Sófocles. Edipo Rey, 626-633
Sófocles, Edipo rey 626-633. Pasa el cursor por una palabra, o tócala, para ver su entrada.
ΚΡΕΩΝ
οὐ γὰρ φρονοῦντά σʼ εὖ βλέπω.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
τὸ γοῦν ἐμόν.
ΚΡΕΩΝ
ἀλλʼ ἐξ ἴσου δεῖ κἀμόν.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
ἀλλʼ ἔφυς κακός.
ΚΡΕΩΝ
εἰ δὲ ξυνίης μηδέν;
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
ἀρκτέον γʼ ὅμως.
ΚΡΕΩΝ
οὔτοι κακῶς γʼ ἄρχοντος.
ΟΙΔΙΠΟΥΣ
ὦ πόλις πόλις.
ΚΡΕΩΝ
κἀμοὶ πόλεως μέτεστιν, οὐχί σοι μόνῳ.630
ΧΟΡΟΣ
παύσασθʼ, ἄνακτες· καιρίαν δʼ ὑμῖν ὁρῶ
τήνδʼ ἐκ δόμων στείχουσαν Ἰοκάστην, μεθʼ ἧς
τὸ νῦν παρεστὸς νεῖκος εὖ θέσθαι χρεών.
Vocabulario del texto · 44 palabras
- ἀλλά pero, sino conjunción
- ὁ ἄναξ, -ακτος señor, soberano m. · 3.ª decl.
- ἀρκτέος, -α, -ον que hay que empezar o gobernar (adj. verbal de ἄρχω) 3 terminaciones
- ἄρχω, aor. ἦρξα; med. ἄρχομαι (+ gen.) mandar; med.: empezar en -ω
- βλέπω, aor. ἔβλεψα mirar, ver en -ω
- γάρ pues, porque partícula
- γε al menos, por cierto (enfática) partícula
- γοῦν al menos, en todo caso partícula
- δέ y, pero (correlativa de μέν) partícula
- δεῖ, fut. δεήσει, impf. ἔδει es necesario, hay que (impersonal) impersonal
- ὁ δόμος, -ου casa, morada m. · 2.ª decl.
- ἐγώ, ἐμοῦ / μου; pl. ἡμεῖς yo; nosotros pronombre
- εἰ si conjunción
- ἐκ, ἐξ (+ gen.) de, desde, fuera de preposición
- ἐμός, -ή, -όν mío 3 terminaciones
- εὖ bien; εὖ ποιεῖν: hacer bien a adverbio
- ἡ Ἰοκάστη, -ης Yocasta nombre propio
- ἴσος, -η, -ον igual; ἐξ ἴσου: en pie de igualdad 3 terminaciones
- καίριος, -α, -ον oportuno; mortal (de una herida) 3 terminaciones
- κακός, -ή, -όν malo; τὸ κακόν: el mal 3 terminaciones
- μετά (+ gen.) con; (+ ac.) después de preposición
- μέτειμι (εἰμί) tener parte; μέτεστί μοι: me corresponde en -μι
- μηδείς, μηδεμία, μηδέν nadie, ninguno, nada pronombre
- μόνος, -η, -ον (adv. μόνον) solo, único 3 terminaciones
- τὸ νεῖκος, -ους disputa, querella n. · 3.ª decl.
- νῦν ahora adverbio
- ὁ, ἡ, τό el, la, lo; ὁ μέν... ὁ δέ: uno... otro artículo
- ὅδε, ἥδε, τόδε este (de aquí) pronombre
- ὅμως sin embargo adverbio
- ὁράω, fut. ὄψομαι, aor. εἶδον, perf. ἑώρακα ver contracto en -άω
- ὅς, ἥ, ὅ que, el cual (relativo) pronombre
- οὐ, οὐκ, οὐχ no adverbio
- οὔτοι ciertamente no partícula
- παρίστημι, aor. παρέστην colocar junto a; intr. (+ dat.): ponerse junto a en -μι
- παύω, aor. ἔπαυσα hacer cesar; med.: cesar en -ω
- ἡ πόλις, -εως ciudad f. · 3.ª decl.
- στείχω caminar, ir (poét. y jón.) en -ω
- σύ, σοῦ / σου; pl. ὑμεῖς tú; vosotros pronombre
- συνίημι comprender en -μι
- τίθημι, fut. θήσω, aor. ἔθηκα poner, colocar en -μι
- φρονέω, aor. ἐφρόνησα pensar, tener juicio contracto en -έω
- φύω, perf. πέφυκα hacer nacer; perf.: ser por naturaleza; plusc.: habían brotado en -ω
- χρεών (τό) lo necesario; χρεών (ἐστι): es necesario, es fatal en -ω
- ὦ ¡oh! (con vocativo) interjección