Tucídides. II 47-54 (la peste)

Tucídides, Historia de la guerra del Peloponeso II 47-54 (la peste). Pasa el cursor por una palabra, o tócala, para ver su entrada.

τοιόσδε μὲν ὁ τάφος ἐγένετο ἐν τῷ χειμῶνι τούτῳ· καὶ διελθόντος αὐτοῦ πρῶτον ἔτος τοῦ πολέμου τοῦδε ἐτελεύτα.

τοῦ δὲ θέρους εὐθὺς ἀρχομένου Πελοποννήσιοι καὶ οἱ ξύμμαχοι τὰ δύο μέρη ὥσπερ καὶ τὸ πρῶτον ἐσέβαλον ἐς τὴν Ἀττικήν (ἡγεῖτο δὲ Ἀρχίδαμος ὁ Ζευξιδάμου Λακεδαιμονίων βασιλεύς), καὶ καθεζόμενοι ἐδῄουν τὴν γῆν.

καὶ ὄντων αὐτῶν οὐ πολλάς πω ἡμέρας ἐν τῇ Ἀττικῇ ἡ νόσος πρῶτον ἤρξατο γενέσθαι τοῖς Ἀθηναίοις, λεγόμενον μὲν καὶ πρότερον πολλαχόσε ἐγκατασκῆψαι καὶ περὶ Λῆμνον καὶ ἐν ἄλλοις χωρίοις, οὐ μέντοι τοσοῦτός γε λοιμὸς οὐδὲ φθορὰ οὕτως ἀνθρώπων οὐδαμοῦ ἐμνημονεύετο γενέσθαι.

οὔτε γὰρ ἰατροὶ ἤρκουν τὸ πρῶτον θεραπεύοντες ἀγνοίᾳ, ἀλλʼ αὐτοὶ μάλιστα ἔθνῃσκον ὅσῳ καὶ μάλιστα προσῇσαν, οὔτε ἄλλη ἀνθρωπεία τέχνη οὐδεμία· ὅσα τε πρὸς ἱεροῖς ἱκέτευσαν ἢ μαντείοις καὶ τοῖς τοιούτοις ἐχρήσαντο, πάντα ἀνωφελῆ ἦν, τελευτῶντές τε αὐτῶν ἀπέστησαν ὑπὸ τοῦ κακοῦ νικώμενοι.

ἤρξατο δὲ τὸ μὲν πρῶτον, ὡς λέγεται, ἐξ Αἰθιοπίας τῆς ὑπὲρ Αἰγύπτου, ἔπειτα δὲ καὶ ἐς Αἴγυπτον καὶ Λιβύην κατέβη καὶ ἐς τὴν βασιλέως γῆν τὴν πολλήν.

ἐς δὲ τὴν Ἀθηναίων πόλιν ἐξαπιναίως ἐσέπεσε, καὶ τὸ πρῶτον ἐν τῷ Πειραιεῖ ἥψατο τῶν ἀνθρώπων, ὥστε καὶ ἐλέχθη ὑπʼ αὐτῶν ὡς οἱ Πελοποννήσιοι φάρμακα ἐσβεβλήκοιεν ἐς τὰ φρέατα· κρῆναι γὰρ οὔπω ἦσαν αὐτόθι. ὕστερον δὲ καὶ ἐς τὴν ἄνω πόλιν ἀφίκετο, καὶ ἔθνῃσκον πολλῷ μᾶλλον ἤδη.

λεγέτω μὲν οὖν περὶ αὐτοῦ ὡς ἕκαστος γιγνώσκει καὶ ἰατρὸς καὶ ἰδιώτης, ἀφʼ ὅτου εἰκὸς ἦν γενέσθαι αὐτό, καὶ τὰς αἰτίας ἅστινας νομίζει τοσαύτης μεταβολῆς ἱκανὰς εἶναι δύναμιν ἐς τὸ μεταστῆσαι σχεῖν· ἐγὼ δὲ οἷόν τε ἐγίγνετο λέξω, καὶ ἀφʼ ὧν ἄν τις σκοπῶν, εἴ ποτε καὶ αὖθις ἐπιπέσοι, μάλιστʼ ἂν ἔχοι τι προειδὼς μὴ ἀγνοεῖν, ταῦτα δηλώσω αὐτός τε νοσήσας καὶ αὐτὸς ἰδὼν ἄλλους πάσχοντας.

τὸ μὲν γὰρ ἔτος, ὡς ὡμολογεῖτο, ἐκ πάντων μάλιστα δὴ ἐκεῖνο ἄνοσον ἐς τὰς ἄλλας ἀσθενείας ἐτύγχανεν ὄν· εἰ δέ τις καὶ προύκαμνέ τι, ἐς τοῦτο πάντα ἀπεκρίθη.

τοὺς δὲ ἄλλους ἀπʼ οὐδεμιᾶς προφάσεως, ἀλλʼ ἐξαίφνης ὑγιεῖς ὄντας πρῶτον μὲν τῆς κεφαλῆς θέρμαι ἰσχυραὶ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν ἐρυθήματα καὶ φλόγωσις ἐλάμβανε, καὶ τὰ ἐντός, ἥ τε φάρυγξ καὶ ἡ γλῶσσα, εὐθὺς αἱματώδη ἦν καὶ πνεῦμα ἄτοπον καὶ δυσῶδες ἠφίει·

ἔπειτα ἐξ αὐτῶν πταρμὸς καὶ βράγχος ἐπεγίγνετο, καὶ ἐν οὐ πολλῷ χρόνῳ κατέβαινεν ἐς τὰ στήθη ὁ πόνος μετὰ βηχὸς ἰσχυροῦ· καὶ ὁπότε ἐς τὴν καρδίαν στηρίξειεν, ἀνέστρεφέ τε αὐτὴν καὶ ἀποκαθάρσεις χολῆς πᾶσαι ὅσαι ὑπὸ ἰατρῶν ὠνομασμέναι εἰσὶν ἐπῇσαν, καὶ αὗται μετὰ ταλαιπωρίας μεγάλης.

λύγξ τε τοῖς πλέοσιν ἐνέπιπτε κενή, σπασμὸν ἐνδιδοῦσα ἰσχυρόν, τοῖς μὲν μετὰ ταῦτα λωφήσαντα, τοῖς δὲ καὶ πολλῷ ὕστερον.

καὶ τὸ μὲν ἔξωθεν ἁπτομένῳ σῶμα οὔτʼ ἄγαν θερμὸν ἦν οὔτε χλωρόν, ἀλλʼ ὑπέρυθρον, πελιτνόν, φλυκταίναις μικραῖς καὶ ἕλκεσιν ἐξηνθηκός· τὰ δὲ ἐντὸς οὕτως ἐκάετο ὥστε μήτε τῶν πάνυ λεπτῶν ἱματίων καὶ σινδόνων τὰς ἐπιβολὰς μηδʼ ἄλλο τι ἢ γυμνοὶ ἀνέχεσθαι, ἥδιστά τε ἂν ἐς ὕδωρ ψυχρὸν σφᾶς αὐτοὺς ῥίπτειν. καὶ πολλοὶ τοῦτο τῶν ἠμελημένων ἀνθρώπων καὶ ἔδρασαν ἐς φρέατα, τῇ δίψῃ ἀπαύστῳ ξυνεχόμενοι· καὶ ἐν τῷ ὁμοίῳ καθειστήκει τό τε πλέον καὶ ἔλασσον ποτόν.

καὶ ἡ ἀπορία τοῦ μὴ ἡσυχάζειν καὶ ἡ ἀγρυπνία ἐπέκειτο διὰ παντός. καὶ τὸ σῶμα, ὅσονπερ χρόνον καὶ ἡ νόσος ἀκμάζοι, οὐκ ἐμαραίνετο, ἀλλʼ ἀντεῖχε παρὰ δόξαν τῇ ταλαιπωρίᾳ, ὥστε ἢ διεφθείροντο οἱ πλεῖστοι ἐναταῖοι καὶ ἑβδομαῖοι ὑπὸ τοῦ ἐντὸς καύματος, ἔτι ἔχοντές τι δυνάμεως, ἢ εἰ διαφύγοιεν, ἐπικατιόντος τοῦ νοσήματος ἐς τὴν κοιλίαν καὶ ἑλκώσεώς τε αὐτῇ ἰσχυρᾶς ἐγγιγνομένης καὶ διαρροίας ἅμα ἀκράτου ἐπιπιπτούσης οἱ πολλοὶ ὕστερον διʼ αὐτὴν ἀσθενείᾳ διεφθείροντο.

διεξῄει γὰρ διὰ παντὸς τοῦ σώματος ἄνωθεν ἀρξάμενον τὸ ἐν τῇ κεφαλῇ πρῶτον ἱδρυθὲν κακόν, καὶ εἴ τις ἐκ τῶν μεγίστων περιγένοιτο, τῶν γε ἀκρωτηρίων ἀντίληψις αὐτοῦ ἐπεσήμαινεν.

κατέσκηπτε γὰρ ἐς αἰδοῖα καὶ ἐς ἄκρας χεῖρας καὶ πόδας, καὶ πολλοὶ στερισκόμενοι τούτων διέφευγον, εἰσὶ δʼ οἳ καὶ τῶν ὀφθαλμῶν. τοὺς δὲ καὶ λήθη ἐλάμβανε παραυτίκα ἀναστάντας τῶν πάντων ὁμοίως, καὶ ἠγνόησαν σφᾶς τε αὐτοὺς καὶ τοὺς ἐπιτηδείους.

γενόμενον γὰρ κρεῖσσον λόγου τὸ εἶδος τῆς νόσου τά τε ἄλλα χαλεπωτέρως ἢ κατὰ τὴν ἀνθρωπείαν φύσιν προσέπιπτεν ἑκάστῳ καὶ ἐν τῷδε ἐδήλωσε μάλιστα ἄλλο τι ὂν ἢ τῶν ξυντρόφων τι· τὰ γὰρ ὄρνεα καὶ τετράποδα ὅσα ἀνθρώπων ἅπτεται, πολλῶν ἀτάφων γιγνομένων ἢ οὐ προσῄει ἢ γευσάμενα διεφθείρετο.

τεκμήριον δέ· τῶν μὲν τοιούτων ὀρνίθων ἐπίλειψις σαφὴς ἐγένετο, καὶ οὐχ ἑωρῶντο οὔτε ἄλλως οὔτε περὶ τοιοῦτον οὐδέν· οἱ δὲ κύνες μᾶλλον αἴσθησιν παρεῖχον τοῦ ἀποβαίνοντος διὰ τὸ ξυνδιαιτᾶσθαι.

τὸ μὲν οὖν νόσημα, πολλὰ καὶ ἄλλα παραλιπόντι ἀτοπίας, ὡς ἑκάστῳ ἐτύγχανέ τι διαφερόντως ἑτέρῳ πρὸς ἕτερον γιγνόμενον, τοιοῦτον ἦν ἐπὶ πᾶν τὴν ἰδέαν. καὶ ἄλλο παρελύπει κατʼ ἐκεῖνον τὸν χρόνον οὐδὲν τῶν εἰωθότων· ὃ δὲ καὶ γένοιτο, ἐς τοῦτο ἐτελεύτα.

ἔθνῃσκον δὲ οἱ μὲν ἀμελείᾳ, οἱ δὲ καὶ πάνυ θεραπευόμενοι. ἕν τε οὐδὲ ἓν κατέστη ἴαμα ὡς εἰπεῖν ὅτι χρῆν προσφέροντας ὠφελεῖν· τὸ γάρ τῳ ξυνενεγκὸν ἄλλον τοῦτο ἔβλαπτεν.

σῶμά τε αὔταρκες ὂν οὐδὲν διεφάνη πρὸς αὐτὸ ἰσχύος πέρι ἢ ἀσθενείας, ἀλλὰ πάντα ξυνῄρει καὶ τὰ πάσῃ διαίτῃ θεραπευόμενα.

δεινότατον δὲ παντὸς ἦν τοῦ κακοῦ ἥ τε ἀθυμία ὁπότε τις αἴσθοιτο κάμνων (πρὸς γὰρ τὸ ἀνέλπιστον εὐθὺς τραπόμενοι τῇ γνώμῃ πολλῷ μᾶλλον προΐεντο σφᾶς αὐτοὺς καὶ οὐκ ἀντεῖχον), καὶ ὅτι ἕτερος ἀφʼ ἑτέρου θεραπείας ἀναπιμπλάμενοι ὥσπερ τὰ πρόβατα ἔθνῃσκον· καὶ τὸν πλεῖστον φθόρον τοῦτο ἐνεποίει.

εἴτε γὰρ μὴ θέλοιεν δεδιότες ἀλλήλοις προσιέναι, ἀπώλλυντο ἐρῆμοι, καὶ οἰκίαι πολλαὶ ἐκενώθησαν ἀπορίᾳ τοῦ θεραπεύσοντος· εἴτε προσίοιεν, διεφθείροντο, καὶ μάλιστα οἱ ἀρετῆς τι μεταποιούμενοι· αἰσχύνῃ γὰρ ἠφείδουν σφῶν αὐτῶν ἐσιόντες παρὰ τοὺς φίλους, ἐπεὶ καὶ τὰς ὀλοφύρσεις τῶν ἀπογιγνομένων τελευτῶντες καὶ οἱ οἰκεῖοι ἐξέκαμνον ὑπὸ τοῦ πολλοῦ κακοῦ νικώμενοι.

ἐπὶ πλέον δʼ ὅμως οἱ διαπεφευγότες τόν τε θνῄσκοντα καὶ τὸν πονούμενον ᾠκτίζοντο διὰ τὸ προειδέναι τε καὶ αὐτοὶ ἤδη ἐν τῷ θαρσαλέῳ εἶναι· δὶς γὰρ τὸν αὐτόν, ὥστε καὶ κτείνειν, οὐκ ἐπελάμβανεν. καὶ ἐμακαρίζοντό τε ὑπὸ τῶν ἄλλων, καὶ αὐτοὶ τῷ παραχρῆμα περιχαρεῖ καὶ ἐς τὸν ἔπειτα χρόνον ἐλπίδος τι εἶχον κούφης μηδʼ ἂν ὑπʼ ἄλλου νοσήματός ποτε ἔτι διαφθαρῆναι.

ἐπίεσε δʼ αὐτοὺς μᾶλλον πρὸς τῷ ὑπάρχοντι πόνῳ καὶ ἡ ξυγκομιδὴ ἐκ τῶν ἀγρῶν ἐς τὸ ἄστυ, καὶ οὐχ ἧσσον τοὺς ἐπελθόντας.

οἰκιῶν γὰρ οὐχ ὑπαρχουσῶν, ἀλλʼ ἐν καλύβαις πνιγηραῖς ὥρᾳ ἔτους διαιτωμένων ὁ φθόρος ἐγίγνετο οὐδενὶ κόσμῳ, ἀλλὰ καὶ νεκροὶ ἐπʼ ἀλλήλοις ἀποθνῄσκοντες ἔκειντο καὶ ἐν ταῖς ὁδοῖς ἐκαλινδοῦντο καὶ περὶ τὰς κρήνας ἁπάσας ἡμιθνῆτες τοῦ ὕδατος ἐπιθυμίᾳ.

τά τε ἱερὰ ἐν οἷς ἐσκήνηντο νεκρῶν πλέα ἦν, αὐτοῦ ἐναποθνῃσκόντων· ὑπερβιαζομένου γὰρ τοῦ κακοῦ οἱ ἄνθρωποι, οὐκ ἔχοντες ὅτι γένωνται, ἐς ὀλιγωρίαν ἐτράποντο καὶ ἱερῶν καὶ ὁσίων ὁμοίως.

νόμοι τε πάντες ξυνεταράχθησαν οἷς ἐχρῶντο πρότερον περὶ τὰς ταφάς, ἔθαπτον δὲ ὡς ἕκαστος ἐδύνατο. καὶ πολλοὶ ἐς ἀναισχύντους θήκας ἐτράποντο σπάνει τῶν ἐπιτηδείων διὰ τὸ συχνοὺς ἤδη προτεθνάναι σφίσιν· ἐπὶ πυρὰς γὰρ ἀλλοτρίας φθάσαντες τοὺς νήσαντας οἱ μὲν ἐπιθέντες τὸν ἑαυτῶν νεκρὸν ὑφῆπτον, οἱ δὲ καιομένου ἄλλου ἐπιβαλόντες ἄνωθεν ὃν φέροιεν ἀπῇσαν.

πρῶτόν τε ἦρξε καὶ ἐς τἆλλα τῇ πόλει ἐπὶ πλέον ἀνομίας τὸ νόσημα. ῥᾷον γὰρ ἐτόλμα τις ἃ πρότερον ἀπεκρύπτετο μὴ καθʼ ἡδονὴν ποιεῖν, ἀγχίστροφον τὴν μεταβολὴν ὁρῶντες τῶν τε εὐδαιμόνων καὶ αἰφνιδίως θνῃσκόντων καὶ τῶν οὐδὲν πρότερον κεκτημένων, εὐθὺς δὲ τἀκείνων ἐχόντων.

ὥστε ταχείας τὰς ἐπαυρέσεις καὶ πρὸς τὸ τερπνὸν ἠξίουν ποιεῖσθαι, ἐφήμερα τά τε σώματα καὶ τὰ χρήματα ὁμοίως ἡγούμενοι.

καὶ τὸ μὲν προσταλαιπωρεῖν τῷ δόξαντι καλῷ οὐδεὶς πρόθυμος ἦν, ἄδηλον νομίζων εἰ πρὶν ἐπʼ αὐτὸ ἐλθεῖν διαφθαρήσεται· ὅτι δὲ ἤδη τε ἡδὺ πανταχόθεν τε ἐς αὐτὸ κερδαλέον, τοῦτο καὶ καλὸν καὶ χρήσιμον κατέστη.

θεῶν δὲ φόβος ἢ ἀνθρώπων νόμος οὐδεὶς ἀπεῖργε, τὸ μὲν κρίνοντες ἐν ὁμοίῳ καὶ σέβειν καὶ μὴ ἐκ τοῦ πάντας ὁρᾶν ἐν ἴσῳ ἀπολλυμένους, τῶν δὲ ἁμαρτημάτων οὐδεὶς ἐλπίζων μέχρι τοῦ δίκην γενέσθαι βιοὺς ἂν τὴν τιμωρίαν ἀντιδοῦναι, πολὺ δὲ μείζω τὴν ἤδη κατεψηφισμένην σφῶν ἐπικρεμασθῆναι, ἣν πρὶν ἐμπεσεῖν εἰκὸς εἶναι τοῦ βίου τι ἀπολαῦσαι.

τοιούτῳ μὲν πάθει οἱ Ἀθηναῖοι περιπεσόντες ἐπιέζοντο, ἀνθρώπων τʼ ἔνδον θνῃσκόντων καὶ γῆς ἔξω δῃουμένης.

ἐν δὲ τῷ κακῷ οἷα εἰκὸς ἀνεμνήσθησαν καὶ τοῦδε τοῦ ἔπους, φάσκοντες οἱ πρεσβύτεροι πάλαι ᾄδεσθαι

‘ἥξει Δωριακὸς πόλεμος καὶ λοιμὸς ἅμʼ αὐτῷ.ʼ

ἐγένετο μὲν οὖν ἔρις τοῖς ἀνθρώποις μὴ λοιμὸν ὠνομάσθαι ἐν τῷ ἔπει ὑπὸ τῶν παλαιῶν, ἀλλὰ λιμόν, ἐνίκησε δὲ ἐπὶ τοῦ παρόντος εἰκότως λοιμὸν εἰρῆσθαι· οἱ γὰρ ἄνθρωποι πρὸς ἃ ἔπασχον τὴν μνήμην ἐποιοῦντο. ἢν δέ γε οἶμαί ποτε ἄλλος πόλεμος καταλάβῃ Δωρικὸς τοῦδε ὕστερος καὶ ξυμβῇ γενέσθαι λιμόν, κατὰ τὸ εἰκὸς οὕτως ᾄσονται.

μνήμη δὲ ἐγένετο καὶ τοῦ Λακεδαιμονίων χρηστηρίου τοῖς εἰδόσιν, ὅτε ἐπερωτῶσιν αὐτοῖς τὸν θεὸν εἰ χρὴ πολεμεῖν ἀνεῖλε κατὰ κράτος πολεμοῦσι νίκην ἔσεσθαι, καὶ αὐτὸς ἔφη ξυλλήψεσθαι.

περὶ μὲν οὖν τοῦ χρηστηρίου τὰ γιγνόμενα ᾔκαζον ὁμοῖα εἶναι· ἐσβεβληκότων δὲ τῶν Πελοποννησίων ἡ νόσος ἤρξατο εὐθύς, καὶ ἐς μὲν Πελοπόννησον οὐκ ἐσῆλθεν, ὅτι καὶ ἄξιον εἰπεῖν, ἐπενείματο δὲ Ἀθήνας μὲν μάλιστα, ἔπειτα δὲ καὶ τῶν ἄλλων χωρίων τὰ πολυανθρωπότατα. ταῦτα μὲν τὰ κατὰ τὴν νόσον γενόμενα.

Vocabulario del texto · 489 palabras
  1. ἄγαν mucho, demasiado adverbio
  2. ἀγνοέω, aor. ἠγνόησα ignorar, no saber contracto en -έω
  3. ἡ ἄγνοια, -ας ignorancia, desconocimiento f. · 1.ª decl.
  4. ὁ ἀγρός, -οῦ campo m. · 2.ª decl.
  5. ἡ ἀγρυπνία, -ας insomnio, vigilia f. · 1.ª decl.
  6. ἀγχίστροφος, -ον de giro repentino, cambiante 2 terminaciones
  7. ἄδηλος, -ον oscuro, incierto, invisible 2 terminaciones
  8. ᾄδω (ἀείδω), aor. ᾖσα cantar en -ω
  9. αἱ Ἀθῆναι, -ῶν Atenas nombre propio
  10. Ἀθηναῖος, -α, -ον ateniense nombre propio
  11. ἡ ἀθυμία, -ας desánimo, abatimiento f. · 1.ª decl.
  12. ἡ Αἴγυπτος, -ου Egipto nombre propio
  13. τὸ αἰδοῖον, -ου (pl. τὰ αἰδοῖα) partes pudendas n. · 2.ª decl.
  14. ἡ Αἰθιοπία, -ας Etiopía nombre propio
  15. αἱματώδης, -ες rojo como la sangre, sanguinolento 2 terminaciones
  16. αἰσθάνομαι, aor. ᾐσθόμην percibir, darse cuenta deponente
  17. ἡ αἴσθησις, -εως percepción, sensación f. · 3.ª decl.
  18. ἡ αἰσχύνη, -ης vergüenza, deshonra f. · 1.ª decl.
  19. ἡ αἰτία, -ας causa f. · 1.ª decl.
  20. αἰφνίδιος, -ον súbito, repentino 2 terminaciones
  21. ἀκμάζω estar en su apogeo, florecer en -ω
  22. ἄκρατος, -ον (ép. ἄκρητος) puro, sin mezclar (del vino) 2 terminaciones
  23. ἄκρος, -α, -ον extremo, la punta de 3 terminaciones
  24. τὸ ἀκρωτήριον, -ου extremo, saliente; pl.: extremidades (del cuerpo) n. · 2.ª decl.
  25. ἀλλά pero, sino conjunción
  26. ἀλλήλων unos a otros (recíproco) pronombre
  27. ἄλλος, -η, -ο otro pronombre
  28. ἀλλότριος, -α, -ον ajeno 3 terminaciones
  29. ἅμα a la vez; (+ dat.) junto con adverbio y preposición
  30. τὸ ἁμάρτημα, -ατος falta, delito n. · 3.ª decl.
  31. ἡ ἀμέλεια, -ας negligencia, descuido f. · 1.ª decl.
  32. ἀμελέω, aor. ἠμέλησα (+ gen.) descuidar, desatender contracto en -έω
  33. ἄν partícula modal (potencial, irreal, eventual) partícula
  34. ἀνά (+ ac.) hacia arriba, por; distributivo: cada preposición
  35. ἀναιρέω, aor. ἀνεῖλον matar, eliminar; levantar en -ω
  36. ἀναίσχυντος, -ον desvergonzado 2 terminaciones
  37. ἀναμιμνῄσκω recordar; med.: acordarse en -ω
  38. ἀναπίμπλημι llenar; contagiar en -μι
  39. ἀναστρέφω dar la vuelta; med.: andar, moverse de un lado a otro en -ω
  40. ἀνέλπιστος, -ον inesperado; sin esperanza, desesperado 2 terminaciones
  41. ἀνέχω, aor. ἀνέσχον (ép. ἀνεσχέθον) levantar; ἀνεσχέθομεν: sostuvimos, aguantamos en -ω
  42. ἀνθρώπειος, -α, -ον humano 3 terminaciones
  43. ὁ ἄνθρωπος, -ου hombre, ser humano m. · 2.ª decl.
  44. ἀνίστημι, aor. ἀνέστησα / ἀνέστην levantar; intr.: levantarse en -μι
  45. ἡ ἀνομία, -ας desprecio de la ley, anarquía f. · 1.ª decl.
  46. ἄνοσος, -ον sano, libre de enfermedad 2 terminaciones
  47. ἀντέχω resistir, aguantar en -ω
  48. ἀντιδίδωμι dar a cambio, pagar en -μι
  49. ἡ ἀντίληψις, -εως contagio; acción de agarrar f. · 3.ª decl.
  50. ἄνω arriba; τὰ ἄνω: el piso de arriba adverbio
  51. ἄνωθεν desde arriba adverbio
  52. ἀνωφελής, -ές inútil 2 terminaciones
  53. ἄξιος, -α, -ον digno 3 terminaciones
  54. ἀξιόω, aor. ἠξίωσα considerar digno; pedir, reclamar contracto en -όω
  55. ἅπας, ἅπασα, ἅπαν todo, todo entero 3 terminaciones
  56. ἄπαυστος, -ον incesante 2 terminaciones
  57. ἄπειμι (εἶμι), impf. ἀπῇα irse, marcharse en -μι
  58. ἀπείργω apartar, impedir en -ω
  59. ἀπό (+ gen.) de, desde preposición
  60. ἀποβαίνω, aor. ἀπέβην desembarcar; resultar en -ω
  61. ἀπογίγνομαι apartarse, faltar; morir deponente
  62. ἀποθνῄσκω, fut. ἀποθανοῦμαι, aor. ἀπέθανον, perf. τέθνηκα morir en -ω
  63. ἡ ἀποκάθαρσις, -εως evacuación, vómito (de bilis) f. · 3.ª decl.
  64. ἀποκρίνω, aor. ἀπέκρινα separar, apartar (cf. ἀποκρίνομαι, responder) en -ω
  65. ἀποκρύπτω, aor. ἀπέκρυψα ocultar en -ω
  66. ἀπολαύω, aor. ἀπέλαυσα (+ gen.) disfrutar de en -ω
  67. ἀπόλλυμι, aor. ἀπώλεσα, perf. ἀπόλωλα perder, destruir; med. y perf.: perecer, estar perdido en -μι
  68. ἡ ἀπορία, -ας dificultad, falta de recursos, perplejidad f. · 1.ª decl.
  69. ἅπτω, aor. ἧψα; med. ἅπτομαι atar; med. (+ gen.): tocar, emprender en -ω
  70. ἡ ἀρετή, -ῆς virtud, excelencia f. · 1.ª decl.
  71. ἀρκέω, aor. ἤρκεσα bastar contracto en -έω
  72. ὁ Ἀρχίδαμος, -ου Arquidamo (rey de Esparta) nombre propio
  73. ἄρχω, aor. ἦρξα; med. ἄρχομαι (+ gen.) mandar; med.: empezar en -ω
  74. ἡ ἀσθένεια, -ας debilidad; enfermedad f. · 1.ª decl.
  75. τὸ ἄστυ, -εως ciudad n. · 3.ª decl.
  76. ἄταφος, -ον insepulto 2 terminaciones
  77. ἡ ἀτοπία, -ας rareza, carácter extraordinario f. · 1.ª decl.
  78. ἄτοπος, -ον extraño, insólito, absurdo; anómalo, malsano 2 terminaciones
  79. ἡ Ἀττική, -ῆς el Ática nombre propio
  80. αὖθις de nuevo, otra vez adverbio
  81. αὐτάρκης, -ες autosuficiente; suficiente 2 terminaciones
  82. αὐτός, -ή, -ό él; mismo; ὁ αὐτός: el mismo pronombre
  83. ἀφειδέω no escatimar, descuidar contracto en -έω
  84. ἀφίημι, aor. ἀφῆκα soltar, dejar, renunciar a en -μι
  85. ἀφικνέομαι, aor. ἀφικόμην llegar deponente contracto
  86. ἀφίστημι, aor. ἀπέστην apartar; intr.: sublevarse, pasarse a en -μι
  87. ὁ βασιλεύς, -έως rey m. · 3.ª decl.
  88. ἡ βήξ, βηχός tos f. · 3.ª decl.
  89. ὁ βίος, -ου vida; medios de vida, hacienda m. · 2.ª decl.
  90. βιόω, aor. ἐβίων vivir contracto en -όω
  91. βλάπτω, aor. ἔβλαψα dañar en -ω
  92. ὁ βράγχος, -ου ronquera m. · 2.ª decl.
  93. γάρ pues, porque partícula
  94. γε al menos, por cierto (enfática) partícula
  95. γεύω, aor. ἔγευσα; med. γεύομαι dar a probar; med.: probar en -ω
  96. ἡ γῆ, γῆς tierra f. · 3.ª decl.
  97. γίγνομαι (γίνομαι), fut. γενήσομαι, aor. ἐγενόμην, perf. γέγονα llegar a ser, nacer, suceder deponente
  98. γιγνώσκω (γινώσκω), fut. γνώσομαι, aor. ἔγνων conocer; (+ inf.) decidir en -ω
  99. ἡ γλῶσσα, -ης lengua; don de lenguas f. · 1.ª decl.
  100. ἡ γνώμη, -ης opinión, parecer, propósito f. · 1.ª decl.
  101. γυμνός, -ή, -όν desnudo 3 terminaciones
  102. δέ y, pero (correlativa de μέν) partícula
  103. δείδω, aor. ἔδεισα, perf. δέδοικα temer en -ω
  104. δεινός, -ή, -όν terrible; hábil 3 terminaciones
  105. δή pues bien, precisamente (enfática) partícula
  106. δηιόω (át. δῃόω), aor. pas. ἐδῃώθην matar, destrozar contracto en -όω
  107. δηλόω mostrar, manifestar, aclarar contracto en -όω
  108. διά (+ gen.) a través de, por medio de; (+ ac.) a causa de preposición
  109. ἡ δίαιτα, -ης modo de vida, régimen f. · 1.ª decl.
  110. διαιτάω; med. διαιτάομαι med.: vivir, llevar un modo de vida contracto en -άω
  111. ἡ διάρροια, -ας diarrea f. · 1.ª decl.
  112. διαφαίνω mostrar; pas.: brillar a través, resplandecer en -ω
  113. διαφερόντως de modo distinto; especialmente adverbio
  114. διαφεύγω, aor. διέφυγον escapar en -ω
  115. διαφθείρω, aor. διέφθειρα destruir; corromper, seducir en -ω
  116. διέξειμι (ir) recorrer, atravesar en -μι
  117. διέρχομαι, aor. διῆλθον atravesar; transcurrir deponente
  118. ἡ δίκη, -ης justicia; juicio, sentencia; pena f. · 1.ª decl.
  119. δίς dos veces adverbio
  120. ἡ δίψα, -ης sed f. · 1.ª decl.
  121. δοκέω, aor. ἔδοξα parecer; creer contracto en -έω
  122. ἡ δόξα, -ης opinión; fama, gloria f. · 1.ª decl.
  123. δράω, aor. ἔδρασα hacer, obrar contracto en -άω
  124. δύναμαι, aor. ἐδυνήθην poder deponente
  125. ἡ δύναμις, -εως fuerza; tropas f. · 3.ª decl.
  126. δύο dos numeral
  127. δυσώδης, -ες maloliente 2 terminaciones
  128. Δωριακός, -ή, -όν dorio 3 terminaciones
  129. Δωρικός, -ή, -όν dorio 3 terminaciones
  130. ἐάν (ἄν, ἤν; κἄν = καὶ ἐάν) si (+ subj.) conjunción
  131. ἑαυτοῦ, -ῆς, -οῦ de sí mismo (reflexivo) pronombre
  132. ἑβδομαῖος, -α, -ον al séptimo día 3 terminaciones
  133. ἐγγίγνομαι nacer en, producirse en deponente
  134. ἐγκατασκήπτω abatirse sobre, caer sobre en -ω
  135. ἐγώ, ἐμοῦ / μου; pl. ἡμεῖς yo; nosotros pronombre
  136. ἕζομαι sentarse deponente
  137. ἐθέλω (θέλω), aor. ἠθέλησα querer en -ω
  138. εἰ si conjunción
  139. τὸ εἶδος, -ους aspecto, belleza n. · 3.ª decl.
  140. εἰκάζω, aor. εἴκασα conjeturar; comparar en -ω
  141. εἰκός, -ότος (part. de ἔοικα) verosímil, razonable; εἰκότως: con razón 2 terminaciones
  142. εἰμί, fut. ἔσομαι, impf. ἦν ser, estar, existir en -μι
  143. εἰς (ἐς) (+ ac.) a, hacia, hasta preposición
  144. εἰσβάλλω (jon. ἐσβάλλω) echar dentro; invadir en -ω
  145. εἴσειμι (εἶμι) entrar en -μι
  146. εἰσέρχομαι, aor. εἰσῆλθον entrar deponente
  147. εἰσπίπτω (jon. ἐσπίπτω) caer en, irrumpir en -ω
  148. εἴτε... εἴτε ya... ya, sea... sea conjunción
  149. εἴωθα (perf.) soler, tener costumbre perfecto-presente
  150. ἐκ, ἐξ (+ gen.) de, desde, fuera de preposición
  151. ἕκαστος, -η, -ον cada uno pronombre
  152. ἐκεῖνος, -η, -ο aquel pronombre
  153. ἐκκάμνω agotarse, desfallecer en -ω
  154. ἐλάττων, ἔλαττον (ἐλάσσων) menor (comp. de μικρός, ὀλίγος); περὶ ἐλάττονος ποιεῖσθαι: tener en menos 2 terminaciones
  155. τὸ ἕλκος, -ους herida, llaga n. · 3.ª decl.
  156. ἡ ἕλκωσις, -εως ulceración f. · 3.ª decl.
  157. ἐλπίζω esperar en -ω
  158. ἡ ἐλπίς, -ίδος esperanza f. · 3.ª decl.
  159. ἐμπίπτω, aor. ἐνέπεσον caer en, dar con en -ω
  160. ἐμποιέω producir, causar; med.: formar contracto en -έω
  161. ἐν (+ dat.) en preposición
  162. ἐναποθνῄσκω morir en en -ω
  163. ἐναταῖος, -α, -ον al noveno día 3 terminaciones
  164. ἐνδίδωμι entregar; provocar en -μι
  165. ἔνδον dentro adverbio
  166. ἐντός dentro; (+ gen.) dentro de adverbio y preposición
  167. ἐξαίφνης (ἐξαπίνης) de repente adverbio
  168. ἐξανθέω florecer; brotar (una erupción) contracto en -έω
  169. ἐξαπίναιος, -α, -ον repentino 3 terminaciones
  170. ἔξω fuera; (+ gen.) fuera de adverbio y preposición
  171. ἔξωθεν desde fuera adverbio
  172. ἔοικα (perf.); εἰκός parecer; εἰκός (ἐστι): es natural, probable perfecto-presente
  173. ἡ ἐπαύρεσις, -εως disfrute, provecho f. · 3.ª decl.
  174. ἐπεί cuando, después de que; puesto que conjunción
  175. ἔπειμι (εἶμι); ἡ ἐπιοῦσα sobrevenir; ἡ ἐπιοῦσα: el día siguiente en -μι
  176. ἔπειτα después, luego adverbio
  177. ἐπέρχομαι, aor. ἐπῆλθον (+ dat.) venir a, ocurrírsele a deponente
  178. ἐπερωτάω preguntar, consultar contracto en -άω
  179. ἐπί (+ gen.) sobre, en; (+ dat.) sobre, en poder de; (+ ac.) hacia, contra preposición
  180. ἐπιβάλλω, aor. ἐπέβαλον echar sobre; τὸ ἐπιβάλλον: lo que corresponde en -ω
  181. ἡ ἐπιβολή, -ῆς lo que se echa encima (ropa, cobertor) f. · 1.ª decl.
  182. ἐπιγίγνομαι (-γίνομαι), aor. ἐπεγενόμην sobrevenir deponente
  183. ἡ ἐπιθυμία, -ας deseo f. · 1.ª decl.
  184. ἐπικάτειμι (ir) bajar, descender en -μι
  185. ἐπίκειμαι estar puesto encima deponente
  186. ἐπικρεμάννυμι colgar sobre; pas.: amenazar en -μι
  187. ἐπιλαμβάνω coger, atacar, sobrevenir en -ω
  188. ἡ ἐπίλειψις, -εως falta, desaparición f. · 3.ª decl.
  189. ἐπινέμω repartir; med.: propagarse en -ω
  190. ἐπιπίπτω, aor. ἐπέπεσον caer sobre, echarse sobre en -ω
  191. ἐπισημαίνω señalar; manifestarse en -ω
  192. ἐπιτήδειος, -α, -ον adecuado; οἱ ἐπιτήδειοι: los amigos, allegados 3 terminaciones
  193. ἐπιτίθημι, aor. ἐπέθηκα poner encima; med.: ponerse en -μι
  194. τὸ ἔπος, -ους palabra; ὡς ἔπος εἰπεῖν: por así decir n. · 3.ª decl.
  195. ἔρημος, -ον solo, abandonado, desierto 2 terminaciones
  196. ἡ ἔρις, -ιδος disputa, rivalidad f. · 3.ª decl.
  197. τὸ ἐρύθημα, -ατος rubor n. · 3.ª decl.
  198. ἔρχομαι, fut. εἶμι / ἐλεύσομαι, aor. ἦλθον ir, venir deponente
  199. ἕτερος, -α, -ον (θάτερον = τὸ ἕτερον) el otro (de dos), otro pronombre
  200. ἔτι todavía, aún adverbio
  201. τὸ ἔτος, -ους año n. · 3.ª decl.
  202. εὐδαίμων, -ον feliz 2 terminaciones
  203. εὐθύς enseguida, al punto adverbio
  204. ἐφήμερος, -ον efímero, de un día; ὁ ἐφήμερος: mortal 2 terminaciones
  205. ἔχω, fut. ἕξω, aor. ἔσχον, impf. εἶχον tener; (+ adv.) estar; (+ inf.) poder en -ω
  206. ὁ Ζευξίδαμος, -ου Zeuxidamo nombre propio
  207. ἤ o; que (tras comparativo) conjunción
  208. ἡγέομαι, aor. ἡγησάμην guiar, ir delante; considerar, creer deponente contracto
  209. ἤδη ya adverbio
  210. ἡ ἡδονή, -ῆς placer f. · 1.ª decl.
  211. ἡδύς, -εῖα, -ύ (comp. ἡδίων, sup. ἥδιστος) dulce, agradable 3 terminaciones
  212. ἥκω, fut. ἥξω haber llegado, estar aquí en -ω
  213. ἡ ἡμέρα, -ας día f. · 1.ª decl.
  214. ἡμιθνής, -ῆτος medio muerto 2 terminaciones
  215. ἡσυχάζω estar tranquilo, descansar en -ω
  216. ἥττων, ἧττον (ἥσσων) menor, inferior; ἧττον: menos 2 terminaciones
  217. θάπτω, aor. ἔθαψα enterrar en -ω
  218. θαρσαλέος, -α, -ον confiado, audaz 3 terminaciones
  219. ὁ θεός, -οῦ dios m. · 2.ª decl.
  220. ἡ θεραπεία, -ας cuidado, atención; tratamiento médico f. · 1.ª decl.
  221. θεραπεύω, aor. ἐθεράπευσα cuidar, atender en -ω
  222. ἡ θέρμη, -ης calor, fiebre f. · 1.ª decl.
  223. θερμός, -ή, -όν caliente 3 terminaciones
  224. τὸ θέρος, -ους verano; mies, cosecha n. · 3.ª decl.
  225. ἡ θήκη, -ης tumba; caja f. · 1.ª decl.
  226. θνῄσκω, aor. ἔθανον morir en -ω
  227. τὸ ἴαμα, -ατος remedio n. · 3.ª decl.
  228. ὁ ἰατρός, -οῦ médico m. · 2.ª decl.
  229. ἡ ἰδέα, -ας forma, aspecto; clase f. · 1.ª decl.
  230. ὁ ἰδιώτης, -ου particular, ciudadano corriente; profano m. · 1.ª decl.
  231. ἱδρύω establecer, asentar en -ω
  232. ἱερός, -ά, -όν (ép. ἱρός) sagrado; τὰ ἱερά: los sacrificios 3 terminaciones
  233. ἱκανός, -ή, -όν capaz, suficiente 3 terminaciones
  234. ἱκετεύω, aor. ἱκέτευσα suplicar en -ω
  235. τὸ ἱμάτιον, -ου manto; pl.: ropa n. · 2.ª decl.
  236. ἴσος, -η, -ον igual; ἐξ ἴσου: en pie de igualdad 3 terminaciones
  237. ἰσχυρός, -ά, -όν fuerte, intenso 3 terminaciones
  238. ἡ ἰσχύς, -ύος fuerza, vigor f. · 3.ª decl.
  239. καθίστημι, aor. κατέστησα / κατέστην establecer, nombrar; intr.: establecerse en -μι
  240. καί y; también, incluso conjunción
  241. καίω (κάω), aor. ἔκαυσα quemar; pas.: arder, abrasarse en -ω
  242. κακός, -ή, -όν malo; τὸ κακόν: el mal 3 terminaciones
  243. καλινδέομαι revolcarse deponente contracto
  244. καλός, -ή, -όν (sup. κάλλιστος) hermoso, bueno 3 terminaciones
  245. ἡ καλύβη, -ης cabaña, choza f. · 1.ª decl.
  246. κάμνω, aor. ἔκαμον fatigarse, esforzarse en -ω
  247. ἡ καρδία, -ας corazón f. · 1.ª decl.
  248. κατά (+ gen.) contra, hacia abajo; (+ ac.) por, según, a lo largo de preposición
  249. καταβαίνω, aor. κατέβην bajar en -ω
  250. καταλαμβάνω, aor. κατέλαβον sorprender, encontrar; apoderarse de en -ω
  251. κατασκήπτω abatirse sobre, atacar en -ω
  252. καταψηφίζομαι votar en contra, condenar deponente
  253. τὸ καῦμα, -ατος calor ardiente n. · 3.ª decl.
  254. κεῖμαι, impf. ἐκείμην yacer, estar puesto deponente
  255. κενός, -ή, -όν vacío; vano 3 terminaciones
  256. κενόω vaciar, despoblar contracto en -όω
  257. κερδαλέος, -α, -ον provechoso; astuto 3 terminaciones
  258. ἡ κεφαλή, -ῆς cabeza f. · 1.ª decl.
  259. ἡ κοιλία, -ας vientre f. · 1.ª decl.
  260. ὁ κόσμος, -ου mundo; orden m. · 2.ª decl.
  261. κοῦφος, -η, -ον ligero, leve; vano, sin consistencia 3 terminaciones
  262. τὸ κράτος, -εος fuerza, poder n. · 3.ª decl.
  263. κρείττων, -ον (κρείσσων) mejor, superior (comp. de ἀγαθός) 2 terminaciones
  264. ἡ κρήνη, -ης fuente f. · 1.ª decl.
  265. κρίνω, aor. ἔκρινα juzgar, decidir en -ω
  266. κτάομαι, aor. ἐκτησάμην, perf. κέκτημαι adquirir; perf.: poseer deponente contracto
  267. κτείνω, aor. ἔκτεινα matar en -ω
  268. ὁ, ἡ κύων, κυνός perro m./f. · 3.ª decl.
  269. Λακεδαιμόνιος, -α, -ον lacedemonio, espartano nombre propio
  270. λαμβάνω, fut. λήψομαι, aor. ἔλαβον coger, tomar, recibir en -ω
  271. λέγω, fut. ἐρῶ, aor. εἶπον, perf. pas. εἴρημαι decir en -ω
  272. λεπτός, -ή, -όν fino, sutil, tenue 3 terminaciones
  273. ἡ λήθη, -ης olvido f. · 1.ª decl.
  274. ἡ Λῆμνος, -ου Lemnos nombre propio
  275. ἡ Λιβύη, -ης Libia nombre propio
  276. ὁ (ἡ) λιμός, -οῦ hambre m. · 3.ª decl.
  277. ὁ λόγος, -ου palabra, discurso, razón; ἑνὶ λόγῳ: en una palabra m. · 2.ª decl.
  278. ὁ λοιμός, -οῦ peste m. · 2.ª decl.
  279. ἡ λύγξ, λυγγός hipo f. · 3.ª decl.
  280. λωφάω cesar, aliviarse contracto en -άω
  281. μακαρίζω felicitar, considerar dichoso en -ω
  282. μάλιστα sobre todo, lo más adverbio
  283. μᾶλλον más adverbio
  284. τὸ μαντεῖον, -ου oráculo (sede o respuesta) n. · 2.ª decl.
  285. μαραίνω consumir; pas.: consumirse, apagarse en -ω
  286. μέγας, μεγάλη, μέγα grande 3 terminaciones
  287. μεθίστημι (μεθιστάνω) trasladar, mover de sitio en -μι
  288. μείζων, -ον mayor (comp. de μέγας) 2 terminaciones
  289. μέν por una parte (correlativa de δέ) partícula
  290. μέντοι sin embargo; desde luego partícula
  291. τὸ μέρος, -ους parte; παρὰ μέρος: por turno n. · 3.ª decl.
  292. μετά (+ gen.) con; (+ ac.) después de preposición
  293. ἡ μεταβολή, -ῆς cambio f. · 1.ª decl.
  294. μεταποιέω; med. μεταποιέομαι transformar; med.: reivindicar contracto en -έω
  295. μέχρι hasta (+ gen.) preposición
  296. μή no (negación subjetiva) adverbio
  297. μηδέ ni, ni siquiera conjunción
  298. μήτε... μήτε ni... ni conjunción
  299. μικρός, -ά, -όν (σμικρός) pequeño 3 terminaciones
  300. ἡ μνήμη, -ης memoria, recuerdo f. · 1.ª decl.
  301. μνημονεύω, aor. ἐμνημόνευσα (+ gen.) acordarse de, mencionar en -ω
  302. νεκρός, -ά, -όν muerto 3 terminaciones
  303. νέω (νηέω), aor. ἔνησα amontonar, apilar contracto en -έω
  304. νικάω, aor. ἐνίκησα vencer contracto en -άω
  305. ἡ νίκη, -ης victoria f. · 1.ª decl.
  306. νομίζω, aor. ἐνόμισα creer, considerar en -ω
  307. ὁ νόμος, -ου ley m. · 2.ª decl.
  308. νοσέω, aor. ἐνόσησα estar enfermo contracto en -έω
  309. τὸ νόσημα, -ατος enfermedad n. · 3.ª decl.
  310. ἡ νόσος, -ου enfermedad f. · 2.ª decl.
  311. ὁ, ἡ, τό el, la, lo; ὁ μέν... ὁ δέ: uno... otro artículo
  312. ὅδε, ἥδε, τόδε este (de aquí) pronombre
  313. ἡ ὁδός, -οῦ camino f. · 2.ª decl.
  314. οἶδα, fut. εἴσομαι, plusc. ᾔδη saber perfecto-presente
  315. οἰκεῖος, -α, -ον propio, de casa; τὰ οἰκεῖα: los asuntos propios 3 terminaciones
  316. ἡ οἰκία, -ας casa f. · 1.ª decl.
  317. οἰκτίζω; med. οἰκτίζομαι compadecer; med.: lamentarse en -ω
  318. οἴομαι (οἶμαι), aor. ᾠήθην creer, suponer deponente
  319. οἷος, -α, -ον cual, tal como pronombre
  320. ἡ ὀλιγωρία, -ας desprecio, descuido f. · 1.ª decl.
  321. ἡ ὀλόφυρσις, -εως lamento f. · 3.ª decl.
  322. ὅμοιος, -α, -ον (+ dat.) semejante 3 terminaciones
  323. ὁμολογέω, aor. ὡμολόγησα estar de acuerdo, convenir, reconocer contracto en -έω
  324. ὅμως sin embargo adverbio
  325. ὀνομάζω, aor. ὠνόμασα nombrar, llamar en -ω
  326. ὁπότε cuando, siempre que conjunción
  327. ὁράω, fut. ὄψομαι, aor. εἶδον, perf. ἑώρακα ver contracto en -άω
  328. τὸ ὄρνεον, -ου pájaro, ave n. · 2.ª decl.
  329. ὁ, ἡ ὄρνις, -ιθος ave m./f. · 3.ª decl.
  330. ὅς, ἥ, ὅ que, el cual (relativo) pronombre
  331. ὅσιος, -α, -ον piadoso, permitido por la ley divina 3 terminaciones
  332. ὅσος, -η, -ον cuanto, cuan grande pronombre
  333. ὅστις, ἥτις, ὅ τι quienquiera que, el que; qué (interr. indirecto) pronombre
  334. ὅτε cuando conjunción
  335. ὅτι que; porque; (+ superl.) lo más... posible; ὅτι μή: salvo que conjunción
  336. οὐ, οὐκ, οὐχ no adverbio
  337. οὐδαμοῦ en ninguna parte adverbio
  338. οὐδέ ni, ni siquiera conjunción
  339. οὐδείς, οὐδεμία, οὐδέν nadie, ninguno, nada pronombre
  340. οὖν así pues, por tanto partícula
  341. οὔπω todavía no adverbio
  342. οὔτε ni conjunción
  343. οὗτος, αὕτη, τοῦτο este, ese pronombre
  344. οὕτως, οὕτω así adverbio
  345. ὁ ὀφθαλμός, -οῦ ojo m. · 2.ª decl.
  346. τὸ πάθος, -ους lo que a uno le pasa, experiencia, afección n. · 3.ª decl.
  347. πάλαι hace tiempo adverbio
  348. παλαιός, -ά, -όν antiguo 3 terminaciones
  349. πανταχόθεν de todas partes adverbio
  350. πάνυ muy, del todo adverbio
  351. παρά (+ gen.) de parte de; (+ dat.) junto a, en casa de; (+ ac.) junto a, hacia preposición
  352. παραλείπω omitir, pasar por alto en -ω
  353. παραλυπέω afligir además contracto en -έω
  354. παραυτίκα al momento adverbio
  355. παραχρῆμα al instante adverbio
  356. πάρειμι (εἰμί) estar presente; τὸ παρόν: el presente en -μι
  357. παρέχω, fut. παρέξω, aor. παρέσχον proporcionar, ofrecer; πράγματα παρέχειν: causar molestias en -ω
  358. πᾶς, πᾶσα, πᾶν todo, cada 3 terminaciones
  359. πάσχω, fut. πείσομαι, aor. ἔπαθον, perf. πέπονθα experimentar, sufrir, pasarle a uno algo en -ω
  360. ὁ Πειραιεύς, -ῶς el Pireo nombre propio
  361. πελιδνός (πελιτνός), -ή, -όν lívido, amoratado 3 terminaciones
  362. Πελοποννήσιος, -α, -ον peloponesio nombre propio
  363. ἡ Πελοπόννησος, -ου el Peloponeso nombre propio
  364. περί (+ gen.) acerca de; (+ ac.) en torno a, respecto a preposición
  365. περιγίγνομαι (-γίνομαι), aor. περιεγενόμην (+ gen.) superar, vencer; resultar deponente
  366. περιπίπτω caer en, tropezar con en -ω
  367. περιχαρής, -ές muy alegre 2 terminaciones
  368. πιέζω, aor. ἐπίεσα oprimir, acosar en -ω
  369. πλεῖστος, -η, -ον muchísimo, el mayor número (superl. de πολύς) 3 terminaciones
  370. πλείων, πλέον (πλέων) más (comp. de πολύς); τὸ πλέον: en su mayor parte 2 terminaciones
  371. πλέως, -α, -ων (jon. πλέος, dór. πλεῖος) lleno 3 terminaciones
  372. τὸ πνεῦμα, -ατος viento, soplo n. · 3.ª decl.
  373. πνιγηρός, -ά, -όν sofocante 3 terminaciones
  374. ποιέω, aor. ἐποίησα hacer contracto en -έω
  375. πολεμέω, aor. ἐπολέμησα (+ dat.) hacer la guerra contracto en -έω
  376. ὁ πόλεμος, -ου guerra m. · 2.ª decl.
  377. ἡ πόλις, -εως ciudad f. · 3.ª decl.
  378. πολλαχόσε en muchas direcciones adverbio
  379. πολυάνθρωπος, -ον populoso 2 terminaciones
  380. πολύς, πολλή, πολύ mucho; ὡς τὰ πολλά: la mayoría de las veces 3 terminaciones
  381. πονέω, aor. ἐπόνησα esforzarse, trabajar contracto en -έω
  382. ὁ πόνος, -ου trabajo, fatiga m. · 2.ª decl.
  383. ποτε (enclít.) una vez, alguna vez adverbio
  384. τὸ ποτόν, -οῦ bebida n. · 2.ª decl.
  385. ὁ πούς, ποδός pie m. · 3.ª decl.
  386. ὁ πρέσβυς, -εως anciano; comp. πρεσβύτερος: mayor m. · 3.ª decl.
  387. πρίν antes de, antes de que conjunción
  388. τὸ πρόβατον, -ου oveja; pl.: ganado menor n. · 2.ª decl.
  389. προθνῄσκω morir antes en -ω
  390. πρόθυμος, -ον dispuesto, celoso 2 terminaciones
  391. προΐημι; med. προΐεμαι soltar, dejar salir en -μι
  392. προκάμνω fatigarse antes; padecer antes otra enfermedad en -ω
  393. πρόοιδα saber de antemano, prever en -ω
  394. πρός (+ ac.) hacia, a, ante, respecto a preposición
  395. πρόσειμι (εἶμι) acercarse en -μι
  396. προσπίπτω caer sobre, sobrevenir en -ω
  397. προσταλαιπωρέω perseverar en el esfuerzo en -ω
  398. προσφέρω, aor. προσήνεγκον, aor. pas. προσηνέχθην llevar a, presentar; pas.: ir a parar a en -ω
  399. πρότερος, -α, -ον (adv. πρότερον) anterior, primero (de dos) 3 terminaciones
  400. ἡ πρόφασις, -εως pretexto f. · 3.ª decl.
  401. πρῶτος, -η, -ον (adv. πρῶτον) primero 3 terminaciones
  402. ὁ πταρμός, -οῦ estornudo m. · 2.ª decl.
  403. ἡ πυρά, -ᾶς pira f. · 1.ª decl.
  404. πω (tras negación) todavía, aún; οὔ πω: todavía no adverbio
  405. ῥᾴδιος, -α, -ον (ép. adv. ῥηιδίως) fácil; ῥηιδίως: fácilmente 3 terminaciones
  406. ῥίπτω, aor. ἔρριψα arrojar en -ω
  407. σαφής, -ές claro, evidente 2 terminaciones
  408. σέβομαι venerar, respetar deponente
  409. ἡ σινδών, -όνος tela de lino fino f. · 3.ª decl.
  410. σκηνάω (σκηνέω) alojarse en tiendas o cabañas contracto en -άω
  411. σκοπέω mirar, examinar, considerar contracto en -έω
  412. ἡ σπάνις, -εως escasez f. · 3.ª decl.
  413. ὁ σπασμός, -οῦ convulsión m. · 2.ª decl.
  414. στερίσκω privar; pas.: verse privado en -ω
  415. τὸ στῆθος, -εος pecho n. · 3.ª decl.
  416. στηρίζω asentar, fijar; establecerse en -ω
  417. ἡ συγκομιδή, -ῆς (ξυγκομιδή) traslado, acarreo f. · 1.ª decl.
  418. συλλαμβάνω, aor. συνέλαβον apresar, detener en -ω
  419. συμβαίνω ocurrir, suceder en -ω
  420. σύμμαχος, -ον aliado 2 terminaciones
  421. συμφέρω convenir, ser útil en -ω
  422. συναιρέω reunir; ὡς συνελόντι εἰπεῖν: en resumen en -ω
  423. συνδιαιτάομαι convivir deponente contracto
  424. συνέχω mantener unido; pas.: estar dominado, afligido en -ω
  425. συνταράσσω (át. -ττω) perturbar en -ω
  426. συντρέφω criar juntos; ὁ ξύντροφος: compañero de crianza en -ω
  427. συχνός, -ή, -όν numeroso, mucho 3 terminaciones
  428. σφεῖς, σφῶν, σφίσι ellos (reflexivo indirecto de 3.ª pl.) pronombre
  429. τὸ σῶμα, -ατος cuerpo n. · 3.ª decl.
  430. ἡ ταλαιπωρία, -ας penalidad, fatiga f. · 1.ª decl.
  431. ἡ ταφή, -ῆς sepultura f. · 1.ª decl.
  432. ὁ τάφος, -ου tumba; sepultura m. · 2.ª decl.
  433. ταχύς, -εῖα, -ύ (adv. ταχύ) rápido 3 terminaciones
  434. τε (enclít.) y; τε... καί: tanto... como conjunción
  435. τὸ τεκμήριον, -ου prueba, indicio n. · 2.ª decl.
  436. τελευτάω, aor. ἐτελεύτησα morir; terminar contracto en -άω
  437. τερπνός, -ή, -όν agradable 3 terminaciones
  438. τετράποδος, -ον (τετράπους) cuadrúpedo 2 terminaciones
  439. ἡ τέχνη, -ης arte, artimaña f. · 1.ª decl.
  440. ἡ τιμωρία, -ας castigo, venganza f. · 1.ª decl.
  441. τις, τι (enclít.) alguien, alguno, algo, un cierto pronombre
  442. τοιόσδε, -άδε, -όνδε tal (como sigue) pronombre
  443. τοιοῦτος, -αύτη, -οῦτο tal, semejante pronombre
  444. τολμάω, aor. ἐτόλμησα atreverse contracto en -άω
  445. τοσοῦτος, -αύτη, -οῦτο tan grande, tanto pronombre
  446. τρέπω, aor. ἔτρεψα; med. ἐτραπόμην volver; med.: volverse, dirigirse en -ω
  447. τυγχάνω, fut. τεύξομαι, aor. ἔτυχον (+ gen.) conseguir; (+ part.) encontrarse, hallarse por casualidad; τυχόν: quizá en -ω
  448. ὑγιής, -ές sano; sensato 2 terminaciones
  449. τὸ ὕδωρ, ὕδατος agua n. · 3.ª decl.
  450. ὑπάρχω, aor. ὑπῆρξα (+ dat.) estar de parte de, apoyar; existir en -ω
  451. ὑπέρ (+ gen.) por, en favor de, acerca de; (+ ac.) más allá de preposición
  452. ὑπερβιάζομαι oprimir con violencia deponente
  453. ὑπέρυθρος, -ον rojizo 2 terminaciones
  454. ὑπό (+ gen.) por (agente); (+ dat.) bajo; (+ ac.) bajo, debajo de preposición
  455. ὕστερον después, más tarde adverbio
  456. ὕστερος, -α, -ον; superl. ὕστατος posterior; ὕστατος: el último 3 terminaciones
  457. ὑφάπτω prender fuego por debajo en -ω
  458. τὸ φάρμακον, -ου droga, remedio n. · 2.ª decl.
  459. ἡ φάρυγξ, -υγος garganta f. · 3.ª decl.
  460. φάσκω afirmar, pretender en -ω
  461. φέρω, fut. οἴσω, aor. ἤνεγκον llevar, traer; conducir en -ω
  462. φημί, impf. ἔφην decir, afirmar en -μι
  463. φθάνω adelantarse, llegar antes en -ω
  464. ἡ φθορά, -ᾶς destrucción, mortandad f. · 1.ª decl.
  465. ὁ φθόρος, -ου destrucción, mortandad m. · 2.ª decl.
  466. φίλος, -η, -ον / ὁ φίλος, -ου querido; amigo 3 terminaciones
  467. ἡ φλόγωσις, -εως inflamación f. · 3.ª decl.
  468. ἡ φλύκταινα, -ης ampolla f. · 1.ª decl.
  469. ὁ φόβος, -ου miedo m. · 2.ª decl.
  470. τὸ φρέαρ, -ατος pozo n. · 3.ª decl.
  471. ἡ φύσις, -εως naturaleza f. · 3.ª decl.
  472. χαλεπός, -ή, -όν difícil 3 terminaciones
  473. ὁ χειμών, -ῶνος invierno; tempestad m. · 3.ª decl.
  474. ἡ χείρ, χειρός mano f. · 3.ª decl.
  475. χλωρός, -ά, -όν verde; verde pálido 3 terminaciones
  476. ἡ χολή, -ῆς bilis f. · 1.ª decl.
  477. χράομαι, aor. ἐχρησάμην (+ dat.) usar, servirse de deponente contracto
  478. χρή, impf. ἐχρῆν es preciso, hay que (impersonal) impersonal
  479. τὸ χρῆμα, -ατος (pl. χρήματα) cosa; pl.: dinero n. · 3.ª decl.
  480. χρήσιμος, -η, -ον útil 3 terminaciones
  481. τὸ χρηστήριον, -ου oráculo n. · 2.ª decl.
  482. ὁ χρόνος, -ου tiempo m. · 2.ª decl.
  483. τὸ χωρίον, -ου lugar, plaza, territorio n. · 2.ª decl.
  484. ψυχρός, -ά, -όν frío 3 terminaciones
  485. ἡ ὥρα, -ας hora, momento; ὥρα (ἐστί): es hora de f. · 1.ª decl.
  486. ὡς como; que; cuando; (+ part.) en la idea de que; (+ opt.) para que conjunción y adverbio
  487. ὥσπερ como, como si adverbio
  488. ὥστε de modo que conjunción
  489. ὠφελέω, aor. ὠφέλησα ayudar, ser útil contracto en -έω

Entradas populares de este blog

Evangelio de Juan 1, 1-18

Esopo: El vendedor de estatuas

Jenofonte, Anábasis I 1