήδεια κόραις παίζειν παρʼ αὐτά.
ΣΩ.229cοὔκ, ἀλλὰ κάτωθεν ὅσον δύʼ ἢ τρία στάδια, ᾗ πρὸς τὸ ἐν Ἄγρας διαβαίνομεν· καὶ πού τίς ἐστι βωμὸς αὐτόθι Βορέου.
ΦΑΙ.οὐ πάνυ νενόηκα· ἀλλʼ εἰπὲ πρὸς Διός, ὦ Σώκρατες, σὺ τοῦτο τὸ μυθολόγημα πείθῃ ἀληθὲς εἶναι;
ΣΩ.ἀλλʼ εἰ ἀπιστοίην, ὥσπερ οἱ σοφοί, οὐκ ἂν ἄτοπος εἴην, εἶτα σοφιζόμενος φαίην αὐτὴν πνεῦμα Βορέου κατὰ τῶν πλησίον πετρῶν σὺν Φαρμακείᾳ παίζουσαν ὦσαι, καὶ οὕτω δὴ τελευτήσασαν λεχθῆναι ὑπὸ τοῦ Βορέου ἀνάρπαστον 229dγεγονέναι—ἢ ἐξ Ἀρείου πάγου· λέγεται γὰρ αὖ καὶ οὗτος ὁ λόγος, ὡς ἐκεῖθεν ἀλλʼ οὐκ ἐνθένδε ἡρπάσθη. ἐγὼ δέ, ὦ Φαῖδρε, ἄλλως μὲν τὰ τοιαῦτα χαρίεντα ἡγοῦμαι, λίαν δὲ δεινοῦ καὶ ἐπιπόνου καὶ οὐ πάνυ εὐτυχοῦς ἀνδρός, κατʼ ἄλλο μὲν οὐδέν, ὅτι δʼ αὐτῷ ἀνάγκη μετὰ τοῦτο τὸ τῶν Ἱπποκενταύρων εἶδος ἐπανορθοῦσθαι, καὶ αὖθις τὸ τῆς Χιμαίρας, καὶ ἐπιρρεῖ δὲ ὄχλος τοιούτων Γοργόνων καὶ Πηγάσων καὶ 229eἄλλων ἀμηχάνων πλήθη τε καὶ ἀτοπίαι τερατολόγων τινῶν φύσεων· αἷς εἴ τις ἀπιστῶν προσβιβᾷ κατὰ τὸ εἰκὸς ἕκαστον, ἅτε ἀγροίκῳ τινὶ σοφίᾳ χρώμενος, πολλῆς αὐτῷ σχολῆς δεήσει.
ΣΩ.ἐμοὶ δὲ πρὸς αὐτὰ οὐδαμῶς ἐστι σχολή· τὸ δὲ αἴτιον, ὦ φίλε, τούτου τόδε. οὐ δύναμαί πω κατὰ τὸ Δελφικὸν γράμμα γνῶναι ἐμαυτόν· γελοῖον δή μοι φαίνεται 230aτοῦτο ἔτι ἀγνοοῦντα τὰ ἀλλότρια σκοπεῖν. ὅθεν δὴ χαίρειν ἐάσας ταῦτα, πειθόμενος δὲ τῷ νομιζομένῳ περὶ αὐτῶν, ὃ νυνδὴ ἔλεγον, σκοπῶ οὐ ταῦτα ἀλλʼ ἐμαυτόν, εἴτε τι θηρίον ὂν τυγχάνω Τυφῶνος πολυπλοκώτερον καὶ μᾶλλον ἐπιτεθυμμένον, εἴτε ἡμερώτερόν τε καὶ ἁπλούστερον ζῷον, θείας τινὸς καὶ ἀτύφου μοίρας φύσει μετέχον. ἀτάρ, ὦ ἑταῖρε, μεταξὺ τῶν λόγων, ἆρʼ οὐ τόδε ἦν τὸ δένδρον ἐφʼ ὅπερ ἦγες ἡμᾶς;
ΦΑΙ.230bτοῦτο μὲν οὖν αὐτό.
ΣΩ.νὴ τὴν Ἥραν, καλή γε ἡ καταγωγή. ἥ τε γὰρ πλάτανος αὕτη μάλʼ ἀμφιλαφής τε καὶ ὑψηλή, τοῦ τε ἄγνου τὸ ὕψος καὶ τὸ σύσκιον πάγκαλον, καὶ ὡς ἀκμὴν ἔχει τῆς ἄνθης, ὡς ἂν εὐωδέστατον παρέχοι τὸν τόπον· ἥ τε αὖ πηγὴ χαριεστάτη ὑπὸ τῆς πλατάνου ῥεῖ μάλα ψυχροῦ ὕδατος, ὥστε γε τῷ ποδὶ τεκμήρασθαι. Νυμφῶν τέ τινων καὶ Ἀχελῴου ἱερὸν ἀπὸ τῶν κορῶν τε καὶ ἀγαλμάτων ἔοικεν εἶναι. 230cεἰ δʼ αὖ βούλει, τὸ εὔπνουν τοῦ τόπου ὡς ἀγαπητὸν καὶ σφόδρα ἡδύ· θερινόν τε καὶ λιγυρὸν ὑπηχεῖ τῷ τῶν τεττίγων χορῷ. πάντων δὲ κομψότατον τὸ τῆς πόας, ὅτι ἐν ἠρέμα προσάντει ἱκανὴ πέφυκε κατακλινέντι τὴν κεφαλὴν παγκάλως ἔχειν. ὥστε ἄριστά σοι ἐξενάγηται, ὦ φίλε Φαῖδρε.
ΦΑΙ.σὺ δέ γε, ὦ θαυμάσιε, ἀτοπώτατός τις φαίνῃ. ἀτεχνῶς γάρ, ὃ λέγεις, ξεναγουμένῳ τινὶ καὶ οὐκ ἐπιχωρίῳ 230dἔοικας· οὕτως ἐκ τοῦ ἄστεος οὔτʼ εἰς τὴν ὑπερορίαν ἀποδημεῖς, οὔτʼ ἔξω τείχους ἔμοιγε δοκεῖς τὸ παράπαν ἐξιέναι.
ΣΩ.συγγίγνωσκέ μοι, ὦ ἄριστε. φιλομαθὴς γάρ εἰμι· τὰ μὲν οὖν χωρία καὶ τὰ δένδρα οὐδέν μʼ ἐθέλει διδάσκειν, οἱ δʼ ἐν τῷ ἄστει ἄνθρωποι. σὺ μέντοι δοκεῖς μοι τῆς ἐμῆς ἐξόδου τὸ φάρμακον ηὑρηκέναι. ὥσπερ γὰρ οἱ τὰ πεινῶντα θρέμματα θαλλὸν ἤ τινα καρπὸν προσείοντες ἄγουσιν, σὺ ἐμοὶ λόγους οὕτω προτείνων ἐν βιβλίοις τήν τε 230eἈττικὴν φαίνῃ περιάξειν ἅπασαν καὶ ὅποι ἂν ἄλλοσε βούλῃ. νῦν δʼ οὖν ἐν τῷ παρόντι δεῦρʼ ἀφικόμενος ἐγὼ μέν μοι δοκῶ κατακείσεσθαι, σὺ δʼ ἐν ὁποίῳ σχήματι οἴει ῥᾷστα ἀναγνώσεσθαι, τοῦθʼ ἑλόμενος ἀναγίγνωσκε.
ΦΑΙ.ἄκουε δή.
ΦΑΙ.περὶ μὲν τῶν ἐμῶν πραγμάτων ἐπίστασαι, καὶ ὡς νομίζω συμφέρειν ἡμῖν γενομένων τούτων ἀκήκοας· ἀξιῶ δὲ μὴ διὰ 231aτοῦτο ἀτυχῆσαι ὧν δέομαι, ὅτι οὐκ ἐραστὴς ὤν σου τυγχάνω. ὡς ἐκείνοις μὲν τότε μεταμέλει ὧν ἂν εὖ ποιήσωσιν, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται· τοῖς δὲ οὐκ ἔστι χρόνος ἐν ᾧ μεταγνῶναι προσήκει. οὐ γὰρ ὑπʼ ἀνάγκης ἀλλʼ ἑκόντες, ὡς ἂν ἄριστα περὶ τῶν οἰκείων βουλεύσαιντο, πρὸς τὴν δύναμιν τὴν αὑτῶν εὖ ποιοῦσιν. ἔτι δὲ οἱ μὲν ἐρῶντες σκοποῦσιν ἅ τε κακῶς διέθεντο τῶν αὑτῶν διὰ τὸν ἔρωτα καὶ ἃ πεποιήκασιν εὖ, καὶ ὃν εἶχον πόνον προστιθέντες 231bἡγοῦνται πάλαι τὴν ἀξίαν ἀποδεδωκέναι χάριν τοῖς ἐρωμένοις· τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὔτε τὴν τῶν οἰκείων ἀμέλειαν διὰ τοῦτο ἔστιν προφασίζεσθαι, οὔτε τοὺς παρεληλυθότας πόνους ὑπολογίζεσθαι, οὔτε τὰς πρὸς τοὺς προσήκοντας διαφορὰς αἰτιάσασθαι· ὥστε περιῃρημένων τοσούτων κακῶν οὐδὲν ὑπολείπεται ἀλλʼ ἢ ποιεῖν προθύμως ὅτι ἂν αὐτοῖς οἴωνται πράξαντες χαριεῖσθαι. ἔτι δὲ εἰ διὰ τοῦτο ἄξιον 231cτοὺς ἐρῶντας περὶ πολλοῦ ποιεῖσθαι, ὅτι τούτους μάλιστά φασιν φιλεῖν ὧν ἂν ἐρῶσιν, καὶ ἕτοιμοί εἰσι καὶ ἐκ τῶν λόγων καὶ ἐκ τῶν ἔργων τοῖς ἄλλοις ἀπεχθανόμενοι τοῖς ἐρωμένοις χαρίζεσθαι, ῥᾴδιον γνῶναι, εἰ ἀληθῆ λέγουσιν, ὅτι ὅσων ἂν ὕστερον ἐρασθῶσιν, ἐκείνους αὐτῶν περὶ πλείονος ποιήσονται, καὶ δῆλον ὅτι, ἐὰν ἐκείνοις δοκῇ, καὶ τούτους κακῶς ποιήσουσιν. καίτοι πῶς εἰκός ἐστι τοιοῦτον πρᾶγμα προέσθαι 231dτοιαύτην ἔχοντι συμφοράν, ἣν οὐδʼ ἂν ἐπιχειρήσειεν οὐδεὶς ἔμπειρος ὢν ἀποτρέπειν; καὶ γὰρ αὐτοὶ ὁμολογοῦσι νοσεῖν μᾶλλον ἢ σωφρονεῖν, καὶ εἰδέναι ὅτι κακῶς φρονοῦσιν, ἀλλʼ οὐ δύνασθαι αὑτῶν κρατεῖν· ὥστε πῶς ἂν εὖ φρονήσαντες ταῦτα καλῶς ἔχειν ἡγήσαιντο περὶ ὧν οὕτω διακείμενοι βουλεύονται; καὶ μὲν δὴ εἰ μὲν ἐκ τῶν ἐρώντων τὸν βέλτιστον αἱροῖο, ἐξ ὀλίγων ἄν σοι ἡ ἔκλεξις εἴη· εἰ δʼ ἐκ τῶν ἄλλων τὸν σαυτῷ ἐπιτηδειότατον, ἐκ πολλῶν· ὥστε πολὺ 231eπλείων ἐλπὶς ἐν τοῖς πολλοῖς ὄντα τυχεῖν τὸν ἄξιον τῆς σῆς φιλίας.
ΦΑΙ.εἰ τοίνυν τὸν νόμον τὸν καθεστηκότα δέδοικας, μὴ πυθομένων τῶν ἀνθρώπων ὄνειδός σοι γένηται, εἰκός ἐστι 232aτοὺς μὲν ἐρῶντας, οὕτως ἂν οἰομένους καὶ ὑπὸ τῶν ἄλλων ζηλοῦσθαι ὥσπερ αὐτοὺς ὑφʼ αὑτῶν, ἐπαρθῆναι τῷ λέγειν καὶ φιλοτιμουμένους ἐπιδείκνυσθαι πρὸς ἅπαντας ὅτι οὐκ ἄλλως αὐτοῖς πεπόνηται· τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας, κρείττους αὑτῶν ὄντας, τὸ βέλτιστον ἀντὶ τῆς δόξης τῆς παρὰ τῶν ἀνθρώπων αἱρεῖσθαι. ἔτι δὲ τοὺς μὲν ἐρῶντας πολλοὺς ἀνάγκη πυθέσθαι καὶ ἰδεῖν ἀκολουθοῦντας τοῖς ἐρωμένοις καὶ ἔργον τοῦτο ποιουμένους, ὥστε ὅταν ὀφθῶσι διαλεγόμενοι 232bἀλλήλοις, τότε αὐτοὺς οἴονται ἢ γεγενημένης ἢ μελλούσης ἔσεσθαι τῆς ἐπιθυμίας συνεῖναι· τοὺς δὲ μὴ ἐρῶντας οὐδʼ αἰτιᾶσθαι διὰ τὴν συνουσίαν ἐπιχειροῦσιν, εἰδότες ὅτι ἀναγκαῖόν ἐστιν ἢ διὰ φιλίαν τῳ διαλέγεσθαι ἢ διʼ ἄλλην τινὰ ἡδονήν. καὶ μὲν δὴ εἴ σοι δέος παρέστηκεν ἡγουμένῳ χαλεπὸν εἶναι φιλίαν συμμένειν, καὶ ἄλλῳ μὲν τρόπῳ διαφορᾶς γενομένης κοινὴν ἂν ἀμφοτέροις καταστῆναι τὴν 232cσυμφοράν, προεμένου δέ σου ἃ περὶ πλείστου ποιῇ μεγάλην ἄν σοι βλάβην ἂν γενέσθαι, εἰκότως ἂν τοὺς ἐρῶντας μᾶλλον ἂν φοβοῖο· πολλὰ γὰρ αὐτούς ἐστι τὰ λυποῦντα, καὶ πάντʼ ἐπὶ τῇ αὑτῶν βλάβῃ νομίζουσι γίγνεσθαι. διόπερ καὶ τὰς πρὸς τοὺς ἄλλους τῶν ἐρωμένων συνουσίας ἀποτρέπουσιν, φοβούμενοι τοὺς μὲν οὐσίαν κεκτημένους μὴ χρήμασιν αὐτοὺς ὑπερβάλωνται, τοὺς δὲ πεπαιδευμένους μὴ συνέσει κρείττους γένωνται· τῶν δὲ ἄλλο τι κεκτημένων 232dἀγαθὸν τὴν δύναμιν ἑκάστου φυλάττονται. πείσαντες μὲν οὖν ἀπεχθέσθαι σε τούτοις εἰς ἐρημίαν φίλων καθιστᾶσιν, ἐὰν δὲ τὸ σεαυτοῦ σκοπῶν ἄμεινον ἐκείνων φρονῇς, ἥξεις αὐτοῖς εἰς διαφοράν· ὅσοι δὲ μὴ ἐρῶντες ἔτυχον, ἀλλὰ διʼ ἀρετὴν ἔπραξαν ὧν ἐδέοντο, οὐκ ἂν τοῖς συνοῦσι φθονοῖεν, ἀλλὰ τοὺς μὴ ἐθέλοντας μισοῖεν, ἡγούμενοι ὑπʼ ἐκείνων μὲν ὑπερορᾶσθαι, ὑπὸ τῶν συνόντων δὲ ὠφελεῖσθαι, ὥστε πολὺ 232eπλείων ἐλπὶς φιλίαν αὐτοῖς ἐκ τοῦ πράγματος ἢ ἔχθραν γενέσθαι.
ΦΑΙ.καὶ μὲν δὴ τῶν μὲν ἐρώντων πολλοὶ πρότερον τοῦ σώματος ἐπεθύμησαν ἢ τὸν τρόπον ἔγνωσαν καὶ τῶν ἄλλων οἰκείων ἔμπειροι ἐγένοντο, ὥστε ἄδηλον αὐτοῖς εἰ ἔτι τότε βουλήσονται φίλοι εἶναι, ἐπειδὰν τῆς ἐπιθυμίας παύσωνται· 233aτοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν, οἳ καὶ πρότερον ἀλλήλοις φίλοι ὄντες ταῦτα ἔπραξαν, οὐκ ἐξ ὧν ἂν εὖ πάθωσι ταῦτα εἰκὸς ἐλάττω τὴν φιλίαν αὐτοῖς ποιῆσαι, ἀλλὰ ταῦτα μνημεῖα καταλειφθῆναι τῶν μελλόντων ἔσεσθαι. καὶ μὲν δὴ βελτίονί σοι προσήκει γενέσθαι ἐμοὶ πειθομένῳ ἢ ἐραστῇ. ἐκεῖνοι μὲν γὰρ καὶ παρὰ τὸ βέλτιστον τά τε λεγόμενα καὶ τὰ πραττόμενα ἐπαινοῦσιν, τὰ μὲν δεδιότες μὴ ἀπέχθωνται, τὰ δὲ 233bκαὶ αὐτοὶ χεῖρον διὰ τὴν ἐπιθυμίαν γιγνώσκοντες. τοιαῦτα γὰρ ὁ ἔρως ἐπιδείκνυται· δυστυχοῦντας μέν, ἃ μὴ λύπην τοῖς ἄλλοις παρέχει, ἀνιαρὰ ποιεῖ νομίζειν· εὐτυχοῦντας δὲ καὶ τὰ μὴ ἡδονῆς ἄξια παρʼ ἐκείνων ἐπαίνου ἀναγκάζει τυγχάνειν· ὥστε πολὺ μᾶλλον ἐλεεῖν τοῖς ἐρωμένοις ἢ ζηλοῦν αὐτοὺς προσήκει. ἐὰν δέ μοι πείθῃ, πρῶτον μὲν οὐ τὴν παροῦσαν ἡδονὴν θεραπεύων συνέσομαί σοι, ἀλλὰ καὶ 233cτὴν μέλλουσαν ὠφελίαν ἔσεσθαι, οὐχ ὑπʼ ἔρωτος ἡττώμενος ἀλλʼ ἐμαυτοῦ κρατῶν, οὐδὲ διὰ σμικρὰ ἰσχυρὰν ἔχθραν ἀναιρούμενος ἀλλὰ διὰ μεγάλα βραδέως ὀλίγην ὀργὴν ποιούμενος, τῶν μὲν ἀκουσίων συγγνώμην ἔχων, τὰ δὲ ἑκούσια πειρώμενος ἀποτρέπειν· ταῦτα γάρ ἐστι φιλίας πολὺν χρόνον ἐσομένης τεκμήρια. εἰ δʼ ἄρα σοι τοῦτο παρέστηκεν, ὡς οὐχ οἷόν τε ἰσχυρὰν φιλίαν γενέσθαι ἐὰν μή τις ἐρῶν τυγχάνῃ, 233dἐνθυμεῖσθαι χρὴ ὅτι οὔτʼ ἂν τοὺς ὑεῖς περὶ πολλοῦ ἐποιούμεθα οὔτʼ ἂν τοὺς πατέρας καὶ τὰς μητέρας, οὔτʼ ἂν πιστοὺς φίλους ἐκεκτήμεθα, οἳ οὐκ ἐξ ἐπιθυμίας τοιαύτης γεγόνασιν ἀλλʼ ἐξ ἑτέρων ἐπιτηδευμάτων.
ἔτι δὲ εἰ χρὴ τοῖς δεομένοις μάλιστα χαρίζεσθαι, προσήκει καὶ τοῖς ἄλλοις μὴ τοὺς βελτίστους ἀλλὰ τοὺς ἀπορωτάτους εὖ ποιεῖν· μεγίστων γὰρ ἀπαλλαγέντες κακῶν πλείστην χάριν αὐτοῖς εἴσονται. καὶ μὲν δὴ καὶ ἐν ταῖς 233eἰδίαις δαπάναις οὐ τοὺς φίλους ἄξιον παρακαλεῖν, ἀλλὰ τοὺς προσαιτοῦντας καὶ τοὺς δεομένους πλησμονῆς· ἐκεῖνοι γὰρ καὶ ἀγαπήσουσιν καὶ ἀκολουθήσουσιν καὶ ἐπὶ τὰς θύρας ἥξουσι καὶ μάλιστα ἡσθήσονται καὶ οὐκ ἐλαχίστην χάριν εἴσονται καὶ πολλὰ ἀγαθὰ αὐτοῖς εὔξονται.
ΦΑΙ.ἀλλʼ ἴσως προσήκει οὐ τοῖς σφόδρα δεομένοις χαρίζεσθαι, ἀλλὰ τοῖς μάλιστα ἀποδοῦναι χάριν δυναμένοις· οὐδὲ τοῖς προσαιτοῦσι 234aμόνον, ἀλλὰ τοῖς τοῦ πράγματος ἀξίοις· οὐδὲ ὅσοι τῆς σῆς ὥρας ἀπολαύσονται, ἀλλʼ οἵτινες πρεσβυτέρῳ γενομένῳ τῶν σφετέρων ἀγαθῶν μεταδώσουσιν· οὐδὲ οἳ διαπραξάμενοι πρὸς τοὺς ἄλλους φιλοτιμήσονται, ἀλλʼ οἵτινες αἰσχυνόμενοι πρὸς ἅπαντας σιωπήσονται· οὐδὲ τοῖς ὀλίγον χρόνον σπουδάζουσιν, ἀλλὰ τοῖς ὁμοίως διὰ παντὸς τοῦ βίου φίλοις ἐσομένοις· οὐδὲ οἵτινες παυόμενοι τῆς ἐπιθυμίας ἔχθρας πρόφασιν ζητήσουσιν, ἀλλʼ οἳ παυσαμένου τῆς ὥρας τότε 234bτὴν αὑτῶν ἀρετὴν ἐπιδείξονται. σὺ οὖν τῶν τε εἰρημένων μέμνησο καὶ ἐκεῖνο ἐνθυμοῦ, ὅτι τοὺς μὲν ἐρῶντας οἱ φίλοι νουθετοῦσιν ὡς ὄντος κακοῦ τοῦ ἐπιτηδεύματος, τοῖς δὲ μὴ ἐρῶσιν οὐδεὶς πώποτε τῶν οἰκείων ἐμέμψατο ὡς διὰ τοῦτο κακῶς βουλευομένοις περὶ ἑαυτῶν.
ἴσως ἂν οὖν ἔροιό με εἰ ἅπασίν σοι παραινῶ τοῖς μὴ ἐρῶσι χαρίζεσθαι. ἐγὼ μὲν οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν ἐρῶντα πρὸς ἅπαντάς σε κελεύειν τοὺς ἐρῶντας ταύτην ἔχειν τὴν 234cδιάνοιαν. οὔτε γὰρ τῷ λαμβάνοντι χάριτος ἴσης ἄξιον, οὔτε σοὶ βουλομένῳ τοὺς ἄλλους λανθάνειν ὁμοίως δυνατόν· δεῖ δὲ βλάβην μὲν ἀπʼ αὐτοῦ μηδεμίαν, ὠφελίαν δὲ ἀμφοῖν γίγνεσθαι. ἐγὼ μὲν οὖν ἱκανά μοι νομίζω τὰ εἰρημένα· εἰ δʼ ἔτι τι σὺ ποθεῖς, ἡγούμενος παραλελεῖφθαι, ἐρώτα.
τί σοι φαίνεται, ὦ Σώκρατες, ὁ λόγος; οὐχ ὑπερφυῶς τά τε ἄλλα καὶ τοῖς ὀνόμασιν εἰρῆσθαι;
ΣΩ.234dδαιμονίως μὲν οὖν, ὦ ἑταῖρε, ὥστε με ἐκπλαγῆναι. καὶ τοῦτο ἐγὼ ἔπαθον διὰ σέ, ὦ Φαῖδρε, πρὸς σὲ ἀποβλέπων, ὅτι ἐμοὶ ἐδόκεις γάνυσθαι ὑπὸ τοῦ λόγου μεταξὺ ἀναγιγνώσκων· ἡγούμενος γὰρ σὲ μᾶλλον ἢ ἐμὲ ἐπαΐειν περὶ τῶν τοιούτων σοὶ εἱπόμην, καὶ ἑπόμενος συνεβάκχευσα μετὰ σοῦ τῆς θείας κεφαλῆς.
ΦΑΙ.εἶεν· οὕτω δὴ δοκεῖ παίζειν;
ΣΩ.δοκῶ γάρ σοι παίζειν καὶ οὐχὶ ἐσπουδακέναι;
ΦΑΙ.234eμηδαμῶς, ὦ Σώκρατες, ἀλλʼ ὡς ἀληθῶς εἰπὲ πρὸς Διὸς φιλίου, οἴει ἄν τινα ἔχειν εἰπεῖν ἄλλον τῶν Ἑλλήνων ἕτερα τούτων μείζω καὶ πλείω περὶ τοῦ αὐτοῦ πράγματος;
ΣΩ.τί δέ; καὶ ταύτῃ δεῖ ὑπʼ ἐμοῦ τε καὶ σοῦ τὸν λόγον ἐπαινεθῆναι, ὡς τὰ δέοντα εἰρηκότος τοῦ ποιητοῦ, ἀλλʼ οὐκ ἐκείνῃ μόνον, ὅτι σαφῆ καὶ στρογγύλα, καὶ ἀκριβῶς ἕκαστα τῶν ὀνομάτων ἀποτετόρνευται; εἰ γὰρ δεῖ, συγχωρητέον χάριν σήν, ἐπεὶ ἐμέ γε ἔλαθεν ὑπὸ τῆς ἐμῆς 235aοὐδενίας· τῷ γὰρ ῥητορικῷ αὐτοῦ μόνῳ τὸν νοῦν προσεῖχον, τοῦτο δὲ οὐδʼ ἂν αὐτὸν ᾤμην Λυσίαν οἴεσθαι ἱκανὸν εἶναι. καὶ οὖν μοι ἔδοξεν, ὦ Φαῖδρε, εἰ μή τι σὺ ἄλλο λέγεις, δὶς καὶ τρὶς τὰ αὐτὰ εἰρηκέναι, ὡς οὐ πάνυ εὐπορῶν τοῦ πολλὰ λέγειν περὶ τοῦ αὐτοῦ, ἢ ἴσως οὐδὲν αὐτῷ μέλον τοῦ τοιούτου· καὶ ἐφαίνετο δή μοι νεανιεύεσθαι ἐπιδεικνύμενος ὡς οἷός τε ὢν ταὐτὰ ἑτέρως τε καὶ ἑτέρως λέγων ἀμφοτέρως εἰπεῖν ἄριστα.
ΦΑΙ.235bοὐδὲν λέγεις, ὦ Σώκρατες· αὐτὸ γὰρ τοῦτο καὶ μάλιστα ὁ λόγος ἔχει. τῶν γὰρ ἐνόντων ἀξίως ῥηθῆναι ἐν τῷ πράγματι οὐδὲν παραλέλοιπεν, ὥστε παρὰ τὰ ἐκείνῳ εἰρημένα μηδένʼ ἄν ποτε δύνασθαι εἰπεῖν ἄλλα πλείω καὶ πλείονος ἄξια.
ΣΩ.τοῦτο ἐγώ σοι οὐκέτι οἷός τʼ ἔσομαι πιθέσθαι· παλαιοὶ γὰρ καὶ σοφοὶ ἄνδρες τε καὶ γυναῖκες περὶ αὐτῶν εἰρηκότες καὶ γεγραφότες ἐξελέγξουσί με, ἐάν σοι χαριζόμενος συγχωρῶ.
ΦΑΙ.235cτίνες οὗτοι; καὶ ποῦ σὺ βελτίω τούτων ἀκήκοας;
ΣΩ.νῦν μὲν οὕτως οὐκ ἔχω εἰπεῖν· δῆλον δὲ ὅτι τινῶν ἀκήκοα, ἤ που Σαπφοῦς τῆς καλῆς ἢ Ἀνακρέοντος τοῦ σοφοῦ ἢ καὶ συγγραφέων τινῶν. πόθεν δὴ τεκμαιρόμενος λέγω; πλῆρές πως, ὦ δαιμόνιε, τὸ στῆθος ἔχων αἰσθάνομαι παρὰ ταῦτα ἂν ἔχειν εἰπεῖν ἕτερα μὴ χείρω. ὅτι μὲν οὖν παρά γε ἐμαυτοῦ οὐδὲν αὐτῶν ἐννενόηκα, εὖ οἶδα, συνειδὼς ἐμαυτῷ ἀμαθίαν· λείπεται δὴ οἶμαι ἐξ ἀλλοτρίων ποθὲν 235dναμάτων διὰ τῆς ἀκοῆς πεπληρῶσθαί με δίκην ἀγγείου. ὑπὸ δὲ νωθείας αὖ καὶ αὐτὸ τοῦτο ἐπιλέλησμαι, ὅπως τε καὶ ὧντινων ἤκουσα.
ΦΑΙ.ἀλλʼ, ὦ γενναιότατε, κάλλιστα εἴρηκας. σὺ γὰρ ἐμοὶ ὧντινων μὲν καὶ ὅπως ἤκουσας μηδʼ ἂν κελεύω εἴπῃς, τοῦτο δὲ αὐτὸ ὃ λέγεις ποίησον· τῶν ἐν τῷ βιβλίῳ βελτίω τε καὶ μὴ ἐλάττω ἕτερα ὑπέσχησαι εἰπεῖν τούτων ἀπεχόμενος, καί σοι ἐγώ, ὥσπερ οἱ ἐννέα ἄρχοντες, ὑπισχνοῦμαι χρυσῆν εἰκόνα ἰσομέτρητον εἰς Δελφοὺς ἀναθήσειν, οὐ 235eμόνον ἐμαυτοῦ ἀλλὰ καὶ σήν.
ΣΩ.φίλτατος εἶ καὶ ὡς ἀληθῶς χρυσοῦς, ὦ Φαῖδρε, εἴ με οἴει λέγειν ὡς Λυσίας τοῦ παντὸς ἡμάρτηκεν, καὶ οἷόν τε δὴ παρὰ πάντα ταῦτα ἄλλα εἰπεῖν· τοῦτο δὲ οἶμαι οὐδʼ ἂν τὸν φαυλότατον παθεῖν συγγραφέα. αὐτίκα περὶ οὗ ὁ λόγος, τίνα οἴει λέγοντα ὡς χρὴ μὴ ἐρῶντι μᾶλλον ἢ ἐρῶντι χαρίζεσθαι, παρέντα τοῦ μὲν τὸ φρόνιμον ἐγκωμιάζειν, 236aτοῦ δὲ τὸ ἄφρον ψέγειν, ἀναγκαῖα γοῦν ὄντα, εἶτʼ ἄλλʼ ἄττα ἕξειν λέγειν; ἀλλʼ οἶμαι τὰ μὲν τοιαῦτα ἐατέα καὶ συγγνωστέα λέγοντι· καὶ τῶν μὲν τοιούτων οὐ τὴν εὕρεσιν ἀλλὰ τὴν διάθεσιν ἐπαινετέον, τῶν δὲ μὴ ἀναγκαίων τε καὶ χαλεπῶν εὑρεῖν πρὸς τῇ διαθέσει καὶ τὴν εὕρεσιν.
ΦΑΙ.συγχωρῶ ὃ λέγεις· μετρίως γάρ μοι δοκεῖς εἰρηκέναι. ποιήσω οὖν καὶ ἐγὼ οὕτως· τὸ μὲν τὸν ἐρῶντα 236bτοῦ μὴ ἐρῶντος μᾶλλον νοσεῖν δώσω σοι ὑποτίθεσθαι, τῶν δὲ λοιπῶν ἕτερα πλείω καὶ πλείονος ἄξια εἰπὼν τῶνδε Λυσίου παρὰ τὸ Κυψελιδῶν ἀνάθημα σφυρήλατος ἐν Ὀλυμπίᾳ στάθητι.
ΣΩ.ἐσπούδακας, ὦ Φαῖδρε, ὅτι σου τῶν παιδικῶν ἐπελαβόμην ἐρεσχηλῶν σε, καὶ οἴει δή με ὡς ἀληθῶς ἐπιχειρήσειν εἰπεῖν παρὰ τὴν ἐκείνου σοφίαν ἕτερόν τι ποικιλώτερον;
ΦΑΙ.περὶ μὲν τούτου, ὦ φίλε, εἰς τὰς ὁμοίας λαβὰς 236cἐλήλυθας. ῥητέον μὲν γάρ σοι παντὸς μᾶλλον οὕτως ὅπως οἷός τε εἶ, ἵνα μὴ τὸ τῶν κωμῳδῶν φορτικὸν πρᾶγμα ἀναγκαζώμεθα ποιεῖν ἀνταποδιδόντες ἀλλήλοις εὐλαβήθητι, καὶ μὴ βούλου με ἀναγκάσαι λέγειν ἐκεῖνο τὸ εἰ ἐγώ, ὦ Σώκρατες, Σωκράτην ἀγνοῶ, καὶ ἐμαυτοῦ ἐπιλέλησμαι, καὶ ὅτι ἐπεθύμει μὲν λέγειν, ἐθρύπτετο δέ· ἀλλὰ διανοήθητι ὅτι ἐντεῦθεν οὐκ ἄπιμεν πρὶν ἂν σὺ εἴπῃς ἃ ἔφησθα ἐν τῷ στήθει ἔχειν. ἐσμὲν δὲ μόνω ἐν ἐρημίᾳ, 236dἰσχυρότερος δʼ ἐγὼ καὶ νεώτερος, ἐκ δὲ ἁπάντων τούτων σύνες ὅ τοι λέγω, καὶ μηδαμῶς πρὸς βίαν βουληθῇς μᾶλλον ἢ ἑκὼν λέγειν.
ΣΩ.ἀλλʼ, ὦ μακάριε Φαῖδρε, γελοῖος ἔσομαι παρʼ ἀγαθὸν ποιητὴν ἰδιώτης αὐτοσχεδιάζων περὶ τῶν αὐτῶν.
ΦΑΙ.οἶσθʼ ὡς ἔχει; παῦσαι πρός με καλλωπιζόμενος· σχεδὸν γὰρ ἔχω ὃ εἰπὼν ἀναγκάσω σε λέγειν.
ΣΩ.μηδαμῶς τοίνυν εἴπῃς.
ΦΑΙ.οὔκ, ἀλλὰ καὶ δὴ λέγω· ὁ δέ μοι λόγος ὅρκος ἔσται. ὄμνυμι γάρ σοι—τίνα μέντοι, τίνα θεῶν; ἢ βούλει 236eτὴν πλάτανον ταυτηνί; —ἦ μήν, ἐάν μοι μὴ εἴπῃς τὸν λόγον ἐναντίον αὐτῆς ταύτης, μηδέποτέ σοι ἕτερον λόγον μηδένα μηδενὸς μήτε ἐπιδείξειν μήτε ἐξαγγελεῖν.
ΣΩ.βαβαῖ, ὦ μιαρέ, ὡς εὖ ἀνηῦρες τὴν ἀνάγκην ἀνδρὶ φιλολόγῳ ποιεῖν ὃ ἂν κελεύῃς.
ΦΑΙ.τί δῆτα ἔχων στρέφῃ;
ΣΩ.οὐδὲν ἔτι, ἐπειδὴ σύ γε ταῦτα ὀμώμοκας. πῶς γὰρ ἂν οἷός τʼ εἴην τοιαύτης θοίνης ἀπέχεσθαι;
ΦΑΙ.237aλέγε δή.
ΣΩ.οἶσθʼ οὖν ὡς ποιήσω;
ΦΑΙ.τοῦ πέρι;
ΣΩ.ἐγκαλυψάμενος ἐρῶ, ἵνʼ ὅτι τάχιστα διαδράμω τὸν λόγον καὶ μὴ βλέπων πρὸς σὲ ὑπʼ αἰσχύνης διαπορῶμαι.
ΦΑΙ.λέγε μόνον, τὰ δʼ ἄλλα ὅπως βούλει ποίει.
ΣΩ.ἄγετε δή, ὦ Μοῦσαι, εἴτε διʼ ᾠδῆς εἶδος λίγειαι, εἴτε διὰ γένος μουσικὸν τὸ Λιγύων ταύτην ἔσχετʼ ἐπωνυμίαν, ξύμ μοι λάβεσθε τοῦ μύθου, ὅν με ἀναγκάζει ὁ βέλτιστος οὑτοσὶ λέγειν, ἵνʼ ὁ ἑταῖρος αὐτοῦ, καὶ πρότερον 237bδοκῶν τούτῳ σοφὸς εἶναι, νῦν ἔτι μᾶλλον δόξῃ.
ἦν οὕτω δὴ παῖς, μᾶλλον δὲ μειρακίσκος, μάλα καλός· τούτῳ δὲ ἦσαν ἐρασταὶ πάνυ πολλοί. εἷς δέ τις αὐτῶν αἱμύλος ἦν, ὃς οὐδενὸς ἧττον ἐρῶν ἐπεπείκει τὸν παῖδα ὡς οὐκ ἐρῴη. καί ποτε αὐτὸν αἰτῶν ἔπειθεν τοῦτʼ αὐτό, ὡς μὴ ἐρῶντι πρὸ τοῦ ἐρῶντος δέοι χαρίζεσθαι, ἔλεγέν τε ὧδε—
περὶ παντός, ὦ παῖ, μία ἀρχὴ τοῖς μέλλουσι καλῶς 237cβουλεύσεσθαι· εἰδέναι δεῖ περὶ οὗ ἂν ᾖ ἡ βουλή, ἢ παντὸς ἁμαρτάνειν ἀνάγκη. τοὺς δὲ πολλοὺς λέληθεν ὅτι οὐκ ἴσασι τὴν οὐσίαν ἑκάστου. ὡς οὖν εἰδότες οὐ διομολογοῦνται ἐν ἀρχῇ τῆς σκέψεως, προελθόντες δὲ τὸ εἰκὸς ἀποδιδόασιν· οὔτε γὰρ ἑαυτοῖς οὔτε ἀλλήλοις ὁμολογοῦσιν. ἐγὼ οὖν καὶ σὺ μὴ πάθωμεν ὃ ἄλλοις ἐπιτιμῶμεν, ἀλλʼ ἐπειδὴ σοὶ καὶ ἐμοὶ ὁ λόγος πρόκειται πότερα ἐρῶντι ἢ μὴ μᾶλλον εἰς φιλίαν ἰτέον, περὶ ἔρωτος οἷόν τʼ ἔστι καὶ ἣν ἔχει δύναμιν, 237dὁμολογίᾳ θέμενοι ὅρον, εἰς τοῦτο ἀποβλέποντες καὶ ἀναφέροντες τὴν σκέψιν ποιώμεθα εἴτε ὠφελίαν εἴτε βλάβην παρέχει. ὅτι μὲν οὖν δὴ ἐπιθυμία τις ὁ ἔρως, ἅπαντι δῆλον· ὅτι δʼ αὖ καὶ μὴ ἐρῶντες ἐπιθυμοῦσι τῶν καλῶν, ἴσμεν. τῷ δὴ τὸν ἐρῶντά τε καὶ μὴ κρινοῦμεν; δεῖ αὖ νοῆσαι ὅτι ἡμῶν ἐν ἑκάστῳ δύο τινέ ἐστον ἰδέα ἄρχοντε καὶ ἄγοντε, οἷν ἑπόμεθα ᾗ ἂν ἄγητον, ἡ μὲν ἔμφυτος οὖσα ἐπιθυμία ἡδονῶν, ἄλλη δὲ ἐπίκτητος δόξα, ἐφιεμένη τοῦ ἀρίστου. τούτω δὲ ἐν ἡμῖν τοτὲ μὲν ὁμονοεῖτον, 237eἔστι δὲ ὅτε στασιάζετον· καὶ τοτὲ μὲν ἡ ἑτέρα, ἄλλοτε δὲ ἡ ἑτέρα κρατεῖ.
ΣΩ.δόξης μὲν οὖν ἐπὶ τὸ ἄριστον λόγῳ ἀγούσης καὶ κρατούσης τῷ κράτει σωφροσύνη ὄνομα· 238aἐπιθυμίας δὲ ἀλόγως ἑλκούσης ἐπὶ ἡδονὰς καὶ ἀρξάσης ἐν ἡμῖν τῇ ἀρχῇ ὕβρις ἐπωνομάσθη. ὕβρις δὲ δὴ πολυώνυμον —πολυμελὲς γὰρ καὶ πολυμερές—καὶ τούτων τῶν ἰδεῶν ἐκπρεπὴς ἣ ἂν τύχῃ γενομένη, τὴν αὑτῆς ἐπωνυμίαν ὀνομαζόμενον τὸν ἔχοντα παρέχεται, οὔτε τινὰ καλὴν οὔτʼ ἐπαξίαν κεκτῆσθαι. περὶ μὲν γὰρ ἐδωδὴν κρατοῦσα τοῦ λόγου τε τοῦ ἀρίστου καὶ τῶν ἄλλων ἐπιθυμιῶν ἐπιθυμία 238bγαστριμαργία τε καὶ τὸν ἔχοντα ταὐτὸν τοῦτο κεκλημένον παρέξεται· περὶ δʼ αὖ μέθας τυραννεύσασα, τὸν κεκτημένον ταύτῃ ἄγουσα, δῆλον οὗ τεύξεται προσρήματος· καὶ τἆλλα δὴ τὰ τούτων ἀδελφὰ καὶ ἀδελφῶν ἐπιθυμιῶν ὀνόματα τῆς ἀεὶ δυναστευούσης ᾗ προσήκει καλεῖσθαι πρόδηλον. ἧς δʼ ἕνεκα πάντα τὰ πρόσθεν εἴρηται, σχεδὸν μὲν ἤδη φανερόν, λεχθὲν δὲ ἢ μὴ λεχθὲν πάντως σαφέστερον· ἡ γὰρ ἄνευ λόγου δόξης ἐπὶ τὸ ὀρθὸν ὁρμώσης κρατήσασα ἐπιθυμία 238cπρὸς ἡδονὴν ἀχθεῖσα κάλλους, καὶ ὑπὸ αὖ τῶν ἑαυτῆς συγγενῶν ἐπιθυμιῶν ἐπὶ σωμάτων κάλλος ἐρρωμένως ῥωσθεῖσα νικήσασα ἀγωγῇ, ἀπʼ αὐτῆς τῆς ῥώμης ἐπωνυμίαν λαβοῦσα, ἔρως ἐκλήθη.
ἀτάρ, ὦ φίλε Φαῖδρε, δοκῶ τι σοί, ὥσπερ ἐμαυτῷ, θεῖον πάθος πεπονθέναι;
ΦΑΙ.πάνυ μὲν οὖν, ὦ Σώκρατες, παρὰ τὸ εἰωθὸς εὔροιά τίς σε εἴληφεν.
ΣΩ.σιγῇ τοίνυν μου ἄκουε. τῷ ὄντι γὰρ θεῖος ἔοικεν 238dὁ τόπος εἶναι, ὥστε ἐὰν ἄρα πολλάκις νυμφόληπτος προϊόντος τοῦ λόγου γένωμαι, μὴ θαυμάσῃς· τὰ νῦν γὰρ οὐκέτι πόρρω διθυράμβων φθέγγομαι.
ΦΑΙ.ἀληθέστατα λέγεις.
ΣΩ.τούτων μέντοι σὺ αἴτιος. ἀλλὰ τὰ λοιπὰ ἄκουε· ἴσως γὰρ κἂν ἀποτράποιτο τὸ ἐπιόν. ταῦτα μὲν οὖν θεῷ μελήσει, ἡμῖν δὲ πρὸς τὸν παῖδα πάλιν τῷ λόγῳ ἰτέον.
εἶεν, ὦ φέριστε· ὃ μὲν δὴ τυγχάνει ὂν περὶ οὗ βουλευτέον, εἴρηταί τε καὶ ὥρισται, βλέποντες δὲ δὴ πρὸς αὐτὸ 238eτὰ λοιπὰ λέγωμεν τίς ὠφελία ἢ βλάβη ἀπό τε ἐρῶντος καὶ μὴ τῷ χαριζομένῳ ἐξ εἰκότος συμβήσεται. τῷ δὴ ὑπὸ ἐπιθυμίας ἀρχομένῳ δουλεύοντί τε ἡδονῇ ἀνάγκη που τὸν ἐρώμενον ὡς ἥδιστον ἑαυτῷ παρασκευάζειν· νοσοῦντι δὲ πᾶν ἡδὺ τὸ μὴ ἀντιτεῖνον, κρεῖττον δὲ καὶ ἴσον ἐχθρόν.
ΣΩ.239aοὔτε δὴ κρείττω οὔτε ἰσούμενον ἑκὼν ἐραστὴς παιδικὰ ἀνέξεται, ἥττω δὲ καὶ ὑποδεέστερον ἀεὶ ἀπεργάζεται· ἥττων δὲ ἀμαθὴς σοφοῦ, δειλὸς ἀνδρείου, ἀδύνατος εἰπεῖν ῥητορικοῦ, βραδὺς ἀγχίνου. τοσούτων κακῶν καὶ ἔτι πλειόνων κατὰ τὴν διάνοιαν ἐραστὴν ἐρωμένῳ ἀνάγκη γιγνομένων τε καὶ φύσει ἐνόντων τῶν μὲν ἥδεσθαι, τὰ δὲ παρασκευάζειν, ἢ στέρεσθαι τοῦ παραυτίκα ἡδέος. 239bεἶναι, καὶ πολλῶν μὲν ἄλλων συνουσιῶν ἀπείργοντα καὶ ὠφελίμων ὅθεν ἂν μάλιστʼ ἀνὴρ γίγνοιτο, μεγάλης αἴτιον εἶναι βλάβης, μεγίστης δὲ τῆς ὅθεν ἂν φρονιμώτατος εἴη. τοῦτο δὲ ἡ θεία φιλοσοφία τυγχάνει ὄν, ἧς ἐραστὴν παιδικὰ ἀνάγκη πόρρωθεν εἴργειν, περίφοβον ὄντα τοῦ καταφρονηθῆναι· τά τε ἄλλα μηχανᾶσθαι ὅπως ἂν ᾖ πάντα ἀγνοῶν καὶ πάντα ἀποβλέπων εἰς τὸν ἐραστήν, οἷος ὢν τῷ μὲν ἥδιστος, ἑαυτῷ δὲ βλαβερώτατος ἂν εἴη. τὰ μὲν οὖν κατὰ 239cδιάνοιαν ἐπίτροπός τε καὶ κοινωνὸς οὐδαμῇ λυσιτελὴς ἀνὴρ ἔχων ἔρωτα.
τὴν δὲ τοῦ σώματος ἕξιν τε καὶ θεραπείαν οἵαν τε καὶ ὡς θεραπεύσει οὗ ἂν γένηται κύριος, ὃς ἡδὺ πρὸ ἀγαθοῦ ἠνάγκασται διώκειν, δεῖ μετὰ ταῦτα ἰδεῖν. ὀφθήσεται δὴ μαλθακόν τινα καὶ οὐ στερεὸν διώκων, οὐδʼ ἐν ἡλίῳ καθαρῷ τεθραμμένον ἀλλὰ ὑπὸ συμμιγεῖ σκιᾷ, πόνων μὲν ἀνδρείων καὶ ἱδρώτων ξηρῶν ἄπειρον, ἔμπειρον δὲ ἁπαλῆς καὶ ἀνάνδρου 239dδιαίτης, ἀλλοτρίοις χρώμασι καὶ κόσμοις χήτει οἰκείων κοσμούμενον, ὅσα τε ἄλλα τούτοις ἕπεται πάντα ἐπιτηδεύοντα, ἃ δῆλα καὶ οὐκ ἄξιον περαιτέρω προβαίνειν, ἀλλὰ ἓν κεφάλαιον ὁρισαμένους ἐπʼ ἄλλο ἰέναι· τὸ γὰρ τοιοῦτον σῶμα ἐν πολέμῳ τε καὶ ἄλλαις χρείαις ὅσαι μεγάλαι οἱ μὲν ἐχθροὶ θαρροῦσιν, οἱ δὲ φίλοι καὶ αὐτοὶ οἱ ἐρασταὶ φοβοῦνται.
τοῦτο μὲν οὖν ὡς δῆλον ἐατέον, τὸ δʼ ἐφεξῆς ῥητέον, 239eτίνα ἡμῖν ὠφελίαν ἢ τίνα βλάβην περὶ τὴν κτῆσιν ἡ τοῦ ἐρῶντος ὁμιλία τε καὶ ἐπιτροπεία παρέξεται.
ΣΩ.σαφὲς δὴ τοῦτό γε παντὶ μέν, μάλιστα δὲ τῷ ἐραστῇ, ὅτι τῶν φιλτάτων τε καὶ εὐνουστάτων καὶ θειοτάτων κτημάτων ὀρφανὸν πρὸ παντὸς εὔξαιτʼ ἂν εἶναι τὸν ἐρώμενον· πατρὸς γὰρ καὶ μητρὸς καὶ συγγενῶν καὶ φίλων στέρεσθαι ἂν αὐτὸν δέξαιτο, 240aδιακωλυτὰς καὶ ἐπιτιμητὰς ἡγούμενος τῆς ἡδίστης πρὸς αὐτὸν ὁμιλίας. ἀλλὰ μὴν οὐσίαν γʼ ἔχοντα χρυσοῦ ἤ τινος ἄλλης κτήσεως οὔτε εὐάλωτον ὁμοίως οὔτε ἁλόντα εὐμεταχείριστον ἡγήσεται· ἐξ ὧν πᾶσα ἀνάγκη ἐραστὴν παιδικοῖς φθονεῖν μὲν οὐσίαν κεκτημένοις, ἀπολλυμένης δὲ χαίρειν. ἔτι τοίνυν ἄγαμον, ἄπαιδα, ἄοικον ὅτι πλεῖστον χρόνον παιδικὰ ἐραστὴς εὔξαιτʼ ἂν γενέσθαι, τὸ αὑτοῦ γλυκὺ ὡς πλεῖστον χρόνον καρποῦσθαι ἐπιθυμῶν.
ἔστι μὲν δὴ καὶ ἄλλα κακά, ἀλλά τις δαίμων ἔμειξε τοῖς 240bπλείστοις ἐν τῷ παραυτίκα ἡδονήν, οἷον κόλακι, δεινῷ θηρίῳ καὶ βλάβῃ μεγάλῃ, ὅμως ἐπέμειξεν ἡ φύσις ἡδονήν τινα οὐκ ἄμουσον, καί τις ἑταίραν ὡς βλαβερὸν ψέξειεν ἄν, καὶ ἄλλα πολλὰ τῶν τοιουτοτρόπων θρεμμάτων τε καὶ ἐπιτηδευμάτων, οἷς τό γε καθʼ ἡμέραν ἡδίστοισιν εἶναι ὑπάρχει· παιδικοῖς δὲ ἐραστὴς πρὸς τῷ βλαβερῷ καὶ εἰς τὸ συνημερεύειν πάντων 240cἀηδέστατον. ἥλικα γὰρ δὴ καὶ ὁ παλαιὸς λόγος τέρπειν τὸν ἥλικα—ἡ γὰρ οἶμαι χρόνου ἰσότης ἐπʼ ἴσας ἡδονὰς ἄγουσα διʼ ὁμοιότητα φιλίαν παρέχεται—ἀλλʼ ὅμως κόρον γε καὶ ἡ τούτων συνουσία ἔχει. καὶ μὴν τό γε ἀναγκαῖον αὖ βαρὺ παντὶ περὶ πᾶν λέγεται· ὃ δὴ πρὸς τῇ ἀνομοιότητι μάλιστα ἐραστὴς πρὸς παιδικὰ ἔχει. νεωτέρῳ γὰρ πρεσβύτερος συνὼν οὔθʼ ἡμέρας οὔτε νυκτὸς ἑκὼν ἀπολείπεται, ἀλλʼ ὑπʼ 240dἀνάγκης τε καὶ οἴστρου ἐλαύνεται, ὃς ἐκείνῳ μὲν ἡδονὰς ἀεὶ διδοὺς ἄγει, ὁρῶντι, ἀκούοντι, ἁπτομένῳ, καὶ πᾶσαν αἴσθησιν αἰσθανομένῳ τοῦ ἐρωμένου, ὥστε μεθʼ ἡδονῆς ἀραρότως αὐτῷ ὑπηρετεῖν· τῷ δὲ δὴ ἐρωμένῳ ποῖον παραμύθιον ἢ τίνας ἡδονὰς διδοὺς ποιήσει τὸν ἴσον χρόνον συνόντα μὴ οὐχὶ ἐπʼ ἔσχατον ἐλθεῖν ἀηδίας—ὁρῶντι μὲν ὄψιν πρεσβυτέραν καὶ οὐκ ἐν ὥρᾳ, ἑπομένων δὲ τῶν ἄλλων ταύτῃ, ἃ καὶ λόγῳ 240eἐστὶν ἀκούειν οὐκ ἐπιτερπές, μὴ ὅτι δὴ ἔργῳ ἀνάγκης ἀεὶ προσκειμένης μεταχειρίζεσθαι, φυλακάς τε δὴ καχυποτόπους φυλαττομένῳ διὰ παντὸς καὶ πρὸς ἅπαντας, ἀκαίρους τε ἐπαίνους καὶ ὑπερβάλλοντας ἀκούοντι, ὡς δʼ αὕτως ψόγους νήφοντος μὲν οὐκ ἀνεκτούς, εἰς δὲ μέθην ἰόντος πρὸς τῷ μὴ ἀνεκτῷ ἐπαισχεῖς, παρρησίᾳ κατακορεῖ καὶ ἀναπεπταμένῃ χρωμένου;
ΣΩ.καὶ ἐρῶν μὲν βλαβερός τε καὶ ἀηδής, λήξας δὲ τοῦ ἔρωτος εἰς τὸν ἔπειτα χρόνον ἄπιστος, εἰς ὃν πολλὰ καὶ μετὰ πολλῶν ὅρκων τε καὶ δεήσεων ὑπισχνούμενος μόγις 241aκατεῖχε τήν γʼ ἐν τῷ τότε συνουσίαν ἐπίπονον οὖσαν φέρειν διʼ ἐλπίδα ἀγαθῶν. τότε δὴ δέον ἐκτίνειν, μεταβαλὼν ἄλλον ἄρχοντα ἐν αὑτῷ καὶ προστάτην, νοῦν καὶ σωφροσύνην ἀντʼ ἔρωτος καὶ μανίας, ἄλλος γεγονὼς λέληθεν τὰ παιδικά. καὶ ὁ μὲν αὐτὸν χάριν ἀπαιτεῖ τῶν τότε, ὑπομιμνῄσκων τὰ πραχθέντα καὶ λεχθέντα, ὡς τῷ αὐτῷ διαλεγόμενος· ὁ δὲ ὑπʼ αἰσχύνης οὔτε εἰπεῖν τολμᾷ ὅτι ἄλλος γέγονεν, οὔθʼ ὅπως τὰ τῆς προτέρας ἀνοήτου ἀρχῆς ὁρκωμόσιά τε καὶ ὑποσχέσεις 241bἐμπεδώσῃ ἔχει, νοῦν ἤδη ἐσχηκὼς καὶ σεσωφρονηκώς, ἵνα μὴ πράττων ταὐτὰ τῷ πρόσθεν ὅμοιός τε ἐκείνῳ καὶ ὁ αὐτὸς πάλιν γένηται. φυγὰς δὴ γίγνεται ἐκ τούτων, καὶ ἀπεστερηκὼς ὑπʼ ἀνάγκης ὁ πρὶν ἐραστής, ὀστράκου μεταπεσόντος, ἵεται φυγῇ μεταβαλών· ὁ δὲ ἀναγκάζεται διώκειν ἀγανακτῶν καὶ ἐπιθεάζων, ἠγνοηκὼς τὸ ἅπαν ἐξ ἀρχῆς, ὅτι οὐκ ἄρα ἔδει ποτὲ ἐρῶντι καὶ ὑπʼ ἀνάγκης ἀνοήτῳ χαρίζεσθαι, 241cἀλλὰ πολὺ μᾶλλον μὴ ἐρῶντι καὶ νοῦν ἔχοντι· εἰ δὲ μή, ἀναγκαῖον εἴη ἐνδοῦναι αὑτὸν ἀπίστῳ, δυσκόλῳ, φθονερῷ, ἀηδεῖ, βλαβερῷ μὲν πρὸς οὐσίαν, βλαβερῷ δὲ πρὸς τὴν τοῦ σώματος ἕξιν, πολὺ δὲ βλαβερωτάτῳ πρὸς τὴν τῆς ψυχῆς παίδευσιν, ἧς οὔτε ἀνθρώποις οὔτε θεοῖς τῇ ἀληθείᾳ τιμιώτερον οὔτε ἔστιν οὔτε ποτὲ ἔσται. ταῦτά τε οὖν χρή, ὦ παῖ, συννοεῖν, καὶ εἰδέναι τὴν ἐραστοῦ φιλίαν ὅτι οὐ μετʼ εὐνοίας γίγνεται, ἀλλὰ σιτίου τρόπον, χάριν πλησμονῆς, 241dὡς λύκοι ἄρνας ἀγαπῶσιν, ὣς παῖδα φιλοῦσιν ἐρασταί.
τοῦτʼ ἐκεῖνο, ὦ Φαῖδρε. οὐκέτʼ ἂν τὸ πέρα ἀκούσαις ἐμοῦ λέγοντος, ἀλλʼ ἤδη σοι τέλος ἐχέτω ὁ λόγος.
ΦΑΙ.καίτοι ᾤμην γε μεσοῦν αὐτόν, καὶ ἐρεῖν τὰ ἴσα περὶ τοῦ μὴ ἐρῶντος, ὡς δεῖ ἐκείνῳ χαρίζεσθαι μᾶλλον, λέγων ὅσα αὖ ἔχει ἀγαθά· νῦν δὲ δή, ὦ Σώκρατες, τί ἀποπαύῃ;
ΣΩ.241eοὐκ ᾔσθου, ὦ μακάριε, ὅτι ἤδη ἔπη φθέγγομαι ἀλλʼ οὐκέτι διθυράμβους, καὶ ταῦτα ψέγων; ἐὰν δʼ ἐπαινεῖν τὸν ἕτερον ἄρξωμαι, τί με οἴει ποιήσειν; ἆρʼ οἶσθʼ ὅτι ὑπὸ τῶν Νυμφῶν, αἷς με σὺ προύβαλες ἐκ προνοίας, σαφῶς ἐνθουσιάσω; λέγω οὖν ἑνὶ λόγῳ ὅτι ὅσα τὸν ἕτερον λελοιδορήκαμεν, τῷ ἑτέρῳ τἀναντία τούτων ἀγαθὰ πρόσεστιν. καὶ τί δεῖ μακροῦ λόγου; περὶ γὰρ ἀμφοῖν ἱκανῶς εἴρηται.
ΣΩ.καὶ οὕτω δὴ ὁ μῦθος ὅτι πάσχειν προσήκει αὐτῷ, τοῦτο 242aπείσεται· κἀγὼ τὸν ποταμὸν τοῦτον διαβὰς ἀπέρχομαι πρὶν ὑπὸ σοῦ τι μεῖζον ἀναγκασθῆναι.
ΦΑΙ.μήπω γε, ὦ Σώκρατες, πρὶν ἂν τὸ καῦμα παρέλθῃ. ἢ οὐχ ὁρᾷς ὡς σχεδὸν ἤδη μεσημβρία ἵσταται ἡ δὴ καλουμένη σταθερά; ἀλλὰ περιμείναντες καὶ ἅμα περὶ τῶν εἰρημένων διαλεχθέντες, τάχα ἐπειδὰν ἀποψυχῇ ἴμεν.
ΣΩ.θεῖός γʼ εἶ περὶ τοὺς λόγους, ὦ Φαῖδρε, καὶ ἀτεχνῶς θαυμάσιος. οἶμαι γὰρ ἐγὼ τῶν ἐπὶ τοῦ σοῦ βίου γεγονότων 242bλόγων μηδένα πλείους ἢ σὲ πεποιηκέναι γεγενῆσθαι ἤτοι αὐτὸν λέγοντα ἢ ἄλλους ἑνί γέ τῳ τρόπῳ προσαναγκάζοντα —Σιμμίαν Θηβαῖον ἐξαιρῶ λόγου· τῶν δὲ ἄλλων πάμπολυ κρατεῖς—καὶ νῦν αὖ δοκεῖς αἴτιός μοι γεγενῆσθαι λόγῳ τινὶ ῥηθῆναι.
ΦΑΙ.οὐ πόλεμόν γε ἀγγέλλεις. ἀλλὰ πῶς δὴ καὶ τίνι τούτῳ;
ΣΩ.ἡνίκʼ ἔμελλον, ὠγαθέ, τὸν ποταμὸν διαβαίνειν, τὸ δαιμόνιόν τε καὶ τὸ εἰωθὸς σημεῖόν μοι γίγνεσθαι ἐγένετο 242c—ἀεὶ δέ με ἐπίσχει ὃ ἂν μέλλω πράττειν—καί τινα φωνὴν ἔδοξα αὐτόθεν ἀκοῦσαι, ἥ με οὐκ ἐᾷ ἀπιέναι πρὶν ἂν ἀφοσιώσωμαι, ὡς δή τι ἡμαρτηκότα εἰς τὸ θεῖον. εἰμὶ δὴ οὖν μάντις μέν, οὐ πάνυ δὲ σπουδαῖος, ἀλλʼ ὥσπερ οἱ τὰ γράμματα φαῦλοι, ὅσον μὲν ἐμαυτῷ μόνον ἱκανός· σαφῶς οὖν ἤδη μανθάνω τὸ ἁμάρτημα. ὡς δή τοι, ὦ ἑταῖρε, μαντικόν γέ τι καὶ ἡ ψυχή· ἐμὲ γὰρ ἔθραξε μέν τι καὶ πάλαι λέγοντα τὸν λόγον, καί πως ἐδυσωπούμην κατʼ Ἴβυκον, μή τι παρὰ θεοῖς 242dἀμβλακὼν τιμὰν πρὸς ἀνθρώπων ἀμείψω·
Ibycus Frag. 24, Bergk.νῦν δʼ ᾔσθημαι τὸ ἁμάρτημα.
ΦΑΙ.λέγεις δὲ δὴ τί;
ΣΩ.δεινόν, ὦ Φαῖδρε, δεινὸν λόγον αὐτός τε ἐκόμισας ἐμέ τε ἠνάγκασας εἰπεῖν.
ΦΑΙ.πῶς δή;
ΣΩ.εὐήθη καὶ ὑπό τι ἀσεβῆ· οὗ τίς ἂν εἴη δεινότερος;
ΦΑΙ.οὐδείς, εἴ γε σὺ ἀληθῆ λέγεις.
ΣΩ.τί οὖν; τὸν ἔρωτα οὐκ Ἀφροδίτης καὶ θεόν τινα ἡγῇ;
ΦΑΙ.λέγεταί γε δή.
- ἀγαθός, -ή, -όν bueno; καλὸς κἀγαθός: hombre de bien; τὸ ἀγαθόν: el bien 3 terminaciones
- τὸ ἄγαλμα, -ατος estatua (de un dios) n. · 3.ª decl.
- ἄγαμος, -ον soltero, no casado 2 terminaciones
- ἀγανακτέω, aor. ἠγανάκτησα irritarse, indignarse contracto en -έω
- ἀγαπάω amar, estimar; contentarse con contracto en -άω
- ἀγαπητός, -ή, -όν amado, querido; ἀγαπητόν: deseable, con lo que uno se contenta 3 terminaciones
- τὸ ἀγγεῖον, -ου vasija, recipiente n. · 2.ª decl.
- ἀγγέλλω, fut. ἀγγελῶ (ép. ἀγγελέω) anunciar, llevar la noticia en -ω
- ἀγνοέω, aor. ἠγνόησα ignorar, no saber contracto en -έω
- ἡ ἄγνος, -ου sauzgatillo (arbusto, vitex agnus-castus) f. · 2.ª decl.
- αἱ Ἄγραι, -ῶν Agras (demo junto al Iliso, con santuario de Ártemis Agrotera) nombre propio
- ἄγροικος, -ον campesino, rústico 2 terminaciones
- ἀγχίνοος, -ον (át. ἀγχίνους) sagaz, de mente despierta 2 terminaciones
- ἄγω, fut. ἄξω, aor. ἤγαγον llevar, conducir; ἄγε: ¡vamos! en -ω
- ἡ ἀγωγή, -ῆς conducción, impulso; modo de vida, educación f. · 1.ª decl.
- ὁ ἀδελφός, -οῦ hermano m. · 2.ª decl.
- ἄδηλος, -ον oscuro, incierto, invisible 2 terminaciones
- ἀδύνατος, -ον incapaz, impotente; imposible 2 terminaciones
- ἀεί (ép. αἰεί) siempre adverbio
- ἀηδής, -ές desagradable, molesto 2 terminaciones
- ἡ ἀηδία, -ας disgusto, fastidio, cosa desagradable f. · 1.ª decl.
- αἱμύλος, -η, -ον zalamero, astuto, adulador 3 terminaciones
- αἱρέω, aor. εἷλον; med. αἱρέομαι, aor. εἱλόμην med.: elegir en -ω
- αἰσθάνομαι, aor. ᾐσθόμην percibir, darse cuenta deponente
- ἡ αἴσθησις, -εως percepción, sensación f. · 3.ª decl.
- ἡ αἰσχύνη, -ης vergüenza, deshonra f. · 1.ª decl.
- αἰσχύνομαι, aor. ᾐσχύνθην avergonzarse deponente
- αἰτέω, aor. ᾔτησα pedir contracto en -έω
- αἰτιάομαι, aor. ᾐτιασάμην acusar, culpar; alegar como causa deponente contracto
- αἴτιος, -α, -ον causante, responsable 3 terminaciones
- ἄκαιρος, -ον inoportuno, intempestivo 2 terminaciones
- ἡ ἀκμή, -ῆς punta; plenitud, apogeo, sazón f. · 1.ª decl.
- ἡ ἀκοή, -ῆς oído; lo que se oye, noticia f. · 1.ª decl.
- ἀκολουθέω, aor. ἠκολούθησα (+ dat.) seguir, acompañar contracto en -έω
- ἄκοπος, -ον que no fatiga; que quita el cansancio, reparador 2 terminaciones
- ὁ Ἀκουμενός, -οῦ Acúmeno (médico ateniense, padre de Erixímaco) nombre propio
- ἀκούσιος, -ον (jón. ἀεκούσιος) involuntario, forzoso 2 terminaciones
- ἀκούω, fut. ἀκούσομαι, aor. ἤκουσα oír en -ω
- ἀκριβής, -ές exacto, cuidadoso 2 terminaciones
- ἡ ἀλήθεια, -ας verdad f. · 1.ª decl.
- ἀληθής, -ές verdadero 2 terminaciones
- ἁλίσκομαι, fut. ἁλώσομαι, aor. ἑάλων ser capturado, ser sorprendido; ser condenado deponente
- ἀλλά pero, sino conjunción
- ἀλλήλων unos a otros (recíproco) pronombre
- ἄλλος, -η, -ο otro pronombre
- ἀλλότριος, -α, -ον ajeno 3 terminaciones
- ἄλογος, -ον irracional, sin razón; adv. ἀλόγως: sin motivo, irracionalmente 2 terminaciones
- ἅμα a la vez; (+ dat.) junto con adverbio y preposición
- ἀμαθής, -ές ignorante 2 terminaciones
- ἡ ἀμαθία, -ας ignorancia f. · 1.ª decl.
- ἁμαρτάνω, aor. ἥμαρτον errar, pecar en -ω
- τὸ ἁμάρτημα, -ατος falta, delito n. · 3.ª decl.
- ἀμείβω, aor. ἤμειψα cambiar, intercambiar en -ω
- ἀμείνων, ἄμεινον mejor (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
- ἡ ἀμέλεια, -ας negligencia, descuido f. · 1.ª decl.
- ἀμήχανος, -ον sin recursos, impotente; imposible, irremediable 2 terminaciones
- ἄμουσος, -ον ajeno a las Musas, sin gracia 2 terminaciones
- ἀμπλακίσκω, aor. ἤμπλακον (part. ἀμπλακών; poét. ἀμβλακών) errar, faltar (poét.) en -ω
- ἀμφιλαφής, -ές (dór. ἀμφιλαής) frondoso, espeso 2 terminaciones
- ἀμφότερος, -α, -ον ambos, uno y otro 3 terminaciones
- ἄμφω ambos pronombre
- ἁμῶς de algún modo; ἁμῶς γέ πως: de una u otra manera adverbio
- ἄν partícula modal (potencial, irreal, eventual) partícula
- ἀναγιγνώσκω, aor. ἀνέγνων leer; reconocer en -ω
- ἀναγκάζω, aor. ἠνάγκασα obligar, forzar en -ω
- ἀναγκαῖος, -α, -ον necesario 3 terminaciones
- ἡ ἀνάγκη, -ης necesidad, fuerza f. · 1.ª decl.
- τὸ ἀνάθημα, -ατος ofrenda n. · 3.ª decl.
- ἀναιρέω, aor. ἀνεῖλον matar, eliminar; levantar en -ω
- ὁ Ἀνακρέων, -οντος Anacreonte (poeta lírico de Teos) nombre propio
- ἄνανδρος, -ον cobarde, afeminado 2 terminaciones
- ἀναπετάννυμι, pf. pas. ἀναπέπταμαι desplegar, abrir de par en par; pf. pas.: estar abierto, expuesto en -μι
- ἀνάρπαστος, -ον arrebatado, raptado 2 terminaciones
- ἀνατίθημι, fut. ἀναθήσω consagrar, dedicar (una ofrenda) en -μι
- ἀναφέρω, fut. ἀνοίσω remitir, atribuir en -ω
- ἀνδρεῖος, -α, -ον valiente, varonil 3 terminaciones
- ἀνεκτός, -όν soportable 2 terminaciones
- ἄνευ (+ gen.) sin preposición
- ἀνευρίσκω, aor. ἀνηῦρον descubrir, encontrar en -ω
- ἀνέχω, aor. ἀνέσχον (ép. ἀνεσχέθον) levantar; ἀνεσχέθομεν: sostuvimos, aguantamos en -ω
- ὁ ἀνήρ, ἀνδρός hombre, varón; marido m. · 3.ª decl.
- ἡ ἄνθη, -ης floración, plena flor f. · 1.ª decl.
- ὁ ἄνθρωπος, -ου hombre, ser humano m. · 2.ª decl.
- ἀνιαρός, -ά, -όν penoso, molesto, que causa pena 3 terminaciones
- ἀνόητος, -ον insensato, necio 2 terminaciones
- ἡ ἀνομοιότης, -ητος desemejanza, diferencia f. · 3.ª decl.
- ἀνταποδίδωμι devolver a cambio, corresponder en -μι
- ἀντί (+ gen.) en lugar de, a cambio de preposición
- ἀντιτείνω resistir, oponerse en -ω
- ἀνυπόδητος, -ον descalzo 2 terminaciones
- ἡ ἀξία, -ας valor, mérito; lo merecido f. · 1.ª decl.
- ἄξιος, -α, -ον digno 3 terminaciones
- ἀξιόω, aor. ἠξίωσα considerar digno; pedir, reclamar contracto en -όω
- ἄοικος, -ον sin casa, sin hogar 2 terminaciones
- ἀπαγορεύω prohibir en -ω
- ἄπαις, -αιδος sin hijos 2 terminaciones
- ἀπαιτέω, aor. ἀπῄτησα reclamar, pedir la devolución contracto en -έω
- ἀπαλλάττω, aor. pas. ἀπηλλάγην apartar, librar; pas.: irse, marcharse en -ω
- ἁπαλός, -ή, -όν tierno, blando 3 terminaciones
- ἀπαντάω, aor. ἀπήντησα (+ dat.) encontrarse con contracto en -άω
- ἅπαξ una vez adverbio
- ἅπας, ἅπασα, ἅπαν todo, todo entero 3 terminaciones
- ἄπειμι (εἶμι), impf. ἀπῇα irse, marcharse en -μι
- ἀπείργω apartar, impedir en -ω
- ἄπειρος, -ον (+ gen.) inexperto 2 terminaciones
- ἀπεργάζομαι producir, llevar a cabo, convertir en deponente
- ἀπέρχομαι, aor. ἀπῆλθον marcharse deponente
- ἀπεχθάνομαι, aor. ἀπηχθόμην (+ dat.) hacerse odioso a deponente
- ἀπέχω, aor. ἀπέσχον distar, estar lejos en -ω
- ἀπιστέω desconfiar, no creer contracto en -έω
- ἄπιστος, -ον increíble; desleal 2 terminaciones
- ἁπλοῦς, -ῆ, -οῦν simple, sencillo; ἁπλῶς: simplemente 3 terminaciones
- ἀπό (+ gen.) de, desde preposición
- ἀποβλέπω mirar atentamente (εἰς / πρός), fijar la vista en en -ω
- ἀποδημέω, aor. ἀπεδήμησα irse de viaje, emigrar contracto en -έω
- ἀποδίδωμι, aor. ἀπέδωκα devolver, entregar en -μι
- ἀπολαύω, aor. ἀπέλαυσα (+ gen.) disfrutar de en -ω
- ἀπολείπω, aor. ἀπέλιπον abandonar, dejar en -ω
- ἀπόλλυμι, aor. ἀπώλεσα, perf. ἀπόλωλα perder, destruir; med. y perf.: perecer, estar perdido en -μι
- ἀπομνημονεύω, fut. ἀπομνημονεύσω recordar, repetir de memoria en -ω
- ἀποπαύω hacer cesar; med.: cesar, desistir en -ω
- ἄπορος, -ον sin recursos, pobre; difícil, sin salida 2 terminaciones
- ἀποστερέω, pf. ἀπεστέρηκα privar, despojar (de: gen.) en -ω
- ἀποτορνεύω, pf. pas. ἀποτετόρνευμαι tornear, redondear, pulir (cada palabra) en -ω
- ἀποτρέπω desviar, disuadir; med.: apartarse, evitar en -ω
- ἀποψύχω dejar de respirar, desmayarse; enfriar; (del día) refrescar en -ω
- ἅπτω, aor. ἧψα; med. ἅπτομαι atar; med. (+ gen.): tocar, emprender en -ω
- ἄρα entonces, por tanto partícula
- ἆρα ¿acaso? (interrogativa) partícula
- ἀραρότως firmemente, sólidamente (de ἀραρίσκω) adverbio
- ἄρειος, -α, -ον (ép. ἀρήιος) guerrero, de Ares 3 terminaciones
- ἡ ἀρετή, -ῆς virtud, excelencia f. · 1.ª decl.
- ἀριστερός, -ά, -όν izquierdo; ἐν ἀριστερᾷ: a la izquierda 3 terminaciones
- ἄριστος, -η, -ον el mejor (superl. de ἀγαθός) 3 terminaciones
- ὁ/ἡ ἀρνός (gen.; sin nom.), ac. pl. ἄρνας cordero m./f. · 3.ª decl.
- ἁρπάζω, aor. ἥρπασα arrebatar, raptar en -ω
- ἡ ἀρχή, -ῆς principio; mando, cargo, provincia f. · 1.ª decl.
- ἄρχω, aor. ἦρξα; med. ἄρχομαι (+ gen.) mandar; med.: empezar en -ω
- ἀσεβής, -ές impío 2 terminaciones
- ἀστεῖος, -α, -ον urbano, ingenioso, fino 3 terminaciones
- τὸ ἄστυ, -εως ciudad n. · 3.ª decl.
- ἡ ἀσχολία, -ας ocupación, falta de tiempo f. · 1.ª decl.
- ἀτάρ (ép. αὐτάρ) pero, y además, entonces conjunción
- ἅτε (+ part.) puesto que, como partícula
- ἀτεχνῶς sencillamente, totalmente adverbio
- ἡ ἀτοπία, -ας rareza, carácter extraordinario f. · 1.ª decl.
- ἄτοπος, -ον extraño, insólito, absurdo; anómalo, malsano 2 terminaciones
- ἄττα (át. = τινά) algunas cosas, unas cuantas pronombre
- ἡ Ἀττική, -ῆς el Ática nombre propio
- ἄτυφος, -ον sin humos, sencillo, modesto 2 terminaciones
- ἀτυχέω ser desgraciado, fracasar en -ω
- αὖ a su vez, de nuevo adverbio
- αὖθις de nuevo, otra vez adverbio
- αὐτίκα al punto, enseguida adverbio
- αὐτός, -ή, -ό él; mismo; ὁ αὐτός: el mismo pronombre
- αὐτοσχεδιάζω improvisar, hablar sin preparación en -ω
- αὔτως así, de este modo; en vano adverbio
- ἀφίημι, aor. ἀφῆκα soltar, dejar, renunciar a en -μι
- ἀφικνέομαι, aor. ἀφικόμην llegar deponente contracto
- ἀφοσιόω purificar; med.: cumplir un deber religioso contracto en -όω
- ἡ Ἀφροδίτη, -ης Afrodita nombre propio
- ἄφρων, -ον insensato, necio 2 terminaciones
- ὁ Ἀχελῷος, -ου el Aqueloo (río) nombre propio
- βαβαί ¡vaya!, ¡caramba! (sorpresa) interjección
- βαδίζω, aor. ἐβάδισα caminar, ir en -ω
- βαρύς, -εῖα, -ύ pesado, grave 3 terminaciones
- βέλτιστος, -η, -ον el mejor (superl. de ἀγαθός); ὦ βέλτιστε: buen amigo 3 terminaciones
- βελτίων, βέλτιον mejor (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
- ἡ βία, -ας fuerza, violencia f. · 1.ª decl.
- τὸ βιβλίον, -ου libro n. · 2.ª decl.
- ὁ βίος, -ου vida; medios de vida, hacienda m. · 2.ª decl.
- βλαβερός, -ά, -όν dañino, perjudicial 3 terminaciones
- τὸ βλάβος, -ους (át. ἡ βλάβη) daño n. · 3.ª decl.
- βλέπω, aor. ἔβλεψα mirar, ver en -ω
- Βορέας (ép. Βορέης), -ου Bóreas (viento del norte) nombre propio
- βουλεύω, aor. ἐβούλευσα; med. βουλεύομαι deliberar; med.: decidir, tramar en -ω
- ἡ βουλή, -ῆς consejo, plan, designio f. · 1.ª decl.
- βούλομαι, aor. ἐβουλήθην querer deponente
- βραδύς, -εῖα, -ύ lento 3 terminaciones
- βρέχω mojar, regar en -ω
- ὁ βωμός, -οῦ altar m. · 2.ª decl.
- γάνυμαι alegrarse, regocijarse deponente
- γάρ pues, porque partícula
- ἡ γαστριμαργία, -ας glotonería f. · 1.ª decl.
- γε al menos, por cierto (enfática) partícula
- γέλοιος, -α, -ον ridículo, gracioso 3 terminaciones
- γενναῖος, -α, -ον noble, generoso; (irón.) ¡qué bien!, ¡excelente! 3 terminaciones
- τὸ γένος, -ους linaje, estirpe, raza n. · 3.ª decl.
- γίγνομαι (γίνομαι), fut. γενήσομαι, aor. ἐγενόμην, perf. γέγονα llegar a ser, nacer, suceder deponente
- γιγνώσκω (γινώσκω), fut. γνώσομαι, aor. ἔγνων conocer; (+ inf.) decidir en -ω
- γλυκύς, -εῖα, -ύ (ép. comp. γλυκερώτερος) dulce 3 terminaciones
- ἡ Γοργώ, -οῦς; pl. αἱ Γοργόνες, -ων Gorgona, las Gorgonas nombre propio
- γοῦν al menos, en todo caso partícula
- τὸ γράμμα, -ατος letra; pl.: inscripción, escrito n. · 3.ª decl.
- γράφω, aor. ἔγραψα escribir; pintar en -ω
- ἡ γυνή, γυναικός mujer, esposa f. · 3.ª decl.
- δαιμόνιος, -α, -ον divino, prodigioso; ὦ δαιμόνιε: ¡amigo mío!, ¡hombre admirable!; adv. δαιμονίως: maravillosamente 3 terminaciones
- ὁ δαίμων, -ονος divinidad, genio m. · 3.ª decl.
- ἡ δαπάνη, -ης gasto, dispendio f. · 1.ª decl.
- δέ y, pero (correlativa de μέν) partícula
- ἡ δέησις, -εως súplica, petición f. · 3.ª decl.
- δεῖ, fut. δεήσει, impf. ἔδει es necesario, hay que (impersonal) impersonal
- δείδω, aor. ἔδεισα, perf. δέδοικα temer en -ω
- δείκνυμι, aor. ἔδειξα mostrar en -μι
- δειλός, -ή, -όν miserable, desdichado 3 terminaciones
- δεινός, -ή, -όν terrible; hábil 3 terminaciones
- Δελφικός, -ή, -όν délfico, de Delfos 3 terminaciones
- οἱ Δελφοί, -ῶν Delfos nombre propio
- τὸ δένδρον, -ου (ép. δένδρεον) árbol n. · 2.ª decl.
- δέομαι, aor. ἐδεήθην (+ gen.) necesitar; pedir, rogar deponente contracto
- τὸ δέος, -ους temor n. · 3.ª decl.
- δεῦρο aquí, hacia aquí adverbio
- δέχομαι, aor. ἐδεξάμην preferir, aceptar deponente
- δέω, aor. ἔδησα atar contracto en -έω
- δή pues bien, precisamente (enfática) partícula
- δῆλος, -η, -ον claro, evidente 3 terminaciones
- δημωφελής, -ές útil al pueblo, de provecho público 2 terminaciones
- δῆτα ciertamente, por supuesto partícula
- διά (+ gen.) a través de, por medio de; (+ ac.) a causa de preposición
- διαβαίνω cruzar, atravesar en -ω
- ἡ διάθεσις, -εως disposición, estado; composición (de un discurso) f. · 3.ª decl.
- ἡ δίαιτα, -ης modo de vida, régimen f. · 1.ª decl.
- διάκειμαι estar en cierta disposición, hallarse deponente
- ὁ διακωλυτής, -οῦ el que impide, estorbo m. · 1.ª decl.
- διαλέγομαι, aor. διελέχθην (+ dat.) conversar deponente
- διανοέομαι, aor. διενοήθην pensar, proponerse deponente contracto
- ἡ διάνοια, -ας pensamiento, intención, mente f. · 1.ª decl.
- διαπορέω estar en duda, no saber qué hacer en -ω
- διαπράττομαι, aor. διεπραξάμην llevar a cabo, conseguir deponente
- διατίθημι, aor. διέθηκα disponer; organizar; pas.: quedar en cierta disposición en -μι
- διατρέχω, aor. διέδραμον (dór. διαθρέξας) recorrer corriendo en -ω
- ἡ διατριβή, -ῆς pasatiempo, ocupación; manera de pasar el tiempo f. · 1.ª decl.
- διατρίβω pasar el tiempo, entretenerse en -ω
- διαφανής, -ές transparente, diáfano 2 terminaciones
- διαφέρω, aor. διήνεγκον (+ gen.) diferenciarse de en -ω
- ἡ διαφορά, -ᾶς diferencia; desacuerdo, disputa f. · 1.ª decl.
- διδάσκω, aor. ἐδίδαξα enseñar en -ω
- δίδωμι, fut. δώσω, aor. ἔδωκα dar en -μι
- δίειμι (de εἶμι) recorrer, exponer de principio a fin en -μι
- ὁ διθύραμβος, -ου ditirambo m. · 2.ª decl.
- ἡ δίκη, -ης juicio, sentencia; pena f. · 1.ª decl.
- διομολογέω convenir, ponerse de acuerdo contracto en -έω
- διόπερ precisamente por eso conjunción
- δίς dos veces adverbio
- διώκω, aor. ἐδίωξα perseguir en -ω
- δοκέω, aor. ἔδοξα parecer; creer contracto en -έω
- ἡ δόξα, -ης opinión; fama, gloria f. · 1.ª decl.
- δουλεύω, aor. ἐδούλευσα (+ dat.) servir, ser esclavo en -ω
- δράω, aor. ἔδρασα hacer, obrar contracto en -άω
- ὁ δρόμος, -ου carrera m. · 2.ª decl.
- δύναμαι, aor. ἐδυνήθην poder deponente
- ἡ δύναμις, -εως fuerza; tropas f. · 3.ª decl.
- δυναστεύω tener el poder, dominar en -ω
- δυνατός, -ή, -όν posible; capaz 3 terminaciones
- δύο dos numeral
- δύσκολος, -ον difícil de contentar, malhumorado 2 terminaciones
- δυστυχέω ser desgraciado, tener mala suerte en -ω
- δυσωπέω avergonzar; med./pas.: sentir reparo, avergonzarse contracto en -έω
- ἐάν (ἄν, ἤν; κἄν = καὶ ἐάν) si (+ subj.) conjunción
- ἐατέος, -α, -ον que hay que dejar (de ἐάω) 3 terminaciones
- ἑαυτοῦ, -ῆς, -οῦ de sí mismo (reflexivo) pronombre
- ἐάω, aor. εἴασα dejar, permitir; χαίρειν ἐᾶν: mandar a paseo contracto en -άω
- ἐγγυμνάζω ejercitar en; med.: ejercitarse con en -ω
- ἐγκαλύπτω cubrir; med.: cubrirse (la cabeza), taparse en -ω
- ἐγκωμιάζω elogiar, ensalzar en -ω
- ἐγώ, ἐμοῦ / μου; pl. ἡμεῖς yo; nosotros pronombre
- ἡ ἐδωδή, -ῆς comida, alimento f. · 1.ª decl.
- ἐθέλω (θέλω), aor. ἠθέλησα querer en -ω
- εἰ si conjunción
- τὸ εἶδος, -ους aspecto, belleza n. · 3.ª decl.
- εἶεν bien, sea interjección
- εἴθε ojalá partícula
- εἰκός, -ότος (part. de ἔοικα) verosímil, razonable; εἰκότως: con razón 2 terminaciones
- ἡ εἰκών, -όνος imagen f. · 3.ª decl.
- εἰμί, fut. ἔσομαι, impf. ἦν ser, estar, existir en -μι
- εἶμι, impf. ᾖα, inf. ἰέναι, part. ἰών ir (en ático, futuro de ἔρχομαι) en -μι
- εἴργω apartar, impedir, mantener alejado en -ω
- εἰς (ἐς) (+ ac.) a, hacia, hasta preposición
- εἷς, μία, ἕν uno numeral
- εἶτα luego, después; ¿y entonces? adverbio
- εἴτε... εἴτε ya... ya, sea... sea conjunción
- εἴωθα (perf.) soler, tener costumbre perfecto-presente
- ἐκ, ἐξ (+ gen.) de, desde, fuera de preposición
- ἕκαστος, -η, -ον cada uno pronombre
- ἐκεῖ allí adverbio
- ἐκεῖθεν de allí, desde allí adverbio
- ἐκεῖνος, -η, -ο aquel pronombre
- ἐκκρούω, pf. ἐκκέκρουκα hacer salir a golpes; desbaratar, frustrar en -ω
- ἡ ἔκλεξις, -εως elección, selección f. · 3.ª decl.
- ἐκμανθάνω, aor. ἐξέμαθον aprender a fondo, aprender de memoria en -ω
- ἑκούσιος, -α, -ον voluntario 3 terminaciones
- ἐκπλήττω, aor. pas. ἐξεπλάγην asustar; pas.: quedarse aterrado en -ω
- ἐκπρεπής, -ές destacado, insigne, magnífico 2 terminaciones
- ἐκτίνω pagar, saldar (una deuda o pena) en -ω
- ἐκτός fuera; fuera de (+ gen.) adverbio
- ἐκτρέπω, aor. med. ἐξετραπόμην desviar; med.: desviarse, apartarse del camino en -ω
- ἑκών, -οῦσα, -όν de buen grado, voluntariamente 3 terminaciones
- ἐλάττων, ἔλαττον (ἐλάσσων) menor; ἐλάττω (adv.): menos 2 terminaciones
- ἐλαύνω, aor. ἤλασα conducir, llevar (el ganado); empujar; remar en -ω
- ἐλάχιστος, -η, -ον mínimo, el más pequeño 3 terminaciones
- ἐλεέω, aor. ἠλέησα compadecer, tener piedad contracto en -έω
- ἕλκω arrastrar, tirar de en -ω
- ὁ Ἕλλην, -ηνος griego nombre propio
- ἡ ἐλπίς, -ίδος esperanza f. · 3.ª decl.
- ἐμαυτοῦ, -ῆς de mí mismo (reflexivo) pronombre
- ἐμμελετάω ejercitarse en, practicar con contracto en -άω
- ἐμός, -ή, -όν mío 3 terminaciones
- ἐμπεδόω confirmar, mantener firme contracto en -όω
- ἔμπειρος, -ον experto 2 terminaciones
- ἔμφυτος, -ον innato, natural 2 terminaciones
- ἐν (+ dat.) en preposición
- ἐναντίος, -α, -ον contrario; enfrente 3 terminaciones
- ἐνδίδωμι entregar; provocar en -μι
- ἔνειμι (εἰμί), impf. ép. ἐνέην estar dentro en -μι
- ἕνεκα (+ gen., pospuesta) por causa de, por preposición
- ἐνθένδε de aquí adverbio
- ἐνθουσιάζω estar inspirado, poseído por un dios en -ω
- ἐνθυμέομαι, aor. ἐνεθυμήθην reflexionar deponente contracto
- ἐννέα nueve numeral
- ἐννοέω, aor. ἐνενόησα comprender, darse cuenta contracto en -έω
- ἐντεῦθεν desde aquí, a partir de entonces adverbio
- ἐξαγγέλλω, fut. ἐξαγγελῶ anunciar, divulgar, contar en -ω
- ἐξαιρέω, aor. ἐξεῖλον sacar en -ω
- ἔξειμι (εἶμι) salir en -μι
- ἐξελέγχω refutar por completo en -ω
- ἐξεπίσταμαι saber bien deponente
- ἡ ἕξις, -εως estado, disposición, hábito f. · 3.ª decl.
- ἡ ἔξοδος, -ου salida f. · 2.ª decl.
- ἔξω fuera; (+ gen.) fuera de adverbio y preposición
- ἔοικα (perf.); εἰκός parecer; τὸ εἰκός: lo probable perfecto-presente
- ἐπαινέω, aor. ἐπῄνεσα elogiar contracto en -έω
- ὁ ἔπαινος, -ου elogio m. · 2.ª decl.
- ἐπαίρω levantar; incitar en -ω
- ἐπαισχής, -ές vergonzoso 2 terminaciones
- ἐπαΐω entender de, ser entendido en en -ω
- ἐπαναλαμβάνω volver a tomar, repetir en -ω
- ἐπανορθόω enderezar, corregir contracto en -όω
- ἐπάξιος, -α, -ον digno, merecido 3 terminaciones
- ἐπεί cuando, después de que; puesto que conjunción
- ἐπειδή (ἐπειδάν + subj.) cuando, después de que; puesto que conjunción
- ἔπειτα después, luego adverbio
- ἐπί (+ gen.) sobre, en; (+ dat.) sobre, en poder de; (+ ac.) hacia, contra preposición
- ἐπιδείκνυμι, aor. ἐπέδειξα mostrar, exhibir en -μι
- ἐπιθεάζω invocar a los dioses, conjurar en -ω
- ἐπιθυμέω, aor. ἐπεθύμησα desear contracto en -έω
- ἡ ἐπιθυμία, -ας deseo f. · 1.ª decl.
- ὁ Ἐπικράτης, -ους Epícrates (político ateniense) nombre propio
- ἐπίκτητος, -ον adquirido (frente a innato) 2 terminaciones
- ἐπιλαμβάνω coger, atacar, sobrevenir en -ω
- ἐπιλανθάνομαι, aor. ἐπελαθόμην (+ gen.) olvidarse de deponente
- ἐπιμίγνυμι, aor. ἐπέμειξα mezclar con, añadir en -μι
- ἐπίπονος, -ον penoso, fatigoso 2 terminaciones
- ἐπιρρέω afluir, fluir encima en -ω
- ἐπισκοπέω vigilar, observar contracto en -έω
- ἐπίσταμαι, impf. ἠπιστάμην saber, conocer deponente
- ἐπίσχω detener; intr.: detenerse, esperar en -ω
- ἐπιτερπής, -ές agradable, deleitoso 2 terminaciones
- ἐπιτήδειος, -α, -ον οἱ ἐπιτήδειοι: los amigos, allegados 3 terminaciones
- τὸ ἐπιτήδευμα, -ατος ocupación, costumbre, práctica n. · 3.ª decl.
- ἐπιτηδεύω ocuparse en, practicar en -ω
- ἐπιτιμάω censurar, reprochar contracto en -άω
- ὁ ἐπιτιμητής, -οῦ censor, crítico; castigador m. · 1.ª decl.
- ἡ ἐπιτροπεία, -ας tutela f. · 1.ª decl.
- ὁ ἐπίτροπος, -ου tutor, administrador m. · 2.ª decl.
- ἐπιτύφομαι, pf. ἐπιτέθυμμαι arder, inflamarse; pf.: ser presa de la vanidad, estar envanecido deponente
- ἐπιχειρέω, aor. ἐπεχείρησα intentar, emprender en -ω
- ἐπιχώριος, -α, -ον del país, local 3 terminaciones
- ἕπομαι (+ dat.) seguir, acompañar deponente
- ἐπονομάζω dar nombre, llamar en -ω
- τὸ ἔπος, -ους ὡς ἔπος εἰπεῖν: por así decir n. · 3.ª decl.
- ἡ ἐπωνυμία, -ας sobrenombre f. · 1.ª decl.
- ὁ ἐραστής, -οῦ amante, enamorado m. · 1.ª decl.
- ἐράω, aor. ἠράσθην (+ gen.) amar, enamorarse de contracto en -άω
- τὸ ἔργον, -ου obra, hecho, trabajo n. · 2.ª decl.
- ἐρεσχηλέω bromear, tomar el pelo contracto en -έω
- ἡ ἐρημία, -ας soledad, lugar solitario f. · 1.ª decl.
- ἔρομαι (aor. ἠρόμην) preguntar deponente
- ἐρρωμένος, -η, -ον (pf. pas. de ῥώννυμι) vigoroso, fuerte; adv. ἐρρωμένως: con fuerza, vigorosamente 3 terminaciones
- ἔρχομαι, fut. εἶμι / ἐλεύσομαι, aor. ἦλθον ir, venir deponente
- ὁ ἔρως, -ωτος amor; Ἔρως: Eros m. · 3.ª decl.
- ἐρωτάω, aor. ἠρώτησα preguntar contracto en -άω
- ἐρωτικός, -ή, -όν amoroso 3 terminaciones
- ἑστιάω, aor. εἱστίασα agasajar, dar un banquete contracto en -άω
- ἔσχατος, -η, -ον último, extremo 3 terminaciones
- ἡ ἑταίρα, -ας (jon. ἑταίρη) compañera, amiga f. · 1.ª decl.
- ὁ ἑταῖρος, -ου compañero, amigo m. · 2.ª decl.
- ἕτερος, -α, -ον (θάτερον = τὸ ἕτερον) el otro (de dos), otro pronombre
- ἔτι todavía, aún adverbio
- ἕτοιμος, -η, -ον dispuesto, preparado 3 terminaciones
- τὸ ἔτος, -ους año n. · 3.ª decl.
- εὖ bien; εὖ ποιεῖν: hacer bien a adverbio
- εὐάλωτος, -ον fácil de capturar, fácil presa 2 terminaciones
- εὐήθης, -ες ingenuo, simple, necio 2 terminaciones
- εὐλαβέομαι tener cuidado, guardarse de deponente contracto
- εὐμεταχείριστος, -ον fácil de manejar 2 terminaciones
- ἡ εὔνοια, -ας benevolencia, buena disposición f. · 1.ª decl.
- εὔνοος, -ον (át. εὔνους) benévolo, bien dispuesto 2 terminaciones
- εὔπνοος, -ον (át. εὔπνους) bien aireado, de aire fresco 2 terminaciones
- εὐπορέω tener recursos, abundar; encontrar salida o recursos, tener facilidad (para hablar) en -ω
- ἡ εὕρεσις, -εως hallazgo, invención f. · 3.ª decl.
- εὑρίσκω, aor. εὗρον, aor. pas. εὑρέθην encontrar en -ω
- ἡ εὔροια, -ας curso fácil, fluidez f. · 1.ª decl.
- εὐτυχέω tener suerte, prosperar en -ω
- εὐτυχής, -ές afortunado, feliz 2 terminaciones
- εὔχομαι rogar, suplicar; jactarse, proclamarse deponente
- εὐώδης, -ες fragante, perfumado 2 terminaciones
- ἐφεξῆς a continuación, por orden adverbio
- ἐφίημι; med. ἐφίεμαι lanzar; med. (+ gen.): aspirar a en -μι
- ἡ ἔχθρα, -ας enemistad, odio f. · 1.ª decl.
- ὁ ἐχθρός, -οῦ enemigo m. · 2.ª decl.
- ἔχω, fut. ἕξω, aor. ἔσχον, impf. εἶχον tener; (+ adv.) estar; (+ inf.) poder en -ω
- ἑωθινός, -ή, -όν matinal; ἐξ ἑωθινοῦ: desde el amanecer 3 terminaciones
- ὁ Ζεύς, Διός Zeus nombre propio
- ζηλόω tener envidia, ser celoso contracto en -όω
- ζητέω, aor. ἐζήτησα buscar contracto en -έω
- τὸ ζῷον, -ου animal, ser vivo n. · 2.ª decl.
- ἤ o; que (tras comparativo) conjunción
- ἦ en verdad; ¿acaso?; ἦ μήν: sin duda (en juramentos) partícula
- ἡγέομαι, aor. ἡγησάμην guiar, ir delante; considerar, creer deponente contracto
- ἤδη ya adverbio
- ἥδομαι, aor. ἥσθην (+ dat.) alegrarse, complacerse deponente
- ἡ ἡδονή, -ῆς placer f. · 1.ª decl.
- ἡδύς, -εῖα, -ύ (comp. ἡδίων, sup. ἥδιστος) dulce, agradable 3 terminaciones
- ἥκω, fut. ἥξω haber llegado, estar aquí en -ω
- ἧλιξ, -ικος de la misma edad; sust.: coetáneo 2 terminaciones
- ὁ ἥλιος, -ου sol m. · 2.ª decl.
- ἡ ἡμέρα, -ας día f. · 1.ª decl.
- ἥμερος, -ον manso, domesticado, civilizado 2 terminaciones
- ἡνίκα (dór. ἁνίκα) cuando adverbio
- ἡ Ἥρα, -ας Hera nombre propio
- ἠρέμα tranquilamente, suavemente; un poco, ligeramente adverbio
- ὁ Ἡρόδικος, -ου Heródico (médico y maestro de gimnasia) nombre propio
- ἡ ἡσυχία, -ας (jón. -ίη) ἡσυχίαν ἄγειν: estarse quieto f. · 1.ª decl.
- ἤτοι o bien; ciertamente conjunción
- ἡττάομαι ser vencido deponente contracto
- ἥττων, ἧττον (ἥσσων) ἧττον (adv.): menos 2 terminaciones
- ὁ θαλλός, -οῦ rama verde, retoño m. · 2.ª decl.
- θαρσέω tener valor, confiar contracto en -έω
- θαυμάζω, aor. ἐθαύμασα admirar, asombrarse en -ω
- θαυμάσιος, -α, -ον admirable, maravilloso; ὦ θαυμάσιε: ¡mi admirable amigo! 3 terminaciones
- θεῖος, -α, -ον divino; τὸ θεῖον: la divinidad 3 terminaciones
- ὁ θεός, -οῦ dios m. · 2.ª decl.
- ἡ θεραπεία, -ας cuidado, atención; tratamiento médico f. · 1.ª decl.
- θεραπεύω, aor. ἐθεράπευσα cuidar, atender en -ω
- θερινός, -ή, -όν de verano, estival 3 terminaciones
- Θηβαῖος, -α, -ον tebano 3 terminaciones
- τὸ θηρίον, -ου animal, fiera n. · 2.ª decl.
- ἡ θοίνη, -ης banquete, festín f. · 1.ª decl.
- θράσσω, aor. ἔθραξα perturbar, inquietar en -ω
- τὸ θρέμμα, -ατος criatura, animal de cría, ganado n. · 3.ª decl.
- θρύπτω desmenuzar; med.: hacerse el melindroso, hacerse de rogar en -ω
- ἡ θύρα, -ας (jón. θύρη) puerta f. · 1.ª decl.
- ὁ Ἴβυκος, -ου Íbico (poeta lírico de Regio) nombre propio
- ἡ ἰδέα, -ας forma, aspecto; clase f. · 1.ª decl.
- ἴδιος, -α, -ον propio; τὰ ἴδια: lo suyo, su casa 3 terminaciones
- ὁ ἰδιώτης, -ου particular, ciudadano corriente m. · 1.ª decl.
- ὁ ἱδρώς, -ῶτος sudor m. · 3.ª decl.
- ἱερός, -ά, -όν (ép. ἱρός) sagrado; τὰ ἱερά: los sacrificios 3 terminaciones
- ἵημι, aor. ἧκα lanzar, arrojar, emitir en -μι
- ἱκανός, -ή, -όν capaz, suficiente 3 terminaciones
- ὁ Ἰλισός, -οῦ Iliso (río de Atenas) nombre propio
- τὸ ἱμάτιον, -ου manto; pl.: ropa n. · 2.ª decl.
- ἵνα para que (+ subj.) conjunción
- ὁ ἱπποκένταυρος, -ου hipocentauro, centauro m. · 2.ª decl.
- ἰσομέτρητος, -ον de igual medida, del mismo tamaño 2 terminaciones
- ἴσος, -η, -ον ἐξ ἴσου: en pie de igualdad 3 terminaciones
- ἡ ἰσότης, -ητος igualdad f. · 3.ª decl.
- ἰσόω igualar; pas.: equipararse contracto en -όω
- ἵστημι, aor. ἔστησα / ἔστην, perf. ἕστηκα colocar; intr.: colocarse, estar de pie en -μι
- ἰσχυρός, -ά, -όν fuerte, intenso 3 terminaciones
- καθαρός, -ά, -όν puro, limpio; claro, transparente (del agua) 3 terminaciones
- κάθημαι estar sentado deponente
- καθιζάνω, fut. καθιζήσομαι sentarse en -ω
- καθίζω sentar; sentarse en -ω
- καθίστημι, aor. κατέστησα / κατέστην establecer, nombrar; intr.: establecerse en -μι
- καί y; también, incluso conjunción
- ὁ καιρός, -οῦ ocasión, momento oportuno m. · 2.ª decl.
- καίτοι y sin embargo, ahora bien partícula
- κακός, -ή, -όν malo; κακὰ ἐργάζεσθαι: hacer daño 3 terminaciones
- καλέω, aor. ἐκάλεσα, aor. pas. ἐκλήθην llamar contracto en -έω
- τὸ κάλλος, -ους belleza n. · 3.ª decl.
- καλλωπίζω; med. καλλωπίζομαι med.: ufanarse, presumir en -ω
- καλός, -ή, -όν (sup. κάλλιστος) hermoso, bueno 3 terminaciones
- ὁ καρπός, -οῦ fruto m. · 2.ª decl.
- καρπόω dar fruto; med.: recoger el fruto, disfrutar de contracto en -όω
- κατά (+ gen.) contra, hacia abajo; (+ ac.) por, según, a lo largo de preposición
- ἡ καταγωγή, -ῆς albergue, lugar de descanso f. · 1.ª decl.
- κατάκειμαι estar echado, tumbado deponente
- κατακλίνω acostar; pas.: recostarse (a la mesa) en -ω
- κατακορέω saciar, hartar en -ω
- καταλείπω, aor. κατέλιπον dejar, abandonar en -ω
- καταφρονέω, aor. κατεφρόνησα (+ gen.) despreciar contracto en -έω
- κατέχω retener; pas.: estar dominado por en -ω
- κάτωθεν desde abajo adverbio
- τὸ καῦμα, -ατος calor ardiente n. · 3.ª decl.
- καχυπότοπος, -ον suspicaz, receloso 2 terminaciones
- κελεύω, aor. ἐκέλευσα ordenar, mandar en -ω
- τὸ κεφάλαιον, -ου lo principal, punto capital; ἐν κεφαλαίοις: en resumen n. · 2.ª decl.
- ἡ κεφαλή, -ῆς cabeza f. · 1.ª decl.
- ὁ Κέφαλος, -ου Céfalo (padre de Lisias y Polemarco) nombre propio
- κοινός, -ή, -όν τὸ κοινόν: la comunidad, el Estado 3 terminaciones
- ὁ κοινωνός, -οῦ compañero, partícipe, socio m. · 2.ª decl.
- ὁ κόλαξ, -ακος adulador m. · 3.ª decl.
- κομίζω, fut. κομιῶ, aor. ἐκόμισα traer, llevar en -ω
- κομψεύω, pf. pas. κεκόμψευμαι refinar, hablar con ingenio; pas.: estar ingeniosamente hecho en -ω
- κομψός, -ή, -όν elegante, refinado, ingenioso; agradable, encantador 3 terminaciones
- ἡ κόρη, -ης muchacha f. · 1.ª decl.
- κοσμέω, aor. pas. ἐκοσμήθην ordenar; pas.: formarse contracto en -έω
- ὁ κόσμος, -ου mundo; orden m. · 2.ª decl.
- ὁ κοῦρος, -ου (dór. κῶρος) muchacho, joven m. · 2.ª decl.
- κρατέω, aor. ἐκράτησα (+ gen.) dominar, ser dueño de contracto en -έω
- κράτιστος, -η, -ον el más fuerte, el mejor 3 terminaciones
- τὸ κράτος, -εος fuerza, poder n. · 3.ª decl.
- κρείττων, -ον (κρείσσων) mejor, superior (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
- κρίνω, aor. ἔκρινα juzgar, decidir en -ω
- κτάομαι, aor. ἐκτησάμην, perf. κέκτημαι adquirir; perf.: poseer deponente contracto
- τὸ κτῆμα, -ατος bien, posesión n. · 3.ª decl.
- ἡ κτῆσις, -εως posesión, hacienda f. · 3.ª decl.
- κύριος, -α, -ον que tiene autoridad, válido, firme 3 terminaciones
- οἱ Κυψελίδαι, -ῶν los Cipsélidas (tiranos de Corinto) nombre propio
- ὁ, ἡ κύων, κυνός perro m./f. · 3.ª decl.
- ὁ κωμῳδός, -οῦ comediante, poeta cómico m. · 2.ª decl.
- ἡ λαβή, -ῆς asa, asidero; pretexto, motivo f. · 1.ª decl.
- λαμβάνω, fut. λήψομαι, aor. ἔλαβον coger, tomar, recibir en -ω
- λανθάνω, aor. ἔλαθον pasar inadvertido, hacer algo a escondidas en -ω
- λέγω, fut. ἐρῶ, aor. εἶπον, perf. pas. εἴρημαι decir en -ω
- λείπω, aor. ἔλιπον dejar, abandonar en -ω
- λήγω, aor. ἔληξα cesar, terminar en -ω
- λίαν muy, demasiado adverbio
- λιγυρός, -ά, -όν sonoro, de voz clara y aguda 3 terminaciones
- ὁ Λίγυς, -υος ligur (pueblo de canto célebre) nombre propio
- λιγύς, λίγεια, λιγύ de voz clara, melodioso 3 terminaciones
- ὁ λόγος, -ου palabra, discurso, razón; ἑνὶ λόγῳ: en una palabra m. · 2.ª decl.
- λοιδορέω insultar, injuriar en -ω
- λοιπός, -ή, -όν restante; οἱ λοιποί: los demás 3 terminaciones
- ὁ λύκος, -ου lobo m. · 2.ª decl.
- λυπέω, aor. ἐλύπησα afligir; pas.: estar triste contracto en -έω
- ἡ λύπη, -ης pena, dolor, tristeza f. · 1.ª decl.
- ὁ Λυσίας, -ου Lisias (orador, hijo de Céfalo) nombre propio
- λυσιτελής, -ές provechoso, ventajoso 2 terminaciones
- μακάριος, -α, -ον dichoso, feliz; ὦ μακάριε: ¡mi buen amigo! 3 terminaciones
- μακρός, -ά, -όν (adv. μακράν) largo, lejano; μακράν: lejos 3 terminaciones
- μάλα muy, mucho adverbio
- μαλθακός, -ή, -όν blando, suave (poét.) 3 terminaciones
- μάλιστα sobre todo, lo más adverbio
- μᾶλλον más adverbio
- μανθάνω, aor. ἔμαθον aprender, enterarse en -ω
- ἡ μανία, -ας locura, delirio f. · 1.ª decl.
- μαντικός, -ή, -όν profético, adivinatorio 3 terminaciones
- ὁ μάντις, -εως adivino m. · 3.ª decl.
- Μέγαράδε a Mégara nombre propio
- μέγας, μεγάλη, μέγα grande 3 terminaciones
- ἡ μέθη, -ης embriaguez f. · 1.ª decl.
- μείζων, -ον mayor (comp. de μέγας) 2 terminaciones
- ὁ μειρακίσκος, -ου mozalbete m. · 2.ª decl.
- μελετάω, aor. ἐμελέτησα ejercitarse, practicar contracto en -άω
- μέλλω, impf. ἔμελλον estar a punto de, ir a en -ω
- μέλει (impers.) (+ dat. y gen.) importar impersonal
- μέμφομαι, fut. μέμψομαι reprochar, censurar deponente
- μέν por una parte (correlativa de δέ) partícula
- μέντοι sin embargo; desde luego partícula
- ἡ μεσημβρία, -ας mediodía f. · 1.ª decl.
- μεσόω estar en medio, llegar a la mitad (μεσοῦν θέρος: pleno verano) contracto en -όω
- μετά (+ gen.) con; (+ ac.) después de preposición
- μεταβάλλω, aor. μετέβαλον cambiar, transformar; intr.: cambiar en -ω
- μεταγιγνώσκω, aor. μετέγνων cambiar de opinión, arrepentirse en -ω
- μεταδίδωμι, aor. μετέδωκα (+ gen.) dar parte de, compartir en -μι
- μεταμέλει (impers.) arrepentirse (con dat. de persona: μεταμέλει μοι) en -ω
- μεταξύ entretanto, en medio adverbio
- μεταπίπτω, aor. μετέπεσον cambiar, sufrir un cambio en -ω
- μεταχειρίζω; med. μεταχειρίζομαι tener entre manos, ocuparse de, tratar en -ω
- μετέχω participar de en -ω
- μέτριος, -α, -ον moderado 3 terminaciones
- μή no (negación subjetiva) adverbio
- μηδαμῶς de ningún modo adverbio
- μηδέ ni, ni siquiera conjunción
- μηδείς, μηδεμία, μηδέν nadie, ninguno, nada pronombre
- μηδέποτε nunca adverbio
- μήν ciertamente; καὶ μήν: y además; γε μήν: sin embargo partícula
- μήπω todavía no adverbio
- μήτε... μήτε ni... ni conjunción
- ἡ μήτηρ, μητρός madre f. · 3.ª decl.
- μηχανάομαι, fut. μηχανήσομαι ingeniar, tramar deponente contracto
- μιαρός, -ά, -όν abominable; (en broma) ¡bribón! 3 terminaciones
- μίγνυμι (μείγνυμι), aor. ἔμιξα mezclar; pas.: unirse (a una mujer) en -μι
- μικρός, -ά, -όν (σμικρός) pequeño 3 terminaciones
- μιμνῄσκω; perf. μέμνημαι recordar; pas.: acordarse de en -ω
- μισέω odiar contracto en -έω
- τὸ μνημεῖον, -ου monumento, recuerdo n. · 2.ª decl.
- μόγις apenas, con dificultad adverbio
- ἡ μοῖρα, -ας parte, consideración (ἐν μείζονι μοίρᾳ: en mayor estima) f. · 1.ª decl.
- μόνος, -η, -ον (adv. μόνον) solo, único 3 terminaciones
- Μορύχιος, -α, -ον de Mórico (ἡ Μορυχία οἰκία: la casa de Mórico) 3 terminaciones
- ἡ Μοῦσα, -ης (dór. Μοῖσα) Musa; (en Teócrito) canto, poesía nombre propio
- μουσικός, -ή, -όν culto, entendido en las Musas, músico 3 terminaciones
- τὸ μυθολόγημα, -ατος relato mítico, fábula n. · 3.ª decl.
- ὁ μῦθος, -ου palabra, discurso; relato m. · 2.ª decl.
- ναί sí adverbio
- τὸ νᾶμα, -ατος corriente, manantial n. · 3.ª decl.
- νεανιεύομαι actuar como un joven, fanfarronear deponente
- νέος, -α, -ον (comp. νεώτερος) joven, nuevo; comp.: el menor 3 terminaciones
- νή sí, por (+ ac., en juramentos): νὴ Δία partícula
- νήφω estar sobrio, estar sereno en -ω
- νικάω, aor. ἐνίκησα vencer contracto en -άω
- νοέω, aor. ἐνόησα darse cuenta, notar contracto en -έω
- νομίζω, aor. ἐνόμισα creer, considerar en -ω
- ὁ νόμος, -ου ley m. · 2.ª decl.
- νοσέω, aor. ἐνόσησα estar enfermo contracto en -έω
- νουθετέω amonestar, aconsejar contracto en -έω
- ὁ νοῦς, νοῦ (jón. νόος) ἐν νῷ ἔχειν: tener intención; νοῦν ἔχειν: tener juicio m. · 2.ª decl.
- ἡ νύμφη, -ης ninfa; novia f. · 1.ª decl.
- νυμφόληπτος, -ον arrebatado por las ninfas, en trance 2 terminaciones
- νῦν ahora adverbio
- νυνδή hace un momento, justo ahora adverbio
- ἡ νύξ, νυκτός noche f. · 3.ª decl.
- ἡ νώθεια, -ας torpeza, lentitud f. · 1.ª decl.
- ξεναγέω guiar a un forastero, hacer de guía contracto en -έω
- ξηρός, -ά, -όν seco 3 terminaciones
- ὁ, ἡ, τό el, la, lo; ὁ μέν... ὁ δέ: uno... otro artículo
- ὅδε, ἥδε, τόδε este (de aquí) pronombre
- ἡ ὁδός, -οῦ camino f. · 2.ª decl.
- ὅθεν de donde; por lo cual adverbio
- οἶδα, fut. εἴσομαι, plusc. ᾔδη saber perfecto-presente
- οἰκεῖος, -α, -ον τὰ οἰκεῖα: los asuntos propios 3 terminaciones
- ἡ οἰκία, -ας casa f. · 1.ª decl.
- οἴομαι (οἶμαι), aor. ᾠήθην creer, suponer deponente
- οἷος, -α, -ον cual, tal como pronombre
- ὁ οἶστρος, -ου tábano m. · 2.ª decl.
- ὀλίγος, -η, -ον poco; κατ᾽ ὀλίγον: poco a poco; μετ᾽ ὀλίγον: dentro de poco 3 terminaciones
- τὰ Ὀλύμπια, -ων los Juegos Olímpicos nombre propio
- ἡ ὁμιλία, -ας trato, compañía f. · 1.ª decl.
- ὄμνυμι, fut. ὀμοῦμαι jurar en -μι
- ὅμοιος, -α, -ον (+ dat.) semejante 3 terminaciones
- ἡ ὁμοιότης, -ητος semejanza f. · 3.ª decl.
- ὁμολογέω, aor. ὡμολόγησα convenir, acordar; reconocer contracto en -έω
- ἡ ὁμολογία, -ας acuerdo, pacto f. · 1.ª decl.
- ὁμονοέω estar de acuerdo, pensar igual contracto en -έω
- ὅμως sin embargo adverbio
- τὸ ὄνειδος, -ους reproche, deshonra n. · 3.ª decl.
- τὸ ὄνομα, -ατος nombre n. · 3.ª decl.
- ὀνομάζω, aor. ὠνόμασα nombrar, llamar en -ω
- ὅποι adonde adverbio
- ὁποῖος, -α, -ον cual, de la clase que pronombre
- ὅπου donde adverbio
- ὅπως para que; cómo conjunción
- ὁράω, fut. ὄψομαι, aor. εἶδον, perf. ἑώρακα ver contracto en -άω
- ἡ ὀργή, -ῆς cólera, ira; carácter f. · 1.ª decl.
- ὀρθός, -ή, -όν recto, correcto 3 terminaciones
- ὁρίζω delimitar, definir en -ω
- ὁ ὅρκος, -ου juramento m. · 2.ª decl.
- ὁρκωμόσιος, -ον (τὰ ὁρκωμόσια) de juramento; τὰ ὁρκωμόσια: juramentos, palabras juradas 2 terminaciones
- ὁρμάω; med. ὁρμάομαι impulsar; med.: partir, tener su base en contracto en -άω
- ὁ ὅρος, -ου límite, término; definición m. · 2.ª decl.
- ὀρφανός, -ή, -όν huérfano, privado de 3 terminaciones
- ὅς, ἥ, ὅ que, el cual (relativo) pronombre
- ὅσος, -η, -ον cuanto, cuan grande pronombre
- ὅσπερ, ἥπερ, ὅπερ precisamente el que, el mismo que pronombre
- ὅστις, ἥτις, ὅ τι quienquiera que, el que; qué (interr. indirecto) pronombre
- τὸ ὄστρακον, -ου concha n. · 2.ª decl.
- ὅταν cuando conjunción
- ὅτε cuando conjunción
- ὅτι que; porque; (+ superl.) lo más... posible; ὅτι μή: salvo que conjunción
- οὐ, οὐκ, οὐχ no adverbio
- οὗ, οἷ, ἕ de sí, a sí (reflexivo de 3.ª pers.) pronombre
- οὐδαμῇ de ningún modo, en ninguna parte adverbio
- οὐδαμῶς de ningún modo adverbio
- οὐδέ ni, ni siquiera conjunción
- οὐδείς, οὐδεμία, οὐδέν nadie, ninguno, nada pronombre
- ἡ οὐδένεια, -ας nulidad, insignificancia f. · 1.ª decl.
- οὐδέτερος, -α, -ον ninguno de los dos pronombre
- οὐκέτι ya no adverbio
- οὖν así pues, por tanto partícula
- ἡ οὐσία, -ας hacienda, bienes f. · 1.ª decl.
- οὔτε ni conjunción
- οὗτος, αὕτη, τοῦτο este, ese pronombre
- οὕτως, οὕτω así adverbio
- ὁ ὄχλος, -ου multitud, muchedumbre; molestia m. · 2.ª decl.
- ἡ ὄψις, -εως vista, ojos; aspecto f. · 3.ª decl.
- πάγκαλος, -η, -ον hermosísimo, excelente; adv. παγκάλως: perfectamente 3 terminaciones
- ὁ πάγος, -ου colina, roca; ὁ Ἄρειος πάγος: el Areópago m. · 2.ª decl.
- τὸ πάθος, -ους lo que a uno le pasa, experiencia, afección n. · 3.ª decl.
- παιδεύω, aor. ἐπαίδευσα educar en -ω
- τὰ παιδικά, -ῶν el amado, el joven favorito n. pl. · 2.ª decl.
- παίζω, aor. ἔπαισα jugar en -ω
- ὁ, ἡ παῖς, παιδός niño, hijo; criado m./f. · 3.ª decl.
- πάλαι hace tiempo adverbio
- παλαιός, -ά, -όν antiguo 3 terminaciones
- πάλιν de nuevo; de vuelta adverbio
- πάμπολυς, -πόλλη, -πολυ muchísimo 3 terminaciones
- πάνυ muy, del todo adverbio
- παρά (+ gen.) de parte de; (+ dat.) junto a, en casa de; (+ ac.) junto a, hacia preposición
- παραινέω aconsejar, exhortar contracto en -έω
- παρακαλέω, aor. παρεκάλεσα rogar, exhortar contracto en -έω
- παραλαμβάνω, aor. παρέλαβον recibir, acoger en -ω
- παραλείπω omitir, pasar por alto en -ω
- τὸ παραμύθιον, -ου consuelo, alivio n. · 2.ª decl.
- παράπαν (τὸ παράπαν) del todo, en absoluto adverbio
- παρασκευάζω, aor. παρεσκεύασα preparar, disponer en -ω
- παραυτίκα al momento adverbio
- πάρειμι (εἰμί) estar presente; τὸ παρόν: el presente en -μι
- παρέρχομαι, aor. παρῆλθον pasar de largo; transgredir deponente
- παρέχω, fut. παρέξω, aor. παρέσχον proporcionar, ofrecer; πράγματα παρέχειν: causar molestias en -ω
- παρίημι dejar pasar, dejar atrás en -μι
- παρίστημι, aor. παρέστην colocar junto a; intr. (+ dat.): ponerse junto a en -μι
- ἡ παρρησία, -ας franqueza, libertad de palabra f. · 1.ª decl.
- πᾶς, πᾶσα, πᾶν todo, cada 3 terminaciones
- πάσχω, fut. πείσομαι, aor. ἔπαθον, perf. πέπονθα experimentar, sufrir, pasarle a uno algo en -ω
- ὁ πατήρ, πατρός padre m. · 3.ª decl.
- παύω, aor. ἔπαυσα hacer cesar; med.: cesar en -ω
- πείθω, aor. ἔπεισα; med. πείθομαι persuadir; med.: obedecer, creer en -ω
- πεινάω tener hambre contracto en -άω
- πειράω; med. πειράομαι intentar, probar contracto en -άω
- πένης, -ητος pobre 2 terminaciones
- πέρα (ép. πέρην) más allá, al otro lado de adverbio
- περί (+ gen.) acerca de; (+ ac.) en torno a, respecto a preposición
- περιάγω, aor. περιήγαγον llevar alrededor, volver hacia atrás en -ω
- περιαιρέω quitar (de alrededor) en -ω
- περιμένω, aor. περιέμεινα esperar en -ω
- ὁ περίπατος, -ου paseo m. · 2.ª decl.
- περίφοβος, -ον muy temeroso, asustado 2 terminaciones
- ἡ πέτρα, -ας roca f. · 1.ª decl.
- ὁ Πήγασος, -ου Pegaso nombre propio
- ἡ πηγή, -ῆς fuente f. · 1.ª decl.
- ὁ Πίνδαρος, -ου Píndaro nombre propio
- πίνω, fut. πίομαι, aor. ἔπιον beber en -ω
- πιστός, -ή, -όν fiel, digno de confianza 3 terminaciones
- ἡ πλάτανος, -ου plátano (árbol) f. · 2.ª decl.
- πλεῖστος, -η, -ον muchísimo, el mayor número (superl. de πολύς) 3 terminaciones
- πλείων, πλέον (πλέων) más (comp. de πολύς); τὸ πλέον: en su mayor parte 2 terminaciones
- τὸ πλῆθος, -ους el pueblo, el partido democrático n. · 3.ª decl.
- πλήρης, -ες (+ gen.) lleno 2 terminaciones
- πληρόω llenar contracto en -όω
- πλησίον cerca adverbio
- ἡ πλησμονή, -ῆς saciedad, hartazgo f. · 1.ª decl.
- πλούσιος, -α, -ον rico 3 terminaciones
- τὸ πνεῦμα, -ατος viento, soplo n. · 3.ª decl.
- ἡ πόα (ép. ποίη), -ας hierba f. · 3.ª decl.
- πόθεν ¿de dónde? adverbio
- ποθέω, aor. ἐπόθησα añorar, desear contracto en -έω
- ποι (enclít.) a algún lugar adverbio
- ποιέω, aor. ἐποίησα hacer contracto en -έω
- ὁ ποιητής, -οῦ poeta m. · 1.ª decl.
- ποικίλος, -η, -ον variado, de muchos colores 3 terminaciones
- ποῖος, -α, -ον ¿qué?, ¿cuál?, ¿de qué clase? pronombre
- ὁ πόλεμος, -ου guerra m. · 2.ª decl.
- πολλάκις muchas veces adverbio
- πολυμελής, -ές de muchos miembros, complejo 2 terminaciones
- πολυμερής, -ές de muchas partes, variado 2 terminaciones
- πολύπλοκος, -ον muy enredado, complicado 2 terminaciones
- πολύς, πολλή, πολύ mucho; ὡς τὰ πολλά: la mayoría de las veces 3 terminaciones
- πολυώνυμος, -ον de muchos nombres 2 terminaciones
- πονέω, aor. ἐπόνησα esforzarse, trabajar contracto en -έω
- ὁ πόνος, -ου trabajo, fatiga m. · 2.ª decl.
- πορεύομαι, aor. ἐπορεύθην ir, marchar deponente
- πορεύω; med. πορεύομαι llevar; med.: ir, marchar en -ω
- πόρρω lejos; avanzado adverbio
- πόρρωθεν de lejos, desde lejos adverbio
- ὁ ποταμός, -οῦ río m. · 2.ª decl.
- ποτε (enclít.) una vez, alguna vez adverbio
- πότερον... ἤ si... o (interr. doble) conjunción
- που (enclít.) en alguna parte; supongo, quizá adverbio
- ποῦ ¿dónde?; ¿cómo? adverbio
- ὁ πούς, ποδός pie m. · 3.ª decl.
- τὸ πρᾶγμα, -ατος asunto, cosa; pl.: molestias n. · 3.ª decl.
- πράττω (-σσω), aor. ἔπραξα hacer, llevar a cabo en -ω
- ὁ πρέσβυς, -εως anciano; comp. πρεσβύτερος: mayor m. · 3.ª decl.
- πρίν antes de, antes de que conjunción
- πρό (+ gen.) delante de, antes de preposición
- προάγω conducir adelante; intr.: avanzar, ir delante en -ω
- προβαίνω avanzar, adelantarse en -ω
- προβάλλω, aor. προὔβαλον echar delante, proponer; tender (un cebo) en -ω
- πρόδηλος, -ον evidente, manifiesto 2 terminaciones
- πρόειμι (εἶμι), impf. προῇα avanzar; (del tiempo) transcurrir en -μι
- προέρχομαι, aor. προῆλθον avanzar deponente
- πρόθυμος, -ον dispuesto, celoso 2 terminaciones
- προΐημι; med. προΐεμαι soltar, dejar salir en -μι
- πρόκειμαι estar expuesto; estar propuesto deponente
- ἡ πρόνοια, -ας previsión, prudencia f. · 1.ª decl.
- πρός (+ ac.) hacia, a, ante, respecto a preposición
- προσαιτέω pedir además, mendigar contracto en -έω
- προσαναγκάζω obligar, forzar en -ω
- προσαντάω (jón. προσαντέω) salir al encuentro; ser desfavorable contracto en -άω
- προσβαίνω, aor. προσέβην acercarse, llegar a en -ω
- προσβιβάζω (fut. át. προσβιβῶ) acercar, inducir, convencer en -ω
- πρόσειμι (εἶμι) acercarse en -μι
- προσέχω, aor. προσέσχον aplicar; arribar (una nave); τὸν νοῦν π.: prestar atención en -ω
- προσήκω convenir, corresponder en -ω
- πρόσθεν antes; delante adverbio
- πρόσκειμαι estar unido a; estar dedicado a deponente
- τὸ πρόσρημα, -ατος saludo, denominación n. · 3.ª decl.
- προσσείω agitar delante (para atraer) en -ω
- ὁ προστάτης, -ου protector, jefe, patrono m. · 1.ª decl.
- προστίθημι, aor. προσέθηκα poner junto a; (de una puerta) cerrar, arrimar en -μι
- προτείνω tender, extender hacia delante en -ω
- πρότερος, -α, -ον (adv. πρότερον) anterior, primero (de dos) 3 terminaciones
- προφασίζομαι poner pretextos, excusarse deponente
- ἡ πρόφασις, -εως pretexto f. · 3.ª decl.
- πρῶτος, -η, -ον (adv. πρῶτον) primero 3 terminaciones
- πυνθάνομαι, aor. ἐπυθόμην preguntar, informarse deponente
- πω (tras negación) todavía, aún; οὔ πω: todavía no adverbio
- πώποτε jamás adverbio
- πως (enclít.) de algún modo; εἴ πως: por si acaso adverbio
- πῶς ¿cómo? adverbio
- ῥᾴδιος, -α, -ον (ép. adv. ῥηιδίως) fácil; ῥηιδίως: fácilmente 3 terminaciones
- ῥέω, aor. ἐρρύην fluir en -ω
- τὸ ῥῆμα, -ατος palabra, dicho n. · 3.ª decl.
- ῥητορικός, -ή, -όν retórico, oratorio 3 terminaciones
- ἡ ῥώμη, -ης fuerza, vigor f. · 1.ª decl.
- ῥώννυμι, aor. pas. ἐρρώσθην fortalecer; pas.: hacerse fuerte en -μι
- ἡ Σαπφώ, -οῦς Safo (poetisa de Lesbos) nombre propio
- σαφής, -ές claro, evidente 2 terminaciones
- σεαυτοῦ, -ῆς (σαυτοῦ) de ti mismo (reflexivo) pronombre
- τὸ σημεῖον, -ου señal, indicio n. · 2.ª decl.
- ἡ σιγή, -ῆς silencio; σιγῇ: en silencio f. · 1.ª decl.
- ὁ Σιμμίας, -ου Simmias (tebano, discípulo de Sócrates) nombre propio
- τὸ σιτίον, -ου (pl. σιτία) comida, víveres n. · 2.ª decl.
- σιωπάω callar contracto en -άω
- ἡ σκέψις, -εως examen, consideración f. · 3.ª decl.
- ἡ σκιά, -ᾶς sombra f. · 1.ª decl.
- σκοπέω examinar, considerar contracto en -έω
- σός, σή, σόν tuyo 3 terminaciones
- ἡ σοφία, -ας sabiduría f. · 1.ª decl.
- σοφίζω; med. σοφίζομαι med.: sutilizar, hacerse el sabio, razonar ingeniosamente en -ω
- σοφός, -ή, -όν sabio 3 terminaciones
- σπουδάζω, aor. ἐσπούδασα afanarse, buscar con empeño en -ω
- σπουδαῖος, -α, -ον serio, importante 3 terminaciones
- τὸ στάδιον, -ου (pl. στάδιοι / στάδια) estadio (unos 180 m) n. · 2.ª decl.
- σταθερός, -ά, -όν fijo, estable; (del mediodía) en su punto más alto 3 terminaciones
- στασιάζω sublevarse, estar en discordia en -ω
- στερεός, -ά, -όν firme, sólido 3 terminaciones
- στέρομαι estar privado de, carecer de deponente
- τὸ στῆθος, -εος pecho n. · 3.ª decl.
- στρέφω, aor. ἔστρεψα volver, girar; pas.: dar vueltas en -ω
- στρογγύλος, -η, -ον redondo, torneado, conciso 3 terminaciones
- σύ, σοῦ / σου; pl. ὑμεῖς tú; vosotros pronombre
- συγγενής, -ές pariente 2 terminaciones
- συγγιγνώσκω perdonar, ser indulgente; reconocer en -ω
- ἡ συγγνώμη, -ης perdón f. · 1.ª decl.
- συγγνωστέος, -α, -ον perdonable, disculpable 3 terminaciones
- ὁ συγγραφεύς, -έως escritor, historiador m. · 3.ª decl.
- συγκορυβαντιάω participar en el delirio coribántico con alguien contracto en -άω
- συγχωρέω ceder, conceder, admitir en -ω
- συμβαίνω ocurrir, suceder en -ω
- συμβακχεύω, aor. συνεβάκχευσα celebrar juntos los ritos báquicos, compartir el delirio en -ω
- συμμένω permanecer unidos, perdurar en -ω
- συμμιγής, -ές mezclado, mixto 2 terminaciones
- συμφέρω convenir, ser útil en -ω
- ἡ συμφορά, -ᾶς desgracia, calamidad f. · 1.ª decl.
- σύν (+ dat.) con preposición
- σύνειμι (εἰμί), fut. συνέσομαι (+ dat.) estar con, convivir en -μι
- ἡ σύνεσις, -εως inteligencia, comprensión f. · 3.ª decl.
- συνημερεύω pasar los días juntos en -ω
- συνίημι comprender en -μι
- συννοέω reflexionar, comprender contracto en -έω
- σύνοιδα, plusc. συνῄδη (+ dat. reflexivo) tener conciencia de perfecto-presente
- ἡ συνουσία, -ας trato, reunión f. · 1.ª decl.
- συντίθημι, aor. συνέθηκα; med. συνεθέμην med.: pactar, convenir en -μι
- σύσκιος, -ον sombreado, umbrío 2 terminaciones
- συχνός, -ή, -όν numeroso, mucho 3 terminaciones
- σφέτερος, -α, -ον suyo (de ellos) 3 terminaciones
- σφόδρα mucho, muy adverbio
- σφυρήλατος, -ον batido a martillo, forjado 2 terminaciones
- σχεδόν casi adverbio
- τὸ σχῆμα, -ατος postura, figura n. · 3.ª decl.
- ἡ σχολή, -ῆς tiempo libre, ocio f. · 1.ª decl.
- ὁ Σωκράτης, -ους Sócrates (el aqueo) nombre propio
- τὸ σῶμα, -ατος cuerpo n. · 3.ª decl.
- σωφρονέω ser sensato, estar en su sano juicio, ser moderado contracto en -έω
- ἡ σωφροσύνη, -ης templanza, moderación f. · 1.ª decl.
- τάχα pronto, rápidamente adverbio
- ταχύς, -εῖα, -ύ (adv. ταχύ) rápido 3 terminaciones
- τε (enclít.) y; τε... καί: tanto... como conjunción
- τὸ τεῖχος, -ους muralla, muro n. · 3.ª decl.
- τεκμαίρομαι conjeturar, juzgar por indicios deponente
- τὸ τεκμήριον, -ου prueba, indicio n. · 2.ª decl.
- τελευτάω, aor. ἐτελεύτησα morir; terminar contracto en -άω
- τὸ τέλος, -ους fin, término n. · 3.ª decl.
- τεός, -ή, -όν (át. σός) tu, tuyo pronombre
- τερατολόγος, -ον que cuenta prodigios; sust.: narrador de portentos 2 terminaciones
- τέρπω deleitar, alegrar en -ω
- ὁ τέττιξ, -ιγος cigarra m. · 3.ª decl.
- τίθημι, fut. θήσω, aor. ἔθηκα poner, colocar en -μι
- ἡ τιμή, -ῆς honor, honra f. · 1.ª decl.
- τίμιος, -α, -ον valioso, digno de honra 3 terminaciones
- τίς, τί ¿quién?, ¿qué?; τί: ¿por qué? pronombre
- τις, τι (enclít.) alguien, alguno, algo, un cierto pronombre
- τοίνυν pues bien, así pues partícula
- τοιοῦτος, -αύτη, -οῦτο tal, semejante pronombre
- τοιουτότροπος, -ον de tal índole, semejante 2 terminaciones
- τολμάω, aor. ἐτόλμησα atreverse contracto en -άω
- τοπάζω conjeturar, suponer en -ω
- ὁ τόπος, -ου lugar m. · 2.ª decl.
- τοσοῦτος, -αύτη, -οῦτο tan grande, tanto pronombre
- τότε entonces adverbio
- τρεῖς, τρία tres numeral
- τρέφω, fut. θρέψω, aor. ἔθρεψα, aor. pas. ἐτράφην criar, alimentar, mantener en -ω
- τρίς tres veces adverbio
- ὁ τρόπος, -ου modo, manera m. · 2.ª decl.
- τυγχάνω, fut. τεύξομαι, aor. ἔτυχον (+ gen.) conseguir; (+ part.) encontrarse, hallarse por casualidad; τυχόν: quizá en -ω
- τυραννεύω ser tirano, dominar en -ω
- ὁ τυφών, -ῶνος torbellino, huracán m. · 3.ª decl.
- ἡ ὕβρις, -εως desmesura, ultraje f. · 3.ª decl.
- τὸ ὑδάτιον, -ου agüita, arroyuelo n. · 2.ª decl.
- τὸ ὕδωρ, ὕδατος agua n. · 3.ª decl.
- ὁ υἱός, -οῦ hijo m. · 2.ª decl.
- ὑπάρχω, aor. ὑπῆρξα (+ dat.) estar de parte de, apoyar; existir en -ω
- ὑπερβάλλω sobrepasar, superar en -ω
- ὑπεροράω despreciar, desdeñar contracto en -άω
- ἡ ὑπερορία, -ας país extranjero, el extranjero f. · 1.ª decl.
- ὑπέρτερος, -α, -ον superior 3 terminaciones
- ὑπερφυής, -ές extraordinario, prodigioso; adv. ὑπερφυῶς: extraordinariamente 2 terminaciones
- ὑπηρετέω servir, estar al servicio de contracto en -έω
- ὑπηχέω resonar, hacer eco en -ω
- ὑπισχνέομαι, aor. ὑπεσχόμην prometer deponente contracto
- ὑπό (+ gen.) por (agente); (+ dat.) bajo; (+ ac.) bajo, debajo de preposición
- ὑποδεής, -ές algo inferior, más pobre 2 terminaciones
- ὑπολείπω dejar atrás; pas.: quedar en -ω
- ὑπολογίζομαι tener en cuenta, calcular deponente
- ὑπομιμνῄσκω recordar, hacer recordar en -ω
- ἡ ὑπόσχεσις, -εως promesa f. · 3.ª decl.
- ὑποτίθημι poner debajo; med.: sugerir, aconsejar en -μι
- ὕστερον después, más tarde adverbio
- ὑψηλός, -ή, -όν alto 3 terminaciones
- τὸ ὕψος, -ους altura n. · 3.ª decl.
- ὁ Φαῖδρος, -ου Fedro nombre propio
- φαίνω, aor. ἔφηνα; med. φαίνομαι mostrar, brillar; med.: aparecer, parecer en -ω
- φανερός, -ά, -όν visible, manifiesto 3 terminaciones
- ἡ Φαρμάκεια, -ας Farmacea (ninfa compañera de Oritía) nombre propio
- τὸ φάρμακον, -ου droga, remedio n. · 2.ª decl.
- φαῦλος, -η, -ον vulgar, de poco valor 3 terminaciones
- φέριστος, -η, -ον el mejor; ὦ φέριστε: amigo mío 3 terminaciones
- φέρω, fut. οἴσω, aor. ἤνεγκον llevar, traer; conducir en -ω
- φημί, impf. ἔφην decir, afirmar en -μι
- φθέγγομαι, aor. ἐφθεγξάμην emitir un sonido, sonar deponente
- φθονερός, -ά, -όν envidioso 3 terminaciones
- φθονέω envidiar contracto en -έω
- φιλέω, aor. ἐφίλησα querer; besar contracto en -έω
- ἡ φιλία, -ας amistad f. · 1.ª decl.
- φίλιος, -α, -ον amistoso 3 terminaciones
- φιλόλογος, -ον amante de los discursos, aficionado a la palabra 2 terminaciones
- φιλομαθής, -ές deseoso de aprender 2 terminaciones
- φίλος, -η, -ον / ὁ φίλος, -ου querido; amigo 3 terminaciones
- ἡ φιλοσοφία, -ας filosofía; cultura intelectual f. · 1.ª decl.
- ἡ φιλότης, -ητος amor, amistad; unión amorosa f. · 3.ª decl.
- φιλοτιμέομαι ambicionar, esforzarse por deponente contracto
- φίλτατος, -η, -ον queridísimo (superl. de φίλος) 3 terminaciones
- φοβέομαι, aor. ἐφοβήθην temer deponente contracto
- φορτικός, -ή, -όν vulgar, pesado, grosero 3 terminaciones
- φρονέω, aor. ἐφρόνησα pensar, tener juicio contracto en -έω
- φρόνιμος, -ον sensato, prudente 2 terminaciones
- ἡ φυγή, -ῆς huida; destierro f. · 1.ª decl.
- ἡ φυλακή, -ῆς guarnición, guardia f. · 1.ª decl.
- φυλάσσω (át. -ττω) vigilar, guardar; conservar, observar (una costumbre); med.: guardarse en -ω
- ἡ φύσις, -εως naturaleza f. · 3.ª decl.
- φύω, perf. πέφυκα perf. πέφυκα: ser por naturaleza en -ω
- ἡ φωνή, -ῆς voz, sonido f. · 1.ª decl.
- χαίρω, aor. ἐχάρην alegrarse en -ω
- χαλεπός, -ή, -όν difícil 3 terminaciones
- χαρίεις, -εσσα, -εν gracioso, agradable 3 terminaciones
- χαρίζομαι, aor. ἐχαρισάμην (+ dat.) obsequiar, complacer deponente
- ἡ χάρις, -ιτος gracia, favor f. · 3.ª decl.
- χείρων, -ον peor (comp. de κακός) 2 terminaciones
- τὸ χῆτος, -ους falta, carencia; χήτει: por falta de n. · 3.ª decl.
- ἡ χίμαιρα, -ας cabra f. · 1.ª decl.
- ὁ χορός, -οῦ danza, coro m. · 2.ª decl.
- χράομαι, aor. ἐχρησάμην (+ dat.) usar, servirse de deponente contracto
- ἡ χρεία, -ας necesidad, uso; asunto f. · 1.ª decl.
- χρή, impf. ἐχρῆν es preciso, hay que (impersonal) impersonal
- τὸ χρῆμα, -ατος (pl. χρήματα) cosa; pl.: dinero n. · 3.ª decl.
- ὁ χρόνος, -ου tiempo m. · 2.ª decl.
- χρύσεος, -η, -ον de oro, dorado 3 terminaciones
- τὸ χρυσίον, -ου oro, dinero en oro n. · 2.ª decl.
- ὁ χρυσός, -οῦ oro m. · 2.ª decl.
- τὸ χρῶμα, -ατος color n. · 3.ª decl.
- τὸ χωρίον, -ου lugar, plaza, territorio n. · 2.ª decl.
- ψέγω censurar, criticar en -ω
- ὁ ψόγος, -ου censura, reproche m. · 2.ª decl.
- ἡ ψυχή, -ῆς alma f. · 1.ª decl.
- ψυχρός, -ά, -όν frío 3 terminaciones
- ὦ ¡oh! (con vocativo) interjección
- ὧδε así; aquí adverbio
- ἡ ᾠδή, -ῆς (dór. ᾠδά) canto, canción f. · 1.ª decl.
- ὠθέω, aor. ἔωσα empujar contracto en -έω
- ἡ ὥρα, -ας hora, momento; ὥρα (ἐστί): es hora de f. · 1.ª decl.
- ἡ Ὠρείθυια, -ας Oritía (hija de Erecteo, raptada por Bóreas) nombre propio
- ὡς como; que; cuando; (+ part.) en la idea de que; (+ opt.) para que conjunción y adverbio
- ὥσπερ como, como si adverbio
- ὥστε de modo que conjunción
- ἡ ὠφέλεια, -ας provecho, beneficio f. · 1.ª decl.
- ὠφελέω, aor. ὠφέλησα ayudar, ser útil contracto en -έω
- ὠφέλιμος, -ον útil, provechoso 2 terminaciones